ALGERIJE Samenleving

Reisaanbiedingen ALGERIJE ALGERIA Holiday Offers

ALGERIJE Interactief (video's, reisverhalen)

Samenleving

PREVIEW - UITGEBREIDE BESCHRIJVING VOLGT

Staatsinrichting

n november 1996 werd door middel van een referendum de grondwet herzien. Deze herziening legde veel macht in handen van de president (staatshoofd). Hij is onder andere verantwoordelijk voor defensie, buitenlands beleid, de benoeming of het ontslag van de premier, de benoeming van de gouverneur van de Nationale Bank en de rechters. De wetgevende macht berust bij het parlement, dat uit twee kamers bestaat, te weten de Assemblée Populaire Nationale met 380 leden en de Conseil de la Nation met 144 zetels. De Assemblée wordt gekozen door middel van directe verkiezingen. De Conseil wordt voor éénderde door de president benoemd en de voor tweederde gekozen uit de raden van gemeenten en wilaya’s. Wilaya’s zijn te vergelijken met departementen.

Politiek

De parlementsverkiezingen van 30 mei 2002 veranderde de samenstelling van de Assemblée Populaire Nationale ingrijpend. De FLN won 199 van de 385 zetels, een winst van 128 zetels. De RND, dat een toevluchtsoord vormt voor ex-FLN-ers die geen concessies aan de religieuze fundamentalisten en Berbers wensen, duikelde naar 48 zetels, een verlies van 107 zetels. Islamistische partijen behaalden een kleine zetelwinst maar hun vertegenwoordiging in het parlement bleef klein. De FFS en RCD die hun electorale basis hebben in het onrustige Kabylië boycotten de verkiezingen. Het opkomstpercentage (42%) vertegenwoordigde een dieptepunt.

FLN leider Ali Benflis ging na de verkiezingen in 2002 zijn tweede termijn als premier in. Gesteund door een groot deel van de FLN, deed hij begin 2003 een poging Bouteflika als presidentskandidaat uit te schakelen. Een daartoe strekkend besluit van een FLN-congres werd door een rechtbank echter onrechtmatig verklaard en in mei 2003 werd Benflis door Bouteflika ontslagen. RND-leider Ahmed Ouyahia nam de leiding van de regering over.

In tegenstelling tot 1999, toen de tegenkandidaten van Bouteflika zich op het laatste moment terugtrokken, was bij de verkiezingen wel een keuze mogelijk. De strijd ging tussen zes kandidaten:de zittende president Bouteflika en Ali Benflis, beide behorend tot de (FLN), Abdallah Djaballah, leider van de fundamentalistische MRN-Islah partij, die in het parlement de stem van de islamistische oppositie vertegenwoordig, Said Sadi, leider van de (RCD), Louisa Hanoune, leider van de Trotskistische Parti des Travalleurs (PT) en Ali Fawzi Rebaine, oprichter van de (AHD 54) een nationalistisch getinte partij. Relevant voor het klimaat waarin de verkiezingen plaatsvonden, is dat Abassi Madani en Ali Benhadj, in 1991 president respectievelijk vice-president van het thans nog verboden FIS, in juli 2003 na twaalf jaar gevangenschap hun vrijheid herkregen.

Zittend president Bouteflika werd op 8 april 2004 in de eerste ronde met 84,99% van de stemmen herkozen tot president van Algerije. De vijf eerste jaren van het presidentschap van Bouteflika hebben in het teken gestaan van pogingen tot nationale verzoening (‘concorde civile’) en een heroriëntatie van Algerije op Europa. Er kwam een amnestieregeling voor islamistische militanten en een associatie-overeenkomst met de EU. Sinds het voorjaar van 2001, toen rellen in Kabylië uitbraken, staat het Berber vraagstuk weer op de politieke agenda. MP Ouhaiya, zelf Berber, bereikte in 2005 een akkoord met lokale vertegenwoordigers, maar de president wilde niet zover gaan het Berber tot officiële taal te verheffen. Bij decreet van 27 februari 2005 wijzigde de president het familierecht die de positie van de vrouw licht verbeterde. Dit decreet is op 4 mei 2005 door het parlement geratificeerd.

De verkiezingen in 2004 hebben president Bouteflika een versterkt tweede mandaat opgeleverd. De verkiezingen hadden een democratischer karakter dan die in 1999, alleen al omdat er ditmaal een serieuzer verkiezingsstrijd en meer kandidaten waren. Ook heeft het leger zich niet in het electorale proces gemengd.