ANGOLA - Economie en Toerisme

ANGOLA Interactief (video's, reisverhalen)

Economie en Toerisme

PREVIEW - UITGEBREIDE BESCHRIJVING VOLGT

Vóór de onafhankelijkheid in 1975 was het vrij goed gesteld met de economie van Angola. De commerciële landbouwbedrijven waren voornamelijk in handen van blanke boeren. Met het vertrek van de Portugezen en het begin van de burgeroorlog stortte de economie zo goed als in. Van 1975 tot 1990 volgde de Angolese overheid een marxistische planeconomie, waarbij uiteindelijk zo'n 25% van de bedrijven in staats handen is gekomen. In 1990 ging het Programa de R ecuperação Económica (economisch herstel programma) van start om een meer marktgericht beleid te bevorderen. Hervormingen kwamen echter nauwelijks van de grond.

De jaarlijkse economische groei bedroeg in de periode van 2003-2005 respectievelijk 3,4%, 11,7% en 15%. Voor 2006 wordt zelfs een groeicijfer van 27% voorspeld. Angola verkrijgt, gezien haar rijkdom aan natuurlijke grondstoffen zoals olie, goud en diamanten, voldoende inkomsten om een behoorlijk sociaal-economisch beleid te kunnen voeren. Desondanks heeft de economie zich, door slecht economisch beleid, ondoorzichtige overheidsfinanciën en onvoldoende geschoold personeel niet duurzaam kunnen ontwikkelen. De hoge economische groei lijkt voornamelijk te zijn veroorzaakt door de snel toegenomen olieproductie en stijgende olieprijzen. Het begrotingstekort loopt naar verwachting verder op, van 4,5% van het BNP in 2005 naar 6% in 2006. De inflatie is van 31 % in 2004 teruggelopen naar 23% in 2005. Ondanks de aanzienlijke daling afgelopen jaar, de goede voorspellingen voor 2006 namelijk 22,6% kunnen de uitgaven aan de geplande verkiezingen het inflatiecijfer mogelijk weer op laten lopen naar 28% in 2007. De arbeidsproductiviteit in het land is laag en het werkloosheidspercentage bedroeg 40% in 2001. Als gevolg van de burgeroorlog is de infrastructuur zo goed als vernietigd en miljoenen landmijnen zorgen ervoor dat een groot deel van het land nog steeds onbereikbaar is.

Onder druk van het International Monetary Fund (IMF) en andere donoren gaf de Angolese regering KMPG opdracht een analyse op te stellen over de olie-industrie (en haar opbrengsten) in Angola. Het kritische onderzoeksrapport van KPMG is openbaar gemaakt en er is een contract gesloten met de aan de Wereldbank gelieerde International Finance Corporation (IFC) over de onafhankelijke audit van de nationale rekeningen. Bovendien is ook openheid betracht over de 'signing bonus' voor het tussen Sonangol (Angolese staatsoli emaatschappij) en Chevron Texaco gesloten contract over nieuwe olieboringen. Niettemin blijft de transparantie van overheidsuitgaven zeer problematisch. De relatie met het IMF verloopt hierdoor moeizaam.