BAHREIN - Economie en Toerisme

Reisaanbiedingen BAHREIN BAHRAIN Holiday Offers

BAHREIN Interactief (video's, reisverhalen)

Economie en Toerisme

Parelvisserij

Totdat in 1932 olie werd gevonden was de parelvisserij de belangrijkste economische activiteit in Bahrein. Rond 1900 was dan ook de helft van de mannelijke bevolking werkzaam in de parelvisserij en aanverwante bedrijfstakken. De parelvisserij was al een onderdeel van de Bahreinse economie sinds de 3e eeuw v.Chr. en begin 19e eeuw waren parels en dadels in feite ook het enige wat men de rest van de wereld te bieden had.
De parelduikers hadden een zeer zwaar beroep en de verdiensten waren niet erg hoog. Zoals zo vaak profiteerde alleen wat rijke families van de parelindustrie. Er werd ook geen loon betaald, maar men deelde mee in de winsten die dat seizoen behaald werden. Bahrein diende vanaf de 19e eeuw ook als "trans-shipment point" van alle parels die in de Golf geproduceerd werden.
Rond 1930 vonden de Japanners een methode uit om parels te kweken, en samen met de economische depressie viel Bahrein weg als belangrijke internationale parelproducent.

Olie

In 1932 werd er on-shore olie gevonden in Bahrein (olieveld Awali) en was daarmee een van de eerste landen in het Midden-Oosten waar aardolie gevonden werd. Sinds die tijd zijn de olie-industrie en aanverwante industrieën het draaipunt van de Bahreinse economie. In 1998 produceerde Bahrein 37.200 vaten olie per dag, zeer weinig vergeleken met de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië die meer dan twee miljoen vaten per dag omhoog pompen. Verder wordt er zeer veel ruwe olie uit Saoedi-Arabië geraffineerd dat via een onderzeese pijplijn Bahrein binnenkomt. De eerste olieraffinaderij ging al in 1935 van start.
De inkomsten uit alle olieactiviteiten bedroegen in 1998 meer dan 1 miljard dollar, ca. 60% van de totale overheidsinkomsten. In 1987 werd een nieuw on-shore veld bij Jebel el-Doekhan in exploitatie genomen. De belangrijkste concessiehouder was de Amerikaanse Bahrain Petroleun Company, waarmee de Bahreinse regering in 1974 een overeenkomst bereikte over een overheidsdeelname van 60%. In 1979 nam Bahrein het hele bedrijf over. De hele ruwe olieproductie en de aangevoerde ruwe olie uit Saoedi-Arabië is nu volledig in handen van de Bahrain National Oil Company (BANOCO), en tevens de sterk toegenomen productie van aardgas.
Samen met Saoedi-Arabië exploiteert Bahrein het off-shore gelegen veld Abu Safah. Verwacht wordt dat bij het huidige productieniveau de olievoorraden snel uitgeput zullen zijn. Op dit moment is nog 10% van de beroepsbevolking werkzaam in de aardolie-industrie.

Overige economische activiteiten

Bahrein heeft maar een beperkte olievoorraad en was daarom al snel genoodzaakt om de basis van de economie te verbreden.
De oorlog in Libanon (1975-1989) leidde ertoe dat Bahrein een geslaagde poging deed om de rol als bankier van de regio over te nemen. Bahrein is in de loop van de jaren zeventig en tachtig uitgegroeid tot het financiële centrum van de Golfstaten en een belangrijk commercieel centrum in het Midden-Oosten.
Bahrein is voor buitenlandse investeerders aantrekkelijk vanwege o.a. zijn belastingvrijdom en een surplus aan goedkoop aardgas. Onder de handelswetgeving van januari 1976 moeten binnenlandse ondernemingen een meerderheidsaandeel bezitten van in Bahrein gevestigde buitenlandse ondernemingen. Deze wet is echter weer niet van toepassing op bankinstellingen.

Toerisme is een voor de hand liggend alternatief voor de olie. Vanaf begin 1980 zette men volledig in op het toerisme en er komen nu ca. twee miljoen toeristen per jaar naar Bahrein, die in 1997 260 miljoen dollar uitgaven. De meeste toeristen komen van Koeweit en Saoedi-Arabië, maar men probeert ook toeristen uit vele andere landen te trekken.
Toerisme draagt voor 9,2% bij aan het bruto nationaal product en levert werk op voor 17% van de beroepsbevolking. De gehele dienstverlenende sector, de overheid en de handel levert werk op voor ca. 70% van de beroepsbevolking.

Bijna 28% van de beroepsbevolking is werkzaam in de industrie. Zo heeft Bahrein een grote aluminiumsmelterij, een papierfabriek, een scheepsreparatiebedrijf en een geavanceerd droogdok voor mammoettankers tot 400.000 brutoton. De aluminiumindustrie is een van de oudste industriële activiteiten van het land. De productiecapaciteit is ca. 500.000 ton per jaar en er werken meer dan 2000 arbeiders.
De verwerkende industrie is nog maar weinig ontwikkeld en bestaat uit textiel, kunststoffen, conserven, dranken en lichte metaalindustrie. In 1995 was de industrie verantwoordelijk voor 22% van het bruto nationaal product.
Naast olie beschikt Bahrein ook over gasvoorraden van 150 miljard m3, goed voor 20 jaar productie.

Door middel van irrigatie, gevoed door geboorde welputten, is langs de noordkust wat landbouw mogelijk, o.a. dadels, meloenen en tomaten. Slechts acht procent van de totale oppervlakte van Bahrein is geschikt voor landbouw. Helaas leveren de droogte en watergebrek nu al problemen op. Men verwacht dat de grondwaterreserves vanaf 2010 uitgeput zijn. Men probeert zich steeds meer te concentreren op gewassen die maar weinig water nodig hebben, zoals gerst, haver en gierst. Ca. 2% van de beroepsbevolking is werkzaam in de agrarische sector op ongeveer 900 bedrijven.
De visserij is van belang voor de eigen consumptie, maar wordt bedreigd door vervuiling en overbevissing. In 1997 werd er meer dan 10.000 ton zeevis gevangen. Andere traditionele middelen van bestaan zijn: botenbouw, weven, het maken van rieten matten en de al eerder genoemde parelvisserij.

De belangrijkste importgoederen zijn ruwe aardolie (uit Saoedi-Arabië), voedingsmiddelen, machines en transportuitrusting. De Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Japan zijn de grootste importpartners. De export bestaat voornamelijk uit aardolieproducten, aluminium en textiel. De grootste exportpartners van Bahrein zijn Japan, Saoedi-Arabië en de Golfstaten. King Fahd Causeway

Bahrein beschikt over zeer goede infrastructurele voorzieningen. Er is een modern netwerk van snelwegen en in 1986 kwam de 25 km lange dam- en brugverbinding met Saoedi-Arabië gereed, de "King Fahd Causeway", grotendeels gebouwd door Nederlandse bedrijven. Tot die tijd was het de duurste landverbinding ter wereld. De dam overbrugt het beschermde eiland Umm Nasan.
Het openbaar vervoer bestaat overwegend uit taxi's en particuliere busondernemingen die de meeste steden met elkaar verbinden. Naast de natuurlijke haven Khor Khaliya maakt vooral de zeer moderne zeehaven Mina Sulman, Bahrein tot een van de belangrijkste scheepvaartcentra van het Midden-Oosten. De olieproducten worden voornamelijk geëxporteerd vanuit Sitra.
De moderne internationale luchthaven bij Muharraq vervult een centrumfunctie in het internationale luchtverkeer. Er worden jaarlijks meer dan drie miljoen passagiers verwerkt en meer dan 100.000 ton vracht. Gulf Air heeft zijn hoofdkantoor in Bahrein.