Taal
Officiële taal is het Frans, daarnaast wordt door minderheden Bretons (Bretagne), Occitaans (het zuiden), Baskisch (in de westelijke Pyreneeën), Duits (Elzas-Lotharingen), Nederlands (Frans Vlaanderen), Catalaans (Roussillon), Italiaans (rond Nice) en Corsicaans gesproken(op Corsica).
De Franse taal is een Romaanse taal die door ca. 100 miljoen mensen als moedertaal wordt gesproken, waarvan ca. 60 miljoen in Frankrijk. Frans wordt verder nog gesproken in België beneden de lijn Wezet-Moeskroen en in Brussel, in Zwitserland (Suisse romande), Italië (Valle d'Aosta), Haïti en Canada (Quebec), en die, naast de moedertaal, in vele voormalige Franse koloniën als taal van bestuur en administratie wordt gehanteerd. Het Frans is de voortzetting van het vulgair Latijn, dat door de Romeinse veroveraars in Gallia Transalpina werd ingevoerd (58–50 v.C.) en zich daar ontwikkelde.
De geschiedenis van het Frans begint op het moment waarop men zich door de Karolingische renaissance, die de studie van het klassieke Latijn deed herleven, bewust werd van een kloof tussen het Latijn, taal van bestuur, rechtspraak en godsdienst, en de omgangstaal. Hiervan getuigt onder meer een besluit van het concilie van Tours (813), dat voortaan in de volkstaal ("lingua romana rustica") gepreekt moest worden. In de geschiedenis van het Frans zijn globaal drie perioden te onderscheiden: het Oud-Frans (begin 9de – begin 14de eeuw), het Middel-Frans (begin 14de – begin 17de eeuw) en het moderne Frans (begin 17de eeuw – heden). De ‘langue d’Oïl’ is de taal waaruit zich het moderne Frans heeft ontwikkeld. Deze taal werd tot ver in de middeleeuwen alleen gesproken in het noorden van Frankrijk. In het zuiden gebruikte de bevolking de ‘langue d’Oc’ (Romanse taal), een zangerige taal die door de troubadours werd gebruikt. Tussen de 12e en 16e eeuw werd de langue d’Oc echter steeds minder belangrijk ten opzichte van de langue d’Oïl, de taal die gebruikt werd in het politiek veel belangrijkere noorden van Frankrijk. Zo werd de langue d’Oïl de officiële taal in Frankrijk, maar onder andere in het zuiden van de Périgord blijft de plattelandsbevolking nog van de Occitaanse taal gebruik maken. Er is zelfs een beweging ontstaan in de Limousin, de Périgord en Quercy, die van het gebied van de langue d’Oc een autonome economische een eenheid wil maken met een eigen ‘Occitaanse’ taal en cultuur.
De Franse taal bestond oorspronkelijk uit door de Romeinen ingevoerde Latijnse woorden, aangevuld met woorden van Keltische en Frankische afkomst. Bij deze "volkswoorden" zijn vanaf de 12e eeuw de ontleningen aan het Latijn, de "geleerde" woorden, gekomen. In de 16e eeuw werden er ook veel woorden aan het Italiaans ontleend. Ook aan het Nederlands zijn vele woorden ontleend en sinds de 18e eeuw ook aan het Engels.
Vooral de afgelopen decennia is veel ontleend aan het Engels op het gebied van techniek, sport, mode, en dergelijke, waardoor de spottende term Franglais is ontstaan. Franse puristen verzetten zich tegen deze "invasie" van vreemde woorden.
DORDOGNE LINKS
• Vakantie in de Dordogne/Perigord
• Frankrijk Hotels
• Frankrijkvakanties.EU
• Vakantie-frankrijk.nl: Alles over vakantie in de Dordogne
Dordogne Startnederland (N)
Recepten Frankrijk (N)
Romans over Frankrijk (N)
Telefoongids Frankrijk
Willgoto Frankrijk (N)
Hotels in DORDOGNE
Artikelen over DORDOGNE
Bronnen
Best, J. / Dordogne, Limousin met Quercy en Berry
Gottmer/Becht, 2005
Denhez, F. / Dordogne, Lot, Périgord, Quercy
ANWB, 2005
Dordogne en Lot-et-Garonne
Lannoo, 2003
Dordogne, Périgord : Périgueux, Bergerac, Cahors, Rocamadour
Lannoo, 2005
Graaf, G. de / Dordogne, Limousin
ANWB, 2006
Hiddema, B. / Dordogne
ANWB, 2006
Miller, N. / Dordogne
ANWB, 2002
laatst bijgewerkt juni 2008
Samensteller: Geert Willems