GEORGIE Economie en Toerisme

Win een Egyptereis

Hotels

Goedkope vliegtickets

Aanbiedingen

*Vind reisaanbieding*

Azie.nl
Indonesie
Thailand

Afrika.nl
Zuid-Afrika
Gambia

NoordAmerika.nl
Verenigde Staten
Canada

MiddenAmerika.nl
Costa Rica
Mexico

ZuidAmerika.nl
Brazilie
Argentinie

Oceanie.nl
Australie
Nieuw-Zeeland

Steden GEORGIE

Economie en Toerisme

Algemeen

Ushguli De Georgische economie was ooit een van de sterkste van de voormalige Sovjet- Unie. Ook de levensstandaard van de bevolking was de hoogste van de Sovjet- Unie. Sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie heeft Georgië te kampen met een grote economische terugval. Dit komt onder andere doordat de traditionele handelsbetrekkingen met andere voormalige Sovjet-staten grotendeels zijn weggevallen.
Uit deze staten kwamen een groot deel van de industriële grondstoffen en 80 tot 85% van de energievoorziening. Voor deze producten moeten nu veel hogere prijzen betaald worden, waardoor het tekort op de handelsbalans fors toeneemt. Ook de oorlogen en conflicten tussen Georgië, Abchazië en Zuid-Ossetië zorgden voor een verdere verslechtering van de economie. Het Bruto Nationaal Product (BNP) en de industriële productie daalde enorm (tot maar 10% van de eigenlijke capaciteit), en de inflatie steeg dramatisch naar 1500% in 1992! De buitenlandse schuld bedroeg in 1999 1,8 miljoen dollar.
Groeisectoren zijn de handel en de communicatie, hoewel dit voor de enorme werkloosheid weinig soelaas biedt. Ook met de geprivatiseerde landbouw lijkt het goed te gaan, ook al door de zeer vruchtbare grond die Georgië rijk is. Georgië's functie als doorvoerland van o.a. vracht, olie en gas tussen Azië en Europa lijkt echter nog de meeste kans te maken om op redelijk korte termijn als aanjager voor de economie te dienen. Men probeert nu dan ook, met financiële hulp van het buitenland, de infrastructuur van het land aanzienlijk te verbeteren.
Het toerisme zou ook een van de pijlers van de economie kunnen worden, maar o.a. de conflicten in de autonome republieken zorgen er vooralsnog voor dat Georgië door toeristen gemeden wordt.
De autonome regio Adjarië vormt een gunstige uitzondering in deze economisch donkere tijden, met name door de levendige handel met de nabijgelegen landen Turkije en Armenië. Ook slaagt men erin om buiten de conflicten met de autonome republieken te blijven.

Landbouw en veeteelt

Georgië heeft een van de meest diverse landbouwgebieden van de voormalige Sovjet-Unie. Grote gebieden met een subtropisch klimaat en een lang groeiseizoen maken van Georgië een landbouwgebied bij uitstek. Ongeveer 3 miljoen hectare van het totale landoppervlak bestaat uit landbouwgrond. Ongeveer eenderde van de beroepsbevolking werkt in de landbouwsector, de grootste werkgever van het land.
Thee en citrusvruchten worden geteeld in Adjarië, Goeria, Samegrelo, Imereti en Abchazië; wijndruiven, tabak, olijven, vijgen, amandelen, appels, peren, graansoorten en suikerbieten in het gehele westen van Georgië; de Alazani- vallei in Kakhetië is het belangrijkste wijnbouwgebied van Georgië; geraniums, rozen en jasmijn worden gebruikt voor de parfumindustrie; in de hooglanden van Kartalinië verbouwt men gerst, haver, appels, pruimen, kersen en houdt men schapen.
De veelal geprivatiseerde landbouw is intensief en sterk gemechaniseerd. De opbrengsten zouden nog veel hoger kunnen zijn als er met moderne technologieën gewerkt zou kunnen worden. Evenals de industrie heeft ook de landbouw veel te lijden gehad van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Met name de theeproductie is ernstig teruggelopen. De andere sectoren herstelden zich vrij snel.
Bergachtige gebieden als Opper-Svanetië worden gebruikt voor het houden van geiten en schapen. Op kleine schaal is er verder wat runder-, varkens- en pluimveeteelt.

Mijnbouw, industrie en energievoorziening

Georgië is gezegend met vele natuurlijke bodemschatten. Er zijn ongeveer 300 minerale ertsen gevonden waarvan de helft geëxploiteerd wordt. De mijnbouw levert in de eerste plaats mangaan op in de regio rondom Koetaisi, dat grotendeels als erts wordt uitgevoerd en deels in Georgië (Zestafoni) wordt verwerkt.
Roestavi, ten zuidoosten van Tbilisi, is een groot metallurgisch complex met ijzer- en staalfabrieken en verschillende chemische industrieën. Verspreid over Georgië staan fabrieken die zaken als landbouwmachines, tractoren, bouwmaterialen, levensmiddelen of theeplukmachines produceren.
Het bergachtige Georgië heeft veel snelstromende rivieren waaruit 's zomers veel hydro-elektriciteit wordt opgewekt. Meer dan 200 hydro-elektrische installaties zijn er aangelegd in de rivieren, Rioni, Koera en Ingoeri. Toch moet de meeste energie geïmporteerd worden uit het buitenland. Zo wordt het meeste aardgas geïmporteerd vanuit Turkmenistan. Georgië importeert ook nog steeds de meeste olie uit Azerbeidzjan en Rusland, hoewel men zelf een voorraad heeft van minstens 24 miljoen ton ruwe olie.
De noordwestelijke bergen bevatten verder nog ca. 360 miljoen ton steenkool. Onder de Sovjet-Unie werden deze bronnen nauwelijks aangesproken doordat men zijn energie goedkoop kon importeren uit andere voormalige Sovjet-Republieken. Om minder afhankelijk te zijn van de dure energie uit het buitenland wordt alles op alles gezet om de eigen grondstoffen te gaan exploiteren.

Handel, verkeer en toerisme

Georgië handelt voornamelijk met de voormalige Sovjet-republieken. De belangrijkste exportproducten zijn fruit, groenten, tarwe, gerst, wijn, cognac, wodka, bouwmaterialen, machines en chemicaliën. De belangrijkste exportpartners zijn Rusland (50%), Turkije (15%), Turkmenistan (7%), Azerbeidzjan (6%), Oekraïne (5%) en diverse andere landen (17%).
De belangrijkste importproducten zijn olie, aardgas en machines. De belangrijkste importpartners zijn Turkmenistan (40%), Turkije (31%), Rusland (7%), Oekraïne (5%), Azerbeidzjan (2%) en diverse andere landen (15%).
Georgië heeft ca. 35.000 km wegen en 1600 km spoorwegen. Drie snelwegen verbinden Georgië met Rusland: van Tbilisi naar Vladikavkaz, van Koetaisi naar Vladikavkaz en van Soechoemi naar Cherkessov. De belangrijkste havens zijn Batoemi (olie-export en graan), Poti (capaciteit van 5-6 miljoen ton per jaar en een containeroverslaghaven) en Soechoemi. Tbilisi heeft een luchthaven, maar de Georgische luchtvaartindustrie is nog onderontwikkeld.
De infrastructuur zal een bepalende invloed hebben op de economische ontwikkeling van het land. Met name de wegen en de havens kunnen een belangrijke rol krijgen als een knooppunt van het vervoer van goederen en diensten vanuit het Westen via Turkije en de Zwarte Zee naar nieuwe markten in de Kaukasus en Centraal-Azië.
Voor 1991 was de Zwarte Zeekust een populaire vakantiebestemming voor mensen vanuit de hele Sovjet-Unie. Op het hoogtepunt kwamen er ca. 3,5 miljoen toeristen naar dit gebied. Vooral 's zomers werden plaatsen als Soechoemi, Batoemi, Pitsoenda en Gagra overspoeld met mensen die aangetrokken werden door het warme zeewater, de mooie stranden en het zonnige klimaat. De hoger gelegen gebieden waren populair door de mogelijkheden om te skiën, te klimmen en te wandelen. Toeristisch zijn ook de kuuroorden als Tsjaltoebo, Borzjomi, Abastoemani, Pasanaoeri en Bakoerian in trek, evenals verschillende wintersportplaatsen en centra van oude cultuur, zoals de vroegere hoofdstad Mtskjeta bij Tbilisi.
De politieke onrust en de conflicten met voornamelijk Abchazië hebben de toeristenindustrie op de rand van de afgrond gebracht. Pas als deze problemen zijn opgelost kan het toerisme een van de belangrijkste pijlers van de Georgische economie worden.

Win een 15-daagse rondreis door Egypte!

Nuttige links
Georgië Startnederland (N+E)
Georgië Verzamelgids (N)
Reisadvies Georgië (N)
Reisinformatie Georgië (N)
Romans over Georgië (N)
Rondreis door Georgië 2011 (N)
Telefoongids Georgië
Willgoto Geargië (N)

Artikelen en Reisverhalen over GEORGIE

Shavnabada Klooster	Georgia zomer 2008 deel 1
Botanische tuinen en Forten in Georg..	Georgie zomer 2008 deel 2
Georgie in een notendop	Wintersport Georgie
Georgische tradities	Georgie oud en nieuwjaar gebruiken
de Heilige monnik in Georgie