JAPAN

Reisaanbiedingen JAPAN JAPAN Holiday Offers

JAPAN Interactief (video's, reisverhalen)

Geografie

Algemeen

Japan (Japans: Nippon of Nihon; officieel: Nihon koku) is een keizerrijk in Oost-Azië. Japan is een eilandenrijk en bestaat uit de vier grote eilanden, Hokkaido, het grootste eiland (83.500 km2; tweemaal zo groot als Nederland), Honshu of Hondo (231.000 km2), Shikoku (18.750 km2) en Kyushu (42.000 km), die samen 98% van het grondgebied beslaan, en verder nog bijna 4000 kleine eilanden. Okinawa is een van de Ryukyu-eilanden op 685 kilometer ten zuiden van Kyushu, en valt op omdat het in het geheel niet op de rest van het land lijkt.
Japan ligt vanaf het eiland Sachalin voor de kust van Siberië tot aan Zuid-Korea, en via de Ryukyu-eilanden doorlopend tot bij Taiwan. Ten westen van Japan liggen de Japanse en de Oost-Chinese Zee en ten oosten ligt de Grote of Stille Oceaan. De Grote Oceaan heeft bij Japan diepe troggen van 8.000 tot 10.000 meter en de Japanse Zee heeft een diepte van ca. 3000 meter.
De afstand van noord naar zuid bedraagt 2790 kilometer en de totale kustlijn bedraagt ca. 29.000 kilometer. De grootste breedte van de Japanse eilanden bedraagt maar 270 kilometer. De totale landoppervlakte van het land bedraagt 377.812 km2 en Japan is daarmee ongeveer 9,5 keer zo groot als Nederland.
De eilanden bestaan voor drie vierde deel uit vaak dichtbeboste bergen en heuvels, maar het grootste deel van de bergen en bergkammen komt niet boven 2000 meter. Een uitzondering vormt het Hidagebergte ofwel de Japanse Alpen (meer dan twintig toppen boven de 3000 meter) in Zuid-Honshu, dat gemiddeld 3000 meter hoog is.
Als hoeksteen van de vulkanenreeks van de Fossa Magna, een 200 km lange tektonische slenk, is de 3776 meter hoge Fuji-san in Zuidoost-Honshu de hoogste berg en vulkaan van Japan. Andere hoge bergen zijn op Honshu nog de Ontake-san (3185 meter), de Norikuradake (3166 meter), de Tateyama (2936 meter) en de Washigadake (2880 meter). Vlak land met hellingen kleiner dan 15°, rivierdelta's en valleien neemt slechts ca. 25% van de totale oppervlakte in.
Japan heeft meer dan 240 vulkanen, waarvan er nog meer dan vijftig werkzaam zijn. De drie belangrijkste vulkanische zones liggen in Hokkaido, in Noord- en Midden-Honshu en in Zuid-Kyushu. De Aso op Kyushu is de grootste caldera (door instorting gevormde trechtervormige krater) ter wereld met een omtrek van 114 kilometer.
Door de tektonische en de vulkanische verhoudingen komen er in Japan naast talloze aardbevingen ook veel zeebevingen voor. De kustvlakten worden dan geteisterd door enorme vloedgolven (tsunami's), die tot 30 meter hoog kunnen worden. Japan rust op een onstabiele ondergrond doordat het ligt op het snijpunt van de Euraziatische schol, de Pacifische schol en de Filipijnenschol. De Grote Oceaan-schol schuift jaarlijks enkele centimeters onder de continentale plaat waarop Japan ligt. Het zal duidelijk zijn dat dit onvermijdelijk leidt tot aardbevingen. Per jaar komen gemiddeld meer dan 1000 aardschokken voor waarvan grote aardbevingen gemiddeld eens in de vijf jaar voorkomen. Japan is seismisch gezien het actiefste gebied ter wereld. Op 1 september 1923 werden Tokio en verre omgeving verwoest door de zware Grote Kanto-aardbeving met een kracht van 8,2 op de schaal van Richter waardoor meer dan 100.000 mensen om het leven kwamen. De laatste grote aardbeving trof Kobe op 17 januari 1995 met een kracht van 7,2 op de schaal van Richter. Er vielen ongeveer 5000 doden en wordt de grote Hanshin-aardbeving genoemd.
Japan is door de geothermale activiteiten bijzonder rijk aan minerale bronnen, onder meer zwavel- en radiumbronnen. De zogenaamde ría-kusten zijn door tektonische breukzones en dalen sterk versneden. Laagvlakten zijn over het algemeen klein en komen bijna niet voor. Ze liggen veelal langs de kust als alluviale riviervlakten; enkele komen voor in het binnenland.
De korte en vaak zeer woeste rivieren transporteren enorme hoeveelheden gesteenten naar de mondingen. Ze zijn door het grote verval nauwelijks te bevaren door de grote scheepvaart maar zijn wel van groot belang voor de irrigatie en de opwekking van elektriciteit. De rivierbeddingen liggen in de vlakte veelal boven het omringende land en wordt door natuurlijke of kunstmatige dijken op hun plaats gehouden. De langste rivier is de Shinano, ca. 375 kilometer lang. Andere grote rivieren zijn de Ishikari (365 kilometer), en de Tone (320 kilometer).
Van de weinige meren is het grootste (675 km2) en bekendste het Biwameer in de buurt van Kyoto. Bijzonder is het Muasu-meer waar men tot op een diepte van 40 meter kan kijken.