KENIA Samenleving

Reisaanbiedingen KENIA

KENIA Interactief (video's, reisverhalen)

Artikelen over KENIA

Alle Highlights van Kenia	Kenia in Vogelvlucht
On safari in Kenya with Edward

Samenleving

Staatsinrichting

Vanaf de onafhankelijkheid in 1963 is Kenia officieel een parlementaire democratie en een presidentiële republiek met een zeer machtige president. Dit alles is vastgelegd in de grondwet van 1963 die in 1982 en 1991 sterk gewijzigd werd. Na het wegvallen van de KADU was Kenia vanaf 1969 in feite een eenpartijstaat onder leiding van de KANU (Kenya African National Union). Volgens president Moi zou bovendien een meerpartijenstelsel alleen maar etnische spanningen opleveren. En inderdaad waren die er te over, alleen werden die onlusten bewust georganiseerd en speelden politici van verschillende partijen een zeer bedenkelijke rol. Een meerpartijensysteem werd pas weer in 1990 een feit.
Het parlement, de National Assembly, is de wetgevende macht en bestaat uit één kamer waarin 202 afgevaardigden zitten. Hiervan worden er 188 rechtstreeks gekozen en 12 worden benoemd door de president. De voorzitter en de procureur- generaal zijn ex-officio (ambtshalve) lid. De zittingsduur van het parlement is vijf jaar.
Vertegenwoordigers van de nationale regering vormen het belangrijkste deel van de overheid in de districten. Het middenkader en de top van de ambtenarij rouleert en verhuizen soms binnen enkele maanden naar een nieuw district. De overheid van een district bestaat uit councils of districtsraden, die echter niet zo erg veel meer te vertellen hebben. Elke districtsraad heeft een aantal benoemde leden en per kiesgebied councillors. Uit hun midden wordt de voorzitter gekozen terwijl de ambtelijk secretaris vaak de belangrijkste persoon is in een district.
De uitvoerende macht berust bij de president, die behalve staatshoofd ook regeringsleider en opperbevelhebber der strijdkrachten is. Hij kan de vice- president en de hoogste rechter benoemen en ontslaan en hij is bevoegd zittingen van het parlement te verdagen. Hij wordt in directe verkiezingen door het volk voor vijf jaar gekozen. De president benoemd verder de vice-president en zijn kabinetsleden uit de National Assembly. Ook de opperrechter van de High Court wordt door hem benoemd.
Administratief is Kenia verdeeld in zeven provincies en een provinciaal district: Nairobi. De provincies zijn onderverdeeld in 53 districten.
Kenia is lid van de Verenigde Naties en een aantal suborganisaties van de VN, het Gemenebest, de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT), de Afrikaanse Ontwikkelingsbank, de Arabische Ontwikkelingsbank, de Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE), waarvan Kenia een van de oprichters was, en is geassocieerd lid van de EU (Lomé-conventie).

Onderwijs

Ca. 6 miljoen kinderen volgen het basisonderwijs op ongeveer 15.000 scholen. Er zijn ongeveer 2.500 middelbare scholen met ongeveer 650.000 leerlingen.
Het huidige onderwijssysteem is nog gebaseerd op het systeem dat in de koloniale tijd gehanteerd werd. Het onderwijs naar Brits model werd in Kenia geïntroduceerd door zendelingen en missionarissen en waren uiteraard gericht op b.v. Europese geschiedenis en literatuur en zeker niet op de Afrikaanse cultuur en geschiedenis. Als reactie hierop werden vooral in het Kikuyu-gebied Afrikaanse scholen opgericht. Verder waren er nog Aziatische scholen.
Op dit moment zij er scholen met een A-niveau, vroeger de Afrikaanse scholen, waar de meeste kinderen terechtkomen. Deze kinderen komen ook vaak terecht op zogenaamde Harambee-scholen waarbij een beroep gedaan wordt op de bevolking om zelf het onderwijs in stand te houden (de self reliance). Dat het basis- onderwijs gratis is, is dus in feite maar gedeeltelijk waar. Als de ouders niet meebetalen aan allerlei voorzieningen, dan komt er van het onderwijs niet veel terecht. De scholen op B-niveau zijn de vroegere Aziatische scholen waar de wat rijkere kinderen naar toegaan. De scholen op C-niveau zijn de vroegere Europese scholen waarop nu de elitekinderen zitten. Dit zijn voornamelijk privé- scholen.
Er bestaat leerplicht van zeven tot vijftien jaar en ca. 90% van de kinderen tussen zes en twaalf jaar bezoekt dan ook min of meer regelmatig een lagere school. Slechts een derde van de daarvoor in aanmerking komende leerlingen gaat naar het middelbaar onderwijs. Het lage opleidingsniveau van het onderwijzend personeel is ook nog een groot probleem evenals de snelle bevolkingsgroei waardoor het aantal leerlingen de komende jaren nog zal verdubbelen. Veel mensen die voor de klas staan hebben niet eens de vereiste papieren.
Er zijn vier universiteiten in Kenia (met samen ca. 35.000 studenten). In Nairobi liggen de University of Nairobi (gesticht in 1956) en Kenyatta University (1972). Egerton University, gesticht in 1939, ligt in Nakuru, en Moi University ligt in Eldoret en is gesticht in 1984. Ongeveer 10.000 Kenianen studeren in het buitenland, alleen al in India enkele duizenden. Daarnaast zijn er enkele hogere technische beroepsopleidingen en een aantal particuliere universiteiten.
Aan de scholing van volwassenen wordt groot belang toegekend. Toch zijn er schattingen dat 18% (1979: 32%)van de mannen en 33% (1979: 56%) van de vrouwen nooit naar school is geweest. Ca. 40% van de bevolking is dan ook analfabeet. Er wordt ongeveer 18% van de overheidsuitgaven besteed aan onderwijsdoeleinden.

Medische zorg

Voor Afrikaanse begrippen is de gezondheidszorg in Kenia uitgebreid. Elk district heeft minstens één ziekenhuis (ca. 325) en op het platteland zijn gezondheidscentra (ca. 520), waarin medische assistenten en verpleegkundigen werkzaam zijn en er zijn zogenaamde "flying doctors", die met hun vliegtuigjes de afgelegen gebieden bezoeken. In 1994 waren er ca. 4500 artsen en 630 tandartsen. Toch is ca. 21% van de bevolking verstoken van directe medische hulp. De overheidsgezondheidszorg is vrijwel gratis. De meeste steden beschikken over moderne particuliere klinieken en een groot aantal artsen is dan ook in Nairobi geconcentreerd.
Missie en zending spelen een belangrijke rol in de gezondheidszorg, terwijl ook traditionele geneeswijzen van belang zijn. Bijna 6% van het overheidsbudget wordt aan de gezondheidszorg besteed. De belangrijkste doodsoorzaken zijn diarree, longontsteking, tbc, mazelen, malaria en ondervoeding. Geslachtsziekten komen veel voor, evenals de ziekte aids.