Geografie
Algemeen
De Canarische Eilanden (Spaans: Islas Canarias) liggen in de Atlantische Oceaan ten westen van Afrika, op dezelfde hoogte als Marokko. De archipel bestaat uit zeven bewoonde hoofdeilanden en zes kleinere eilanden. De hoofdeilanden zijn Tenerife, Fuerteventura, Gran Canaria, Lanzarote, La Palma, La Gomera, en El Hierro.
Tot de Canarische Eilanden behoren ook nog de vier kleine eilandjes La Graciosa, Montaña Clara, Alegranza en Los Lobos; verder zijn er nog twee rotseilandjes, Roque del Oeste en Roque del Este.
De Canarische Eilanden zijn geografisch gezien een deel van Afrika, maar politiek gezien behoren ze sinds de 15e eeuw tot Spanje. De eilandengroep bestaat uit twee provincies onder de naam: Autonome Regio van de Canarische Eilanden.
Van de zeven grote eilanden van de Canarische archipel is La Palma (voluit: San Miguel de La Palma) na La Gomera en El Hierro het kleinste eiland.
De totale oppervlakte van La Palma bedraagt 726 km2 en daarmee is het eiland iets kleiner dan Lanzarote. De maximale afstanden op het eiland zijn van oost naar west 29 km en van noord naar zuid 47 km.
Landschap
Evenals andere eilanden van de Canarische archipel is La Palma een eiland vol landschappelijke tegenstellingen. Grof gezegd heeft La Palma kale lavagronden in het zuiden en een uitbundig begroeid heuvellandschap in het noorden. Onder andere het grote verschil in regenval is hier debet aan.
Het zuiden van La Palma bestaat uit een jong vulkanisch landschap, waarvan de sporen van recente uitbarstingen nog goed zichtbaar zijn. Dit deel van het eiland wordt overheerst door de bergruggen Cumbre Nueva en Cumbre Vieja.
Verspreid over deze laatste bergketen liggen ongeveer 120 kraters, waarvan er zeven de laatste 500 jaar actief zijn geweest. Hiermee behoort de Cumbre Vieja tot de actiefste vulkanische zones ter wereld.
Vulkaanuitbarstingen van de Cumbre Vieja
1470-1492 Montaña Quemada
1585 Tajuya (El Paso)
1646 Volcán Martín
1677 Volcán San Antonio
1712 El Charco
1949 Volcán San Juan, Duraznero en Hoyo Negro
1971 Volcán Teneguía
Een van de grootste uitgedoofde kraters ter wereld ligt op het noordelijke deel van het eiland en vormt het nationale park (sinds 1954) Caldera de Taburiente. Deze gigantische krater heeft een doorsnede van tien kilometer, een omtrek van 28 kilometer en een maximale diepte van 1500 meter. De hellingen van de Caldera (Spaans voor: keteldal) worden door diepe ravijnen of ‘barrancos’ doorsneden.
Hoe oud de Caldera precies is (2-4 miljoen jaar) en hoe deze reuzenkrater is ontstaan, is nog steeds niet helemaal duidelijk. Dat het een vulkanische krater betreft is zeer onwaarschijnlijk; tegenwoordig gaat men er vanuit dat de Caldera uit vulkanische afzettingen onder de zeespiegel is ontstaan, die vervolgens miljoenen jaren geleden door verschuivingen of vulkanische activiteit tot wel 4000 meter boven de zeespiegel omhoog zijn gestuwd. Daarna zette een langdurig erosieproces in of misschien is er een holle ruimte onder het centrum van de Caldera ontstaan die op een gegeven moment is ingezakt.
In het binnenste van de krater is het gehele jaar door een overvloed aan water te vinden in beekjes, stroompjes en watervallen. De meer dan honderd bronnen leveren echter steeds minder water per seconde op.
In 1971 vond de laatste vulkanische activiteit op La Palma plaats, tevens de laatste activiteit op de Canarische Eilanden. Op de helling van de San Antonio ontstond opnieuw een vulkaan: de 439 meter hoge Volcán Teneguía. De uitbarsting duurde in totaal 25 dagen.
Bij uitbarstingen van vulkanen in het zuiden zijn soms enorme gebieden bedekt geraakt met as en ‘lapilli’ (brokken steen van vulkanische oorsprong). Op die manier zijn de ‘jables’ ontstaan, het bizarre, met een laag donkere as bedekte landschap doet enigszins denken aan een zandwoestijn. De grootste en bekendste jable van La Palma is El Llano del Jable. In dit gebied staan nog steeds moerbeibomen, waarvan het blad als voedsel dient voor de zijderups. Tegenwoordig zijn er nog enkele zijdewevers actief.
Het hoogste punt van La Palma is de indrukwekkende Roque de los Muchachos met 2426 meter, gelegen aan de rand van de Caldera de Taburiente. Hierdoor is La Palma officieel het steilste eiland ter wereld in verhouding tot het totale oppervlak.
Andere hoge toppen zijn de Pico de la Nieve (2239 meter), Pico del Cedro (2247 meter), Pico de la Sabina (2134 meter), Pico del Cedro (1914 meter), Pico Corralejo (2044 meter) en de Pico Ovejas (1854 meter).
La Palma kent zelfs enkele kleine riviertjes, zoals de Angustias.
LA PALMA LINKS
• Spanje hotels
La Palma 1World2Travel (E+N)
La Palma Foto's
La Palma Reisfanaten (N)
La Palma Reisforum (N)
La Palma Reisfoto's
La Palma Startbelgië (N+E)
La Palma Startbewijs (N+E)
La Palma Startnederland (N+E)
La Palma Verzamelgids (E+N)
La Palma Virtual Tour
Radio Spanje
Romans over Canarische Eilanden (N)
Startpagina La Palma (N)
Starttips Spanje (E+N)
Telefoongids Spanje
Willgoto Canarische Eilanden (N)
Hotels in LA PALMA
Schrijf uw artikel over LA PALMA
Bronnen
Canarische eilanden
Van Reemst, 2003
Evers, K. / Canarische eilanden : Tenerife, La Gomera, El Hierro, La Palma, Gran Canaria, Fuerteventura, Lanzarote
Gottmer, 1995
Klöcker, H. / La Palma
Deltas, 2000
Lipps, S. / Wandelgids La Palma
ANWB, 2003
Murphy, P. / Canarische eilanden
Kosmos-Z&K, 2003
Renouf, N. / Canarische eilanden
Kosmos-Z&K, 2002
Rochford, N. / Wegwijzer voor La Palma en El Hierro : een landschapsgids
Sunflower Books, 2003
Schulz, H.H. / La Palma
Van Reemst, 2000
Valk, T. / Wandelgids La Palma : 16 wandelroutes
Elmar, 2000
laatst bijgewerkt april 2008
Samensteller: Geert Willems