MYANMAR Geschiedenis

MYANMAR Interactief (video's, reisverhalen)

Artikelen over MYANMAR

opstand in Birma

Geschiedenis

PREVIEW - UITGEBREIDE BESCHRIJVING VOLGT

Het aantreden van Anawrahta, Koning van Bagan, in 1044 wordt algemeen gezien als het begin van het Eerste Birmaanse Rijk. In de 19e eeuw breidde het Derde Birmaanse Rijk zich uit tot in de Indiase provincie Assam. Het conflict dat met de Britten ontstond leidde in 1886 tot annexatie van Birma door Groot-Brittannië. Aan het einde van WO II richtten de nationalistische Thakin, onder leiding van Aung San en U Nu, de ’’Anti-Fascist People’s Freedom League’’ (AFPFL) op. In 1947 werd Aung San vermoord. Op 4 juni 1948 verkreeg Birma zijn onafhankelijkheid; U Nu werd Premier.

Binnenlandse onrust resulteerde in 1962 in een coup, gepleegd door Generaal Ne Win. De regering werd vervangen door een Revolutionaire Raad, geleid door militairen en onder Ne Wins voorzitterschap. Een socialistisch éénpartijstelsel werd opgezet. De verslechterende economie leidde tot groeiende onvrede onder de bevolking. In reactie hierop werd in 1972 een nieuwe constitutie opgesteld en werd een parlement opgericht. De militaire dominantie duurde echter voort en de economie verslechterde verder. Tegen deze achtergrond begonnen in oktober 1987 studentendemonstraties.

In september 1988 greep het leger in. De militaire ’State Law and Order Restoration Council’ (SLORC) trad naar voren. De SLORC maakte een eind aan het socialistische één-partij systeem, schafte alle staatsorganen af, veranderde in juni 1989 de naam van het land in Myanmar (Myanma Naing-ngan - deze naam wordt door de oppositie niet erkend-) en beloofde in 1990 verkiezingen te houden. Vele partijleiders, onder wie Aung San Suu Kyi, de dochter van Aung San, werden echter aan de vooravond van de verkiezingen in 1990 gevangen genomen of onder huisarrest geplaatst. Desondanks kwam de partij van Aung San Suu Kyi, de National League for Democracy (NLD), bij de verkiezingen als grote winnaar uit de bus. Ondanks internationale protesten weigerde de SLORC evenwel de verkiezingsuitslag te erkennen en behield de macht.

In juli 1995 werd het huisarrest van Aung San Suu Kyi opgeheven. Een versoepeling van het beleid van de SLORC bleef echter uit. Vanaf eind 1995 trad de SLORC steeds harder op tegen de NLD. Op 30 mei 2003, werd Aung San Suu Kyi, tijdens één van haar reizen met haar konvooi door het Noorden van het land, aangevallen door een gewelddadige knokploeg die door de SPDC was ingehuurd. Aung San Suu Kyi, tezamen met enkele andere partijleiders, werd opnieuw gevangen genomen. Tientallen NLD-leden en sympathisanten verloren hun leven en raakten gewond. Op 26 september 2003 werd Aung San Suu Kyi, onder het mom van ‘preventieve hechtenis’, overgebracht naar haar huis waar zij sindsdien opnieuw in huisarrest verblijft. Ondanks internationale druk is het huisarrest steeds verlengd; meest recentelijk op 28 mei 2006 voor een jaar.