NIEUW-ZEELAND - Economie en Toerisme

Reisaanbiedingen NIEUW-ZEELAND NEW ZEALAND Holiday Offers

NIEUW-ZEELAND Interactief (video's, reisverhalen)

Schrijf uw artikel over NIEUW-ZEELAND

Economie en Toerisme

Algemeen

Meer dan de helft van de totale landoppervlakte van Nieuw-Zeeland wordt gebruikt als landbouw- of weideland. De economie van een modern land als Nieuw-Zeeland is dan ook sterk afhankelijk van een klein aantal landbouwproducten, met name wol, vlees en boter. Toch werkt maar ca. 10% van de beroepsbevolking in deze agrarische sector die voor meer dan 50% van de exportinkomsten zorgt.De overgang naar een meer industriële samenleving is bijna onmogelijk door de relatief kleine binnenlandse markt en de grote afstand tot overzeese markten. Toch probeert de regering al sinds 1984 om de agrarische economie die voor een groot gedeelte afhankelijk is van de Britse markt om te buigen naar een meer geïndustrialiseerde, vrije markteconomie die mondiaal kan concurreren. Deze aanpak heeft in ieder geval geresulteerd in een groei van het inkomen per hoofd van de bevolking en een verbetering van de technologische capaciteiten van de industriële sector. Ook het inflatiecijfer bleef binnen de perken en behoort tot de laagste in de geïndustrialiseerde wereld (2000: 2,4%). Toch blijft de economische toekomst onzeker door de grote afhankelijkheid van de economische situatie in Azië, Europa en de Verenigde Staten.In 2000 bedroeg het Bruto Nationaal Product 67,6 miljard dollar, dat wil zeggen 17.700 dollar per hoofd van de bevolking. De economische groei bedroeg in 2000 3,6%. Hoewel de toegang tot de Europese Gemeenschap moeilijker is geworden, is Nieuw-Zeeland er wel in geslaagd de export naar Aziatische landen, het Midden-Oosten en de Verenigde Staten te vergroten, zodat er nog steeds een overschot is op de handelsbalans. In 2000 was 6,3% van de beroepsbevolking werkloos. Het aandeel onder de Maori-bevolking is driemaal zo groot.

In de begroting voor het jaar 2006-2007 wordt nog altijd een vrij gunstig beeld geschetst van de economische positie van Nieuw-Zeeland, maar de ontwikkelingen op de lage termijn zijn niet onverdeeld gunstig vanwege de toenemende overheidsuitgaven, hoge buitenlandse schuld en afnemende binnenlandse consumptie. De regering verwacht een groeicijfer van ca. 1% in de periode maart 2006-2007, een groeicijfer van ca. 3% in 2008 en een groeicijfer van ca. 3,5% in de daaropvolgende jaren. De begroting 2006-2007 is een afspiegeling van de verkiezingsbeloften van de Labour Party met een sterk accent op sociaaleconomische verbeteringen gepaard met een stringent fiscaal beleid, waar vooralsnog geen plaats is voor de door het bedrijfsleven en de oppositiepartij gewenste belastingverlaging. De begroting 2006 centreert zich in grote lijnen rondom drie beleidsthema’s; Economic Transformation (gericht op productiviteitsgroei, vergroten van het aanbod van geschoold arbeidspotentieel, verhogen van onderzoekscapaciteit en investeringen in de infrastructuur) Families(focus op gezondheidszorg, onderwijs en veiligheid)en National Identity (het verbeteren van het imago van NZ door het bevorderen van kunst, cultuur en sport in internationale context en het benadrukken van de rol van NZ op het gebied van defensie, vredesoperaties en ontwikkelingssamenwerking)

Landbouw, veehouderij, visserij en bosbouw

In de landbouw is de veehouderij met ca. 9 miljoen runderen de belangrijkste sector. De melkboerderijen en de bedrijven met intensieve schapen- en slachtveeteelt bevinden zich voornamelijk op het Noordeiland. Nieuw-Zeeland is een van de grootste exporteurs ter wereld van lams- en schapenvlees. De extensieve schapenteelt in de hooglanden van het Zuideiland dient voornamelijk voor de wolproductie. Nieuw-Zeeland is het derde wolproducerende en tweede wolexporterende land in de wereld. Er zijn ca. 50 miljoen schapen en er zijn bedrijven die meer dan 12.000 schapen hebben.De opbrengst van de akkerbouw, die zich voornamelijk richt op de verbouw van graan, haver, gerst, aardappelen, groenten, fruit en tabak, dekt de binnenlandse vraag volkomen. Bijzondere producten zijn o.a. de "kumara", een zoete aardappel die alleen op het Noordeiland groeit en "tamarillos", een soort vlezige tomaten. "Nashis" is een kruising tussen een appel en een peer.Belangrijke exportproducten zijn kiwi's, die zelf ooit ingevoerd zijn, passievruchten, appels en peren. Voor de binnenlandse markt worden sinaasappels, limoenen, kersen, pruimen en abrikozen gekweekt.De rijke visgronden rondom Nieuw-Zeeland, waar o.a. ook oesters, kreeft en mosselen voorkomen, worden sinds de instelling van de 200-mijlszône aanzienlijk professioneler geëxploiteerd. Een jaarlijks quota-stelsel zorgt ervoor dat de verschillende vissoorten verantwoord beheerd worden. Ook viskwekerijen zijn flink in opmars. In 1998 werd er 635.711 ton zeevis gevangen.Een kwart van de oppervlakte van Nieuw-Zeeland is met bossen bedekt (ooit was dat 80%), die steeds meer grondstoffen voor de houtindustrie leveren. De houtindustrie exporteert o.a. hout, houtpulp, papier en fineer. In de houtindustrie en aanverwante industrieën werkten in 1998 29.000 mensen.

Mijnbouw, industrie en energie

De belangrijkste bodemschatten van Nieuw-Zeeland zijn steenkool, aardgas, goud, zilver en kalksteen. De zes aardgasvelden dekken 29% van de energiebehoefte maar men verwacht dat deze velden in 2014 niets meer produceren. In de Tasman-zee zijn ook een aantal aardolie-velden in productie genomen.In de industrie zijn ca. 300.000 mensen werkzaam zijn en deze sector draagt voor 26% bij aan het bnp. Deze mensen werken voornamelijk in kleine en middelgrote bedrijven en zware industrie komt bijna niet voor. De industrie neemt ca. 25% van de totale export voor haar rekening. Belangrijke takken van industrie zijn: metaal- en machine-industrie, de hout-, cellulose-, meubel- en papierindustrie, de leer- en bekledingsindustrie en de voedingsmiddelenindustrie.In Bluff op het Zuideiland staat de grootste aluminiumsmelterij van het zuidelijk halfrond.De energieopwekking en -verzorging zijn in handen van de overheid en worden door waterkracht- en geothermische centrales verzorgd. Het land heeft door de talrijke rivieren en meren een groot potentieel aan waterkracht. Driekwart van de elektriciteit wordt door waterkracht opgewekt. Ook de zonne- en windenergie worden steeds belangrijker.

Handel

De uitvoer van agrarische producten is nog steeds de belangrijkste bron van inkomsten. Belangrijkste exportproducten zijn dan ook vee, vlees- en vleesproducten, wol, boter, pulp, papier, kaas, huiden en vellen. In 2000 werd er voor 14,6 miljard dollar geëxporteerd en de belangrijkste afnemers zijn: Japan, Australië, de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Duitsland. Geïmporteerd worden vooral machines en transportuitrustingen, brandstoffen en chemicaliën. In 2000 werd er voor 14,3 miljard dollar geïmporteerd. Belangrijkste leveranciers zijn: Australië, Japan, de Verenigde Staten en Groot-Brittannië. De handelsbalans vertoonde in 2000 een klein positief overschot.

Verkeer en toerisme

Nieuw-Zeeland heeft zowel op het Noord- als op het Zuideiland een uitgebreid, in goede staat verkerend wegennet (totaal 93.130 km). Opmerkelijk is dat Nieuw-Zeeland 15.800 bruggen telt. Het spoorwegnet (4273 km) verbindt de belangrijkste bevolkingscentra en wordt door de in 1990 geprivatiseerde New Zealand Rail Ltd. geëxploiteerd, die ook een uitgebreid autobusnet onderhoudt. Het zeescheepvaartverkeer is zeer belangrijk voor de economie van Nieuw-Zeeland. De belangrijkste havens zijn: Whangarei, Wellington, Auckland, Picton, Lyttelton en Taurange. Voor het binnenlandse verkeer is de luchtvaart door de grote afstanden die soms afgelegd moeten worden, onontbeerlijk. Vele kleine particuliere luchtvaartmaatschappijen, Air New Zealand en luchttaxidiensten onderhouden de verbindingen. Het internationale luchtverkeer wordt onderhouden door Air New Zealand en door tal van buitenlandse maatschappijen. Internationale luchthavens zijn er in Auckland, Christchurch en Wellington.Toerisme wordt een steeds belangrijker onderdeel van de Nieuw-Zeelandse economie. Het toerisme levert ca. 80.000 banen op en elk jaar meer dan 1,5 miljoen bezoekers die meer dan 2,5 miljard dollar spenderen. Het toerisme groeit hier bijna drie keer zo snel als in de rest van de wereld. In 2001 bezochten 1,9 miljoen toeristen Nieuw Zeeland, waarvan voor het eerst meer dan 25.000 Nederlanders, nl. 25.164 (2003, 26.700 2004, 26.000). De top vijf van buitenlanders bestaat uit Australiërs, Amerikanen, Japanners, Engelsen en Koreanen. Nieuw-Zeeland zet sterk in op het zogenaamde "ecotoerisme", waarin maatregelen genomen worden om ervoor te zorgen dat het toerisme zich op een verantwoorde manier ontwikkelt. In 1991 werd daartoe de wet op het beheer van natuurlijke bronnen, de Resource Management Act, aangenomen. Verantwoord omgaan met het milieu inclusief het culturele en historische erfgoed van het land staat in deze wet centraal. Nieuw-Zeeland loopt met deze wet mondiaal voorop wat betreft beleid ten aanzien van toerisme en natuurbeheer.