NOORD-KOREA Samenleving

NOORD-KOREA Interactief (video's, reisverhalen)

Samenleving

PREVIEW - UITGEBREIDE BESCHRIJVING VOLGT

Staatsinrichting

Noord-Korea heeft een grondwet uit 1972 (herzien in 1992 en 1998) die in veel opzichten typisch is voor communistische landen. Het leiderschap van de Koreaanse Arbeiderspartij (Korean Workers’Party – KWP) wordt hierin expliciet erkend. De partij beheerst de uitvoerende macht, die sinds 1992 berust bij de Nationale Defensie Commissie (NDC). De positie van de NDC is bij de grondwetswijziging van september 1998 verder versterkt. Leider Kim Jong-il is opperbevelhebber van het leger, algemeen secretaris van de KWP en voorzitter van de NDC, terwijl zijn in 1994 overleden vader Kim Il-sung in september 1998 uitgeroepen is tot eeuwige president van het land. Grondwettelijk is de uitvoerende macht ondergeschikt aan het parlement, de Hoge Volksvergadering (Supreme People’ s Assembly – SPA), die echter geen feitelijke macht heeft. Verkiezingen voor de SPA, die altijd met 100% van de stemmen verkozen wordt, dienen elke vijf jaar plaats te vinden (de 11e SPA is gekozen in augustus 2003). De rechterlijke macht is niet onafhankelijk. Noord-Korea is verdeeld in negen provincies en drie stedelijke gemeenten die direct onder het centrale bestuur vallen (Pyongyang, Nampo en Kaesong).

Politiek

Het bewind rechtvaardigt zijn dictatuur op grond van de “juche” -ideologie, die elke bemoeienis van buitenaf afwijst. De quasi-mystieke component van deze ideologie houdt in dat de collectieve wil van het volk gedestilleerd wordt in de leider (“suryong”), van wie elke daad de behoefte van staat en samenleving weerspiegelt. Net als bij zijn overleden vader bestaat er ook rond de huidige leider Kim Jong-il een sterk ontwikkelde persoonscultus. Daarnaast wordt de door Noord-Korea als bedreigend voorgestelde houding van de VS aangewend om een “military-first” beleid te voeren, op basis waarvan het leger altijd absolute prioriteit heeft. De in 2002 voorzichtig ingezette economische hervormingen (zie kopje “economische situatie”) vinden vooralsnog geen weerslag in het politieke systeem. De heersende partij- en legertop lijkt er toch vooral op uit te zijn om de eigen positie te handhaven. Vooralsnog slaagt ze hierin door middel van repressie en desinformatie van de bevolking, waarvan de mensenrechten op grote schaal worden geschonden.