OEKRAINE Bevolking

OEKRAINE Interactief (video's, reisverhalen)

Artikelen over OEKRAINE

De kus

Bevolking

Algemeen

In 1992 bereikte de Oekraïense bevolking voorlopig haar grootste omvang met 52 miljoen inwoners. Oorzaken hiervoor zijn de verslechterde gezondheidszorg, slechte voeding en de dalende levensstandaard, waardoor de kindersterfte is toegenomen en de levensverwachting van de Oekraïener daalde. Bovendien daalde sinds 1993 het aantal immigranten uit de voormalige Sovjetrepublieken aanzienlijk en nam sinds 1995 het aantal emigranten naar vooral Canada, de Verenigde Staten en Israël toe.
In Oekraïne wonen nu naar schatting ongeveer 48,2 miljoen mensen. In het dunbevolkte land wonen ongeveer 81 inwoners per km2. Oekraïne is daarmee het vijfde grootste land van Europa en staat op de wereldranglijst op de 21e plaats. Na de onafhankelijkheid kon iedereen in Oekraïne de Oekraïense nationaliteit krijgen en de meeste bewoners hebben dit ook gedaan.
De bevolking bestaat uit Oekraïeners (73%), Russen (22%), joden (1%) Witrussen (0,8%), Moldaviërs (0,6%), Bulgaren (0,5%), Polen (0,5%), Hongaren en Roemenen. West-Oekraïne is hoofdzakelijk Oekraïens, in de rest van het land kent wonen veel meer van bovengenoemde etnische groeperingen, met op de Krim en in het oosten veel mensen die zich nog als Russen zien.
Hoewel Oekraïne een vrij homogene bevolkingssamenstelling heeft, kent het land nog enkele kleine minderheidsgroepen in het centrum en het zuidwesten. In het uiterste westen wonen de Lemky, iets verder oostelijk leven de Boiky. In de noordelijke berggebieden leven de Wolyniërs en in de Karpaten woont de belangrijkste minderheidsgroep, de Hutsuls. Na de breuk met de Sovjet-Unie keerden ook de Krim-Tataren weer terug, die in 1944 gedeporteerd waren naar Siberië en Centraal-Azië op beschuldiging van collaboratie met de Duitsers.
Ca. 70% van de bevolking woont in grote steden als de hoofdstad Kiev, Charkov, Donetsk, Odessa, Dnjepropetrovsk, Lvov, Zaporozje en Krivoj Rog.

De jaarlijkse natuurlijke bevolkingsgroei bedroeg in de periode 1985-1995 slechts 0,1% en was in 2002 (-0,72%) en 2003 (-0,69) zelfs negatief. De gemiddelde levensverwachting voor vrouwen is 72,2 jaar, voor mannen 61,1%. Het aantal geboorten per 1000 inwoners bedroeg in 2002 9,59 en de sterfte per 1000 inwoners bedroeg in datzelfde jaar 16,4.




De bevolkingsopbouw is als volgt:



Oekraïne               Nederland

0-14 jaar:  16,3%       18,2%

15-64 jaar: 68,7%       67,9%

65+:        15,0%       13,9%







Vijftien grootste steden



Kiev (hoofdstad) 2.600.000 inwoners

Charkov          1.470.000 inwoners

Dnjepropetrovsk  1.065.000 inwoners

Odessa           1.029.000 inwoners

Donetsk          1.016.000 inwoners

Lvov               806.000 inwoners 

Zaporizhzhya       815.000 inwoners   

Krvyy Rog          669.000 inwoners

Mykolayiv          514.000 inwoners

Mariupol           492.000 inwoners

Luhansk            463.000 inwoners

Makiyivka          390.000 inwoners

Vinnytsva          357.000 inwoners

Simferopol         344.000 inwoners

Sebastopol         342.000 inwoners

Oekraïeners in de wereld

Miljoenen Oekraïeners wonen in de landen van de vroegere Sovjet-Unie; nog eens miljoenen wonen in andere landen van Europa en verder Noord- en Zuid-Amerika en Australië. De grootste Oekraïense gemeenschappen zijn te vinden in Canada (1,1 miljoen), de Verenigde Staten (1,2 miljoen), Argentinië, Brazilië, Duitsland. Groot-Brittannië en Australië.
De oorzaken voor de verschillende emigratieperioden waren heel verschillend. Zowel de sociaal-economische omstandigheden als de politiek van de overheid waren redenen om te vertrekken.
De eerste emigratieperiode was van het eind van de 19e eeuw tot 1914. De grootste trek was toen naar de Verenigde Staten (250.000-300.000), Canada (170.000) en Brazilië (35.000).
Tussen de beide wereldoorlogen trokken de landverhuizers naar landen als Frankrijk, Zuid-Afrika en Argentinië. In deze periode waren er ook veel politieke emigranten, die zich vooral in Polen, Tsjecho-Slowakije en Duitsland vestigden.
De derde emigratieperiode vond plaats na de Tweede Wereldoorlog. De Duitsers hadden ruim twee miljoen Oekraïense mannen en vrouwen als dwangarbeider naar Duitsland gedeporteerd. Na de oorlog bleven er ongeveer 210.000 in Duitsland. In de periode 1947 tot 1991 vetrokken er ongeveer 80.000 Oekraïeners naar de Verenigde Staten, 30.000 naar Canada en 20.000 naar Australië.