PALAU - Economie en Toerisme

PALAU Interactief (video's, reisverhalen)

Economie en Toerisme

Palau’s economie is sterk afhankelijk van Amerikaanse financiële hulp. Tot 2008 krijgt Palau $450 miljoen, zoals afgesproken in de “Compact”- overeenkomst. Palau is er voor 90% van zijn begroting van afhankelijk.Het geld wordt o.a. gebruikt voor het ontwikkelen van de infrastructuur en het subsidiëren van ondernemers op het eiland.
Het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking is ca. $5000 en dat is een van de hoogste van Micronesië en bijvoorbeeld bijna dubbel zo hoog als in een land als de Filippijnen. De regering is de belangrijkste werkgever van het eiland maar in juni 1987 werd 70% van de ambtenaren wegens “geldgebrek” ontslagen.
Het toerisme, een belangrijke economische sector, kreeg een terugslag te verwerken tijdens de economische crisis in Azië. Het aantal bezoekers daalde in één jaar tijd met 13%. In 1997 ontving Palau ca. 74.000 buitenlandse toeristen. De meeste werknemers in de toeristenindustrie zijn buitenlanders, dit tot ergernis van de locale bevolking. Verder is Palau van plan om een textielfabriek te bouwen. Het minimumloon werd in 1999 op $2.50 per uur gezet voor de locale arbeiders, voor de buitenlandse arbeiders is geen minimum afgesproken. Hoewel dit duidelijk gedaan is om de textielindustrie van de grond te krijgen, blijft het de vraag of het plan zal gaan lukken. In 1997 werd er ca. 1500 ton zeevis gevangen, met name tonijn.
In 1996 werd er voor 14,3 miljoen dollar geëxporteerd naar met de Verenigde Staten en Japan. In datzelfde jaar werd voor 72,4 miljoen dollar geïmporteerd uit voornamelijk de Verengde Staten. De belangrijkste landbouwproducten zijn bananen, kokosnoten, kopra, cassave en zoete aardappelen.