Economie en Toerisme
Algemeen
Tot het einde van de Tweede Wereldoorlog was Roemenië een agrarische natie waar het grootgrondbezit overheerste. Na 1945 werden er ingrijpende landhervormingen doorgevoerd en kwam er aan het grootgrondbezit een einde.
Tot de omwenteling kende Roemenië een sterk centraal geleide economie. De productiemiddelen waren tot die tijd veelal in handen van de staat of waren collectief eigendom. In de jaren vijftig werden ook de kleine boerenbedrijven, de zware industrie en de banken genationaliseerd. Deze situatie duurde tot de omwenteling toen een proces van privatisering in gang werd gezet. Halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw was de landbouwsector het verst gevorderd met de privatisering.
Van 1998 tot en met 2000 kende de economie van Roemenië een periode van grote recessie. Vanaf 2001 zit de economie weer in de lift met een groeicijfer van 5,3%. De verwachtingen voor 2002 zijn wat minder hoog door de verminderde groei van de wereldeconomie. Met name de Roemeense export zal minder groeien doordat de vraag uit de Westerse landen afneemt.
Sinds 1 juli 1997 is Roemenië lid van de CEFTA (Central European Free Trade Agreement), dat verder bestaat uit Polen, Hongarije, Slovenië, Bulgarije, Tsjechië en Slowakije. Deze landen kennen tariefpreferenties toe aan producten uit de aangesloten landen en sinds 1 januari 2000 zijn de invoerrechten op industriële goederen volledig opgeheven.
Bruto nationaal product per hoofd van de bevolking:
1999 1580 dollar
2000 1640 dollar
2001 1770 dollar
Bruto nationaal product verdeeld naar sectoren (2001):
Landbouw 15%
Industrie 35%
Handel en diensten 50%
Sinds de val van het communistische bewind is de omvang en samenstelling van de werkgelegenheid enorm veranderd. De werkgelegenheid daalde met bijna 2 miljoen banen van bijna 11 miljoen in 1989 naar 8,9 miljoen in 1998. Het aandeel van de beroepsbevolking dat daadwerkelijk in het arbeidsproces deelnam, daalde van 80% in 1992 naar 63,6% in 1998.
De industriële sector verloor de meeste banen door de privatisering en herstructurering van verlieslijdende staatsondernemingen. Het werkloosheidscijfer ligt al enkele jaren rond de 9%, en dat betekent ca. 900.000 werklozen. Meer dan 70% van de beroepsbevolking werkt in de private sector.
De inflatie in Roemenië is, vergeleken met andere landen in deze regio, erg hoog. In 2001 werd er een gemiddeld inflatiecijfer van 34,5% gemeten (2000, 45,6%). Door de stijging van de prijzen van energie, telecommunicatie en openbaar vervoer werd er in 1997 een inflatieniveau bereikt van 154,8%!!. Het streven van de regering is om de inflatie terug te brengen tot minder dan 10%. De verwachtingen voor 2002 gaan echter nog steeds uit van een inflatie van 24%.
De koopkracht van de Roemeense bevolking zal de komende jaren toenemen door de economische groei en het verhogen van de inkomens van de armste bevolkingsgroepen door de overheid. Toch leeft op dit moment nog een derde van de Roemenen onder de armoedegrens. De gemiddelde arbeider moet rond zien te komen met een salaris van ca. 90 euro per maand.
In 1998 werd er voor een recordbedrag van 2 miljard US dollar door het buitenland in Roemenië geïnvesteerd. In 1999 en 2000 daalden de investeringen weer scherp naar ‘maar’ 1 miljard US dollar. De terugval is te verklaren door de minder gunstige voorwaarden die de Roemeense overheid uitvaardigde. De huidige regering is hiervan geschrokken en men doet er nu alles aan om de voorwaarden voor het buitenland weer gunstiger te maken. Bureaucratische procedures worden verkort, belastingen worden verlaagd en de corruptie wordt stringenter aangepakt.
Met name arbeidsintensieve industrieën als kleding en textiel, schoeisel, metaalbewerking en elektronica zijn interessant voor buitenlandse investeerders. Vaak wordt een deel van de productie naar Roemenië verplaatst waarna men een aandeel in het productiebedrijf verwerft.
Nederland is de grootste investeerder in Roemenië met bedrijven als ABN Amro, Philips, ING en Shell en zeer veel MKB-bedrijven. Begin 2002 stonden er meer dan 1300 Roemeens-Nederlandse joint-ventures geregistreerd.
Grootste buitenlandse investeerders periode 1991-2001
Nederland 958,4 miljoen US dollar
Duitsland 719,9 miljoen US dollar
Verenigde Staten 558,9 miljoen US dollar
Cyprus 514,8 miljoen US dollar
Frankrijk 484,2 miljoen US dollar
Italië 478,1 miljoen US dollar
De milieuproblematiek drukt zwaar op Roemenië en milieubescherming staat nog niet erg hoog in het vaandel van de Roemeense regering. EU en wereldbank schatten dat er tot 2020 ca. 50 miljard euro nodig is om de milieuvervuiling tegen te gaan.
Opslag van afval, natuurbescherming en maatregelen ter ontlasting van de ozonlaag hebben de grootste prioriteit. Zones die ecologische gezien het meest bedreigd worden zijn de streken met veel metaalindustrie (Baia Mare, Zlatna, Ramnicu Valcea en Ploiesti) en waar papier en cellulose wordt geproduceerd (Braila, Savinesti).
In stedelijke gebieden is de luchtvervuiling aanzienlijk doordat veel huishoudens nog op kolen stoken en door het verouderde wagenpark, dat vaak nog op diesel rijdt met een hoog loodgehalte. Een rapport van het Roemeense Ministerie van Waterschappen en Milieubescherming beschrijft eenderde van de 41 gewesten in Roemenië als “atmosferisch kritisch”, waar de lucht een hoog niveau van zware metalen als koper en ijzer bevat.
Ook de verwerking van huishoudelijk afval is hier een groot probleem.
Watervervuiling komt vooral voor langs de grensrivier tussen Roemenië en Moldavië, de Prut. In januari 2000 lekte een grote hoeveelheid cyanide weg in de Donau en veroorzaakte een grote milieuramp. Bodemvervuiling wordt veroorzaakt door mijnbouw en zware industrie. De intensieve landbouw zorgt ten slotte voor roofbouw op de kwetsbare bodem, die vaak ernstig uitgedroogd is.
Landbouw, veeteelt, visserij en bosbouw

Roemenië is nog altijd sterk agrarisch georiënteerd, ondanks de inspanningen van Ceausescu destijds om van zijn land een industriële samenleving te maken. De agrarische sector verschaft werk aan ca. 36% van de beroepsbevolking en genereert ca. 15% van het bruto nationaal product en daarmee is Roemenië nog steeds een van de meeste agrarische landen van Europa. Van de beschikbare landbouwgronden wordt 60% als akkerbouwland, 25% als weidegrond, 4% als wijngaarden, 6% als hooiland en 1,8% als boomgaarden gebruikt. De opbrengsten blijven al vele jaren achter bij de verwachtingen. Na de val van Ceausescu heeft de overheid geprobeerd de landbouw te moderniseren, maar de landbouw verkeert eigenlijk constant in een staat van crisis.
Nederland exporteert vooral plantaardige vetten en oliën, ruwe plantaardige producten als snijbloemen en bloembollen, vlees en vleesproducten en groenten en fruit. Nederland is de vijfde agro-exporteur, na Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Griekenland.
De akkerbouwgebieden zijn: Dobrogea, de Banaat, de Voor-Karpaten, Zevenburgen, Klein Walachije en Maramures. De voornaamste producten zijn: graan, aardappelen, peulvruchten, suikerbieten, maïs, vlas, fruit (o.a. pruimen voor de bekende pruimenjenever of “tuica”), rijst en wijn.
De zonnebloemproductie vertoont een constante groei door de grote vraag naar zonnebloemolie vanuit het buitenland. Op dit moment zijn er ca. 500 productiebedrijven en dat aantal groeit nog steeds. In de sector oliën en vetten worden zonnebloemzaden, sojabonen, lijnzaden en wonderolie verwerkt. De olieverwerkende industrie produceert meer dan 400.000 ton per jaar aan bewerkte oliën en 48.000 ton per jaar aan margarine.
De veehouderij onderging de laatste dertig jaar ingrijpende veranderingen. De van oudsher rondtrekkende herders in de Karpaten werden gedwongen zich te vestigen. Na 1989 is het aantal runderen in Roemenië sterk afgenomen door de sluiting van grote coöperatieve boerderijen. Daardoor wordt er steeds meer rundvlees uit het buitenland geïmporteerd. Er is ook veel aandacht besteed aan de varkensteelt.
De visserij geschiedt op rivieren, meren, vijvers en kunstmatige meren bij waterkrachtcentrales en ook visvangst op de Zwarte Zee speelt sinds de laatste jaren een steeds belangrijkere rol.
Ongeveer 28% van het oppervlak is met bos bedekt. In het bijzonder zijn de zuidelijke en oostelijke Noord-Karpaten zeer bosrijk. De bosexploitatie is een belangrijke bron van inkomsten in deze gebieden.
Mijnbouw en energievoorziening
Het belangrijkste mijnbouwproduct is aardolie. Er zijn grote aardolievelden in Prahova, Bacau, Gorj Crisgana en in Cuges. In de jaren tachtig werden grote hoeveelheden aardolie naar het buitenland geëxporteerd om zodoende de hoge buitenlandse schuld terug te betalen, maar de laatste jaren loopt de productie terug.
Er wordt aardgas gewonnen in de Voor-Karpaten en in het hoogland van Zevenburgen. Deze voorraden zijn echter bij lange na niet voldoende om de binnenlandse behoeften te dekken.
Dit geldt ook voor steenkool, ijzer-, lood-, koper- en mangaanerts. Tevens komen er bruinkool en bauxiet voor. In de afgelopen jaren zijn er veel steenkool- en bruinkoolmijnen, met name in het Jiu-dal, gesloten. Uit onvrede met deze situatie trokken in januari 1999 veel mijnwerkers naar de hoofdstad Boekarest om te protesteren tegen de gang van zaken. De demonstraties liepen uit op zware gevechten met de politie. De leider van de mijnwerkersvakbond, Miron Cozma, zit al sinds 1991 in de gevangenis na protestacties in september van dat jaar.
Roemenië heeft vrij grote voorraden olie en gas, maar de dagen dat Roemenië een van de belangrijkste olieproducenten en –exporteurs in de wereld was, zijn allang voorbij. De olie- en aardgassector is op dit moment sterk verouderd. Om de nodige moderniseringen te kunnen doorvoeren is het wachten op buitenlandse investeerders en het privatiseren van staatsenergiebedrijven. In december 1998 werd besloten om het nationale olieconcern Petrom (77.000 werknemers) te privatiseren.
De elektriciteitsvoorziening geschiedt door middel van warmtekrachtcentrales (aardolie en steenkool). In samenwerking met Joegoslavië is in de Donau bij de IJzeren Poort een waterkrachtcentrale neergezet.
In samenwerking met Bulgarije is een krachtcentrale bij Turnu Magurele gebouwd. In Cernavada wordt een hydro-elektrische centrale gebouwd. De eigen productie dekt driekwart van de binnenlandse vraag.
Industrie

Na de Tweede Wereldoorlog is de industrialisatie grootscheeps aangepakt, waarbij de nadruk werd gelegd op de ontwikkeling van de zware (in het bijzonder de chemische) industrie. Sinds 1989 wordt er meer aandacht geschonken aan de consumptiegoederenindustrie.
Industriële concentraties zijn te vinden in: Boekarest en omgeving, Galati en Iasi in het oosten, Brasov, Arad, Timisoara en Oradea. De industriële sector draagt voor 35% bij aan het bnp.
De textielsector is bijna helemaal geprivatiseerd en bestaat vooral uit kleine en middelgrote bedrijven. Nederlandse bedrijven besteden het productieproces vaak uit aan deze Roemeense bedrijven vanwege de lage loonkosten. Het machinepark is vrij modern en de werknemers in deze sector zijn vaak goed opgeleid. Sinds 1998 is bovendien de in- en uitvoer van textielproducten en grondstoffen uit de Europese Unie vrij van invoerrechten.
In 2000 werd er voor meer dan 2 miljard euro aan kleding, schoeisel en textiel geproduceerd, ca. 9,5% van de totale industriële productie. De textielsector levert ook een zeer belangrijke bijdrage aan de Roemeense export, ca. 26% van de totale export wordt gerealiseerd door deze sector. Nederland importeerde voor meer dan 50 miljoen euro aan kleding uit Roemenië (1999: 29,7 miljoen euro). De totale invoer bedroeg in 2001 2,5 miljard euro. Het betrof hier vooral eindproducten die later weer werden uitgevoerd.
Net als de textielindustrie neemt ook de metaalindustrie een belangrijke plaats in de Roemeense economie in, zij genereert namelijk ca. 15% van de industriële productie, goed voor 2,8 miljard euro, en heeft ca. 160.000 mensen aan het werk.
De metaalindustrie in Roemenië is zeer arbeidsintensief, maar door de lage loonkosten en de goedgekwalificeerde werknemers is ook hier het uitbesteden van productiewerkzaamheden voor Nederlandse bedrijven zeer interessant. Zo zijn er in Roemenië nog volop lassers beschikbaar, vaklui die in Nederland bijna niet meer te krijgen zijn.
Handel

Handel speelt een belangrijke rol in de Roemeense economie. Sinds een aantal jaren neemt de Roemeense export weer toe en herstelt de zeer negatieve handelsbalans zich weer. De Europese Unie neemt ongeveer tweederde van de totale handel met Roemenië voor haar rekening en is daarmee de belangrijkste handelspartner. Sinds 1997 biedt het lidmaatschap van de Central European Free Trade Agrement (CEFTA) Roemenië makkelijker toegang tot de traditionele exportmarkten in Centraal- en Oost-Europa. In 2002 werd er een vrijhandelszone met Bulgarije en Turkije afgesproken voor industriële producten.
Uitgevoerd worden: chemische en aardolieproducten, machines, kunstmest, grondstoffen voor de levensmiddelenindustrie en vee. De voornaamste afnemers zijn op dit moment Duitsland, Italië, Rusland, Frankrijk, de Verenigde Staten en Zuid-Korea.
Ingevoerd worden: grondstoffen, machines, transportmiddelen en consumptiegoederen. De voornaamste leveranciers zijn op dit moment Duitsland, Italië, Frankrijk, Turkije en Nederland.
Voornaamste handelspartner in 1999 (in % van het totaal):
Uitvoer Invoer
Italië 23,4 Italië 19,6
Duitsland 18,2 Duitsland 18,6
Frankrijk 6,2 Frankrijk 7,2
Turkije 5,0 Rusland 5,7
Verenigd Koninkrijk 4,5 Hongarije 4,2
Verenigde Staten 4,0 Verenigd Koninkrijk 4,1
Handelscijfers tussen Roemenië en Nederland (x 1 miljard euro)
Invoer uitvoer saldo
1998 245,0 276,2 31,2
1999 274,5 288,0 13,5
2000 308,0 415,0 107,0
2001 366,7 428,1 61,4
Roemenië heeft al jaren een tekort op de handelsbalans (x miljard US dollar):
Invoer uitvoer
1998 10,9 8,3
1999 9,6 8,5
2000 12,1 10,4
2001 14,4 11,4
Dienstensector
De totale dienstensector draagt voor ca. 50% bij aan het bruto nationaal product. Gunstige perspectieven zijn te vinden in de financiële dienstverlening, de verzekerings- en accountancy-branche, de juridische dienstverlening en de marketing- en reclamebranche.
Veel buitenlandse banken hebben zich ondertussen in Roemenië gevestigd o.a. ABN-Amro en ING.
De sinds 1880 bestaande Nationale Bank fungeert als centrale bank. Het netwerk van banken bestaat op dit moment uit 17 Roemeense banken en 24 banken die geheel of gedeeltelijk in buitenlandse handen zijn. Bijna alle banken zijn in private handen. De meeste Roemeense bedrijven handelen hun financiële zaken af via de nog te privatiseren staatsbank Romanian Commercial Bank.
Sinds 1995 heeft Roemenië weer een effectenbeurs.
Verkeer en transportmiddelen-industrie
Het ca. 75.000 kilometer lange wegennet van Roemenië verkeert over het algemeen in slechte conditie en men heeft slechts 113 kilometer snelweg. Via een meerjarenplan wil men het aantal kilometers snelweg vergroten (o.a. Constanta-Boekarest en Pitesti-Boekarest) en nationale wegen verbreden. Boekarest zal dan een kruispunt vormen van verschillende snelwegen in zowel binnen- als buitenland. Men krijgt hiervoor steun van de Europese Unie, EIB, EBRD en de Wereldbank.
Sinds de jaren zeventig heeft Roemenië een eigen automobielindustrie die personenauto’s, vrachtwagens en bussen levert. Deze industrietak zakte na de omwenteling in door achterblijvende investeringen, waardoor de gebruikte technieken snel verouderden.
In 2001 werden er meer dan 72.000 nieuwe personenauto’s verkocht. De verkoop van in eigen land gefabriceerde auto’s (nationale merk: Dacia) daalde echter met bijna zeven procent. De invoer van buitenlandse modellen steeg daarentegen spectaculair met ca. 65%. Ook werden er ca. 40.000 tweedehands auto’s ingevoerd.
Vanwege het matig ontwikkelde wegennet zijn de spoorwegen nog altijd van groot belang voor zowel personen- als zakelijk vervoer. Het spoorwegennet beslaat 11.275 km waarvan ongeveer eenderde geëlektrificeerd is. Ook hier is men hard bezig met de modernisering van de huidige infrastructuur, weer met hulp van bovengenoemde internationale organisaties. Ook wordt veel geld uitgetrokken voor modernisering van stations, digitalisering van communicatienetwerken, materieel voor toekomstig onderhoud en herstel en werkzaamheden aan de tram- en metrovoorzieningen in Boekarest.
Door de geografische positie vormt Roemenië een kruispunt van internationale spoorwegen dat verschillende delen van Europa met elkaar verbindt.
De Donau is met 1000 kilometer de belangrijkste waterweg, waarop een groot deel van het goederentransport tussen Oost- en Centraal-Europa plaatsvindt. Belangrijk is het 64 kilometer lange Donau-Zwarte Zeekanaal, waardoor zeeschepen ongeveer 380 kilometer van de Donau kunnen afsnijden.
De Zwarte Zee heeft dezelfde functie met de belangrijke haven Constanta. Ca. 60% van de buitenlandse handel passeert de grens via deze haven. Constanta heeft de mogelijkheden in zich om de belangrijkste haven aan de Zwarte Zee te worden. Daartoe worden met o.a hulp van Japan grootschalige moderniseringsprojecten uitgevoerd. De off-shore dam wordt verlengd, het aantal havenbekkens verhoogd en een tweede containerterminal gebouwd. Andere belangrijke havens zijn Mangalia, Sulina, Giurgiu, Galati, Braila en Tulcea.
De scheepsbouwsector is belangrijk voor de economie met een totale omzet van ca. 190 miljoen US dollar per jaar. Met name de productie van casco’s is belangrijk. Deze casco’s worden in het buitenland tot complete schepen afgewerkt. Gemiddeld worden er twintig complete schepen per jaar afgeleverd, vooral in het buitenland. De werven komen steeds meer in handen van buitenlandse investeerders (het Nederlandse scheepsbouwbedrijf Damen nam in 2000 een scheepswerf in Galati over).
De belangrijkste internationale luchthavens zijn Boekarest (Otopeni en Baneasa), Timisoara en Constanta. Verder zijn er nog dertien andere vliegvelden. Van Boekarest-Otopeni worden in 2003 de passagiersterminals gemoderniseerd en er wordt een nieuwe vrachtterminal en een parkeergarage gebouwd. Ook worden er hotels en een businesscentrum in de buurt van de vlieghaven gebouwd.
Roemenië kent verschillende vliegmaatschappijen, zoals LAR, DACAIR, JARO, ROMAVIA en Tarom. Tarom is de nationale luchtvaartmaatschappij, beschikt over 19 vliegtuigen en heeft ongeveer 3000 werknemers. De bedoeling is dat Tarom in de nabije toekomst wordt geprivatiseerd.
ICT-sector
In Roemenië zijn ongeveer 2000 bedrijven actief in de informatietechnologie met ca. 100.000 werknemers.
Eind 2000 waren er meer dan 700.000 personal-computers in Roemenië. Dit komt erop neer dat 3,2% van de bevolking een pc heeft en de verwachting is dat dit aantal de komende jaren explosief zal toenemen.
De Roemeense telecommunicatiesector is nog niet helemaal ontwikkeld en in januari 2000 beschikte niet meer dan 18,7% van de bevolking over een vaste telefoonaansluiting. Op dit moment maken ongeveer 2,6 miljoen Roemenen gebruik van een mobiele telefoon. In maart 2003 verliest het staatsbedrijf RomTelecom haar monopoliepositie en is de telecommarkt volledig geliberaliseerd.
In Roemenië is nog maar ca. 4% van de bevolking aangesloten op internet. Van 1998 tot 2000 was de groei nog maar 10% per jaar. Sinds 2001 neemt het aantal internetgebruikers toe met 5 tot 6% per maand. Het aantal websites werd in januari 2001 geschat op 18.000 en Roemenië nam hiermee de zevende plaats in vergeleken met andere Midden- en Oost-Europese landen. Het aantal bedrijven dat via internet goederen aanbiedt, werd begin 2001 geschat op slechts 50. De verwachting is dat ook dit aantal snel zal groeien.
Toerisme

De grote massa blijft nog steeds weg door de gebrekkige toeristische infrastructuur, ondanks pogingen van de Roemeense overheid om dit te verbeteren. Ook zijn er achttien toeristische bureaus in belangrijke buitenlandse steden gevestigd die proberen om het toerisme naar Roemenië te stimuleren. De eerste resultaten waren bemoedigend, want in de eerste helft van 2000 steeg het aantal buitenlandse bezoekers met 7,4% ten opzichte van dezelfde periode in 1999. Er kwamen in 2000 2,36 miljoen bezoekers, voornamelijk uit West-Europese landen.
Roemenië is interessant voor het zakentoerisme in Boekarest en andere zakelijke centra, het bergtoerisme, geneeskrachtige bronnen en cultuur.
Roemenië is een zeer gevarieerd land. Het Karpatengebergte beslaat ongeveer eenderde van het land. In het plateau van Transsylvanië, dat aan drie kanten door de Karpaten wordt omsloten, bevinden zich nog tal van pittoreske middeleeuwse stadjes.
De bergen en heuvels van Roemenië zijn geschikt voor wintersportvakanties en trektochten met overnachtingen in berghutten, de zogenaamde “cabana’s”. Bekende wintersportplaatsen zijn o.a. Predeal, Baie Borsa, Sinaia en vooral Poiana Brasov.
Op veel plaatsen vindt men druipsteengrotten en andere interessante karstverschijnselen.
De Dobrogea, de strook tussen de Donau en de Zwarte Zee, wordt gekenmerkt door een glooiend landschap met vele wijngaarden. Roemenië is ook bekend om de badplaatsen aan de Zwarte Zee met vele hotelfaciliteiten, zoals Mamaia, Eforie en Constinestie. De Zwarte Zeekust heeft brede zandstranden en een rustige zee.
Bijzonder zijn de ruïnes van Histria, de belangrijkste Oudgriekse stad in Roemenië.
Bezienswaardige gebouwen en kastelen vindt men in Boekarest, Alba Iulia, Bran, Brasov, Cluj-Napoca, Curtea de Arges, Iasi, Orodea, Ploiesti, Sibiu, Sighisoara (met ommuurd hooggelegen centrum), Suceava, Timisoara, Tîrgoviste en Ulpia Trajanus.
Met name Centraal-Roemenië, ofwel Transsylvanië, is cultureel-historisch van groot belang. Bijzonder in deze streek zijn de weerkerken, kerken waar soms wel drie muren ter verdediging omheen gebouwd zijn,
Adamklissi heeft een beroemd Romeins oorlogsmonument. In Tirgu Jiu is veel werk van de beeldhouwer Constatin Brancusi te zien. Suceava is het uitgangspunt voor een rondreis langs de beroemde kerken van Boekovina, zoals die te vinden zijn in de plaatsen Sucevita, Moldivita, Voronet, Humor, Arbore, Putna en Agapia. Deze kloosterkerken zijn gebouwd in een gemengd Byzantijns-gotische stijl, versterkt en versierd met goed bewaard gebleven wandschilderingen uit de 16de eeuw, die niet alleen aan de binnenkant maar ook aan de buitenkant beschilderd zijn.
Roemenië telt ongeveer 160 kuuroorden, vooral aan de kust, ten zuiden van Constanta. Ook in het binnenland zijn kuuroorden te vinden, o.a. in Slanic Moldova en Bale Herculane.
Bezienswaardig zijn de romaanse houten kerken in o.a. Radauti en Babadag, en verder de oude havenstad Braila, de burcht Prejmer bij Brasov, het centrum van Sibiu en Sighisoara en de houten huizen in de Maramures. Mooie landschappen zijn behalve in de Karpaten vooral te vinden in het Prahovadal en in de Donaudelta, dat beschermd gebied is.
Op het gebied van de volkscultuur is Roemenië een van de rijkste landen van Europa. Op veel plaatsen lopen de mensen nog regelmatig in klederdracht door de straten en ook wat volksdansen en volksmuziek betreft heeft Roemenië een reputatie hoog te houden.
ROEMENIE LINKS
• Boekarest Hotels
• Roemenië Hotels
• PropertyPortal.nl - Dé Portal voor wonen en het kopen van een tweede huis in Roemenië
Nederlandstalig Platform Roemenie (N)
Ontwikkelingswerk Roemenië (N)
Radio Roemenië
Reisverslag Roemenië (N)
Roemenië Allepagina's (N+E)
Roemenië Middeneuropa (N)
Roemenië Minbuza (N)
Roemenië Reisbijbel (N)
Roemenië Reisfanaten (N)
Roemenië Reiswijzer (N)
Roemenië Startbelgië (N)
Roemenië Startnederland (N+E)
Roemenië Vakantieland (N)
Roenmenië 1World2Travel (E+N)
Romans over Roemenië (N)
Startkabel Boekarest (N)
Startkabel Roemenië (N)
Startpagina Roemenië (N)
Starttips Roemenië (E+N)
Telefoongids Roemenië
Willgoto Roemenië (N)
Hotels in ROEMENIE
Artikelen over ROEMENIE
Bronnen
Bos, J.W. / Roemenië : mensen, politiek, economie, cultuur, milieu
Koninklijk Instituut voor de Tropen, 2001
Democratisering aan de Donau : Roemenië na de revolutie van 1989
Instituut voor Publiek en Politiek, 1997
Roemenië
Steunpunt Oost-Europa Projecten, 1993
Versteegen, J. / Roemenië
Gottmer, 1995
Williams, N. / Romania & Moldova
Lonely Planet, 2001
laatst bijgewerkt april 2008
Samensteller: Geert Willems