|
Geschreven door: Fred Vorstenbosch
Gemaakt op: 30-11-2010 Laatste wijziging: 04-12-2010 |
|
Kathedraal Voronesz
Project Igor eco lodges
Russische houten kruis
Russische klederdracht bij oven
huwelijksbrug in voroneszh
Fred Vorstenbosch bezoekt Voroneszh in centraal Rusland t.b.v. een toerisme eco project.
Op Zaterdag 18/09/2010, vroeg in de ochtend vertrek ik per Schiphol taxi van huis in Nederland voor een lange reis. Eenmaal op Schiphol aangekomen ga ik naar de Swiss balie om in te checken. Mijn vlucht gaat eerst om 09.45 uur naar Zurich alwaar ik om 11.10 uur aankomt. Mijn volgende vlucht is om 12.25 uur naar Moskou Domodedovo om daar op plaatselijke tijd 17.50 uur aan te komen. Ik vloog met Swiss tot nu toe. Dit vliegveld is nu het internationale vliegveld van Moskou. Maar nu is wel Domodedovo het het vliegveld waarmee ik direct door kan vliegen, wel met een andere maatschappij, naar Voronezh. Ik kom reeds (met plus twee uurtjes tijdverschil) om rond 18.00 uur plaatselijke tijd aan. Pas om 21.50 uur vertrek ik met Polet Air ( prop jet) met een Saab vliegtuig naar Voronezh, alwaar ik om 22.50 uur aankom. Het vliegveld van Domodedovo is mij bekend van eerdere reizen in Rusland, toen was het nog erg klein. Nu is het erg groot. Het is voor mij een zoekplaatje om van het ene deel naar het andere deel te komen. Met trappen, liften, controles, etc. kom ik uiteindelijk bij balie 48 in de hal – D – aan, in afwachting van mijn vertrek. Het is er razend druk, nu nog wat later op de avond. Die nacht blijf ik in Voronezh, de afstand naar mijn eco project is nog te ver weg om op dit late uur verder te reizen. Toen ik te Voronezh aankwam, was het inmiddels laat in de avond, bijna nacht. De directeur van de maatschappij welke ik ga bezoeken (Igor) stond me op te wachten om me af te leveren op mijn slaapadres voor deze nacht. Met de 4 wheel drive wordt ik naar Voronezh gereden. Even later staan we voor een groot Russisch uitziend wooncomplex met verschillende etages. In dit complex, niet ver van het centrum af gelegen, heb ik voor enkele dagen mijn appartement op de 7 e etage. Normaal verblijven hier andere mensen in, die zijn tijdelijk naar hun Datsja. Ik krijg te horen dat er aan de waterleiding wordt gewerkt en dat er van in de avond rond 23.00 uur tot de volgende ochtend geen stromend water zal zijn. Naast de WC en in het bad staan emmers met water hiervoor klaar indien je van het water gebruik wenst te maken. Met water uit een gereedstaande karaf in de keuken poets ik mijn tanden en ga over twaalven naar bed. Zondag 19/9. Het water doet het weer, ik kan de WC doortrekken. Ik ga naar de badkamer en denk een warme douche te kunnen nemen. Hoe ik ook probeer, ik kan alleen maar koud water uit de kraan krijgen. Straks maar aan de beheerder van dit flat laten vragen hoe ik warm water krijgen kan. Dus deze maal een kleine schrobbeurt met koud water. In de keuken staat buiten de wat oubollige keuken inrichting ook een goed gevulde koelkast. Ik had vannacht laten weten dat ik in de ochtend alleen maar 2 sneetjes brood, boter, jam en melk wil hebben. In de koelkast zie ik vele spullen, brood heb ik ontdekt (echter oud brood), boter, of wat in het potje zit ook melk is, dat weet ik niet. Jam moet er nog komen. Ik wacht wel af en hoop dat het oude brood verser kan. Ik moet in ieder geval in de ochtend voor mezelf zorgen, hotel service is er niet bij, maar Igor zal het beslist goed bedoelen. Voor vanochtend staat in de planning een rondrit door de stad om de bezienswaardigheden te gaan bekijken en wat voor toeristische items men toeristen kan bieden. Iets later dan gepland komt Igor me ophalen. Hij heeft beloofd met melk en vers brood, jam en kaas te komen. Hij komt iets later, het is zondag en dan gaat hij eerst naar de kerk. In plaats van half negen komt hij dus rond tien uur. We beginnen eerst ons gesprek over wat we komende tijd gaan doen met zijn toerisme eco project, terwijl we aan het eten zijn, over het onderwerp waarom ik naar Rusland gekomen ben en hoe we dat gaan doen. Igor heeft een groot en mooi stuk land, gelegen aan de rivier de Don op circa 1 uur rijden uit de stad, waar hij samen met andere aandeelhouders een geweldig vakantie en eco recreatiecomplex, met vele faciliteiten, gaat aanleggen. Het een en ander is reeds gerealiseerd. Hierover wordt mijn advies gevraagd. Zelf is hij ook architect en professor op de Universiteit van Voronezh. In Voronezh zijn 20.000 studenten en ze komen uit vele landen naar Voronezh om eerst het Russisch (beter) te leren spreken en schrijven voordat men verder met studeren kan gaan. Goed idee, vind ik. Na het een en ander besproken en gegeten en gedronken te hebben, gaan we beginnen met de stadsrondrit in zijn auto. Er is ook een andere PUMMER (Jan) in Voronezh vandaag. Uiteraard halen we Jan op en bezoeken aardig wat kerken en kathedralen met en zonder gouden koepels. In de ene kerk wordt er een baby gedoopt, in anderen wordt er getrouwd en in weer een andere wordt gewoon de dienst gelezen. Voor de trouwlustigen er is een brug waaraan hangsloten worden gehangen vlak voor dat men gaat trouwen als symbool van – altijd samen willen gaan –. Menig kerk is gerestaureerd en weer voorzien van prachtige iconen. Voronezh is gedurende de tweede wereldoorlog niet zonder vreselijke schade af gekomen. Veel is nieuw gebouwd moeten worden, maar toch rekening houdend met de oude stijl van bouwen en architectuur. Zodoende kan men heel veel genieten van deze aparte kleurrijke bouwkunst. Ik heb lekker staan kijken naar mensen in de straat en in het aangrenzende park en lekker een smakelijk kopje koffie gedronken in 1 van de vele restaurantjes. Kort daarna is het tijd voor Jan om te gaan, hij heeft nog een rit van 250 kilometers voor de boeg om naar zijn varkensproject te gaan. Igor vraagt me om naar de universiteit mee te gaan. Natuurlijk ga ik mee. De vraag was tevens: om mijn foto’s van Nederland en in het bijzonder van de Nederlandse architectuur te laten zien. Binnenkort presenteert de universiteit, samen met andere omringende landen, hun architectonische projecten en daar passen mijn foto;s, naar hun zeggen, ook in. De naam van Remco Kamphuis, Nederlandse architect, is hier een heel bekende naam. Langzamerhand heb ik honger gekregen, we hebben vergeten vanmiddag te gaan eten. Wij gaan naar het huis van Igor. Als architect heeft hij gekozen om zelf zijn huis te bouwen en dat is een best huis geworden. Heel rustig gelegen, voorlopig alleen maar bereikbaar via zandwegen. Na de kennismaking met zijn jonge vrouw Gaila en zijn 4 kleine kindertjes, gaan we nog verder in gesprek met betrekking tot zijn eco toerisme project. Rond 18.30 uur gaan we dineren. Oma past op de kindertjes, zodat we rustig kunnen eten. Natuurlijk willen Igor en zijn vrouw Gaila weten het hoe en wat rond het Nederlands eten en dat vertel ik hun dan ook. Een Russisch diner begint altijd met soep.Een diner zonder soep is geen diner verteld Igor. Voor deze familie is gezond eten heel belangrijk. Ook belangrijk vinden ze dat ze geen TV willen hebben zolang de kinderen nog klein zijn. De kinderen zien op een groot scherm films die Igor heeft en daarmee vermaken de kinderen, naar hun zeggen, opperbest. Het is inmiddels behoorlijk donker geworden. Ik trek mijn schoenen weer aan (het is gebruikelijk bij het betreden van een Russisch huis om je schoenen uit te doen ). In het donker rijden we terug naar mijn appartement, alwaar ik dit stukje schrijf en straks op bed een boek ga lezen. eerst nog even mijn tweede kop thee drinken en daarna naar bed. Maandag 20.09.2010. Tussen 09.30 en 10.00 wordt ik door Igor opgehaald voor een rit door het land naar zijn eco toerisme project, gelegen in een schitterende natuur met uitzicht op de rivier de Don. Maar eerst moet ik me via Igor binnen 3 dagen na aankomst in Voronezh laten registeren bij de politie en dat gaat ook vandaag gebeuren. Echter dat lukte niet. Koud of warm water . Gisterenavond werd mij verteld dat het probleem van alleen maar koud water hebben in het appartement tot het verleden zou behoren. Ik zou weer warm water hebben. Dus vanochtend, met enige achterdocht naar de badkamer gelopen om eerst maar eens te controleren of ik zeker warm water zou hebben. Lekker douchen, zou het vanochtend kunnen? Ik heb de warme kraan eerst een hele tijd ( 15 minuten ) laten doorlopen en wat bleek: geen warm water. Dus de ochtenddouche maar weer vergeten en je gewoon met een washandje met koud water gaan wassen. Laten we maar weer hopen dat het warme water vandaag wel gerealiseerd gaat worden. Ik hoorde gisteren dat er gezinnen zijn die uit gezondheids overwegingen zich in de prille ochtend met koud water in de afgesloten tuin wassen vanuit een kinderbadje. In de winter wast men zich dan bijvoorbeeld met pas gevallen sneeuw welke men zich heerlijk over de naakte huid uitsmeert. Dat moet heel gezond zijn, aldus de verteller. Vanochtend zijn we uit de stad Voronezh vertrokken om het gedeeltelijk in aanbouw zijnde eco vakantiecomplex te Uryv te rijden welke we enige tijd gaan bezoeken. Na de drukte van de stad volgt de relatieve rust van de tweebaansweg. Het uitzicht met zijn divers gekleurde herfstbomen is geweldig. De buiten temperatuur is vandaag 21 graden en dat voelt lekker aan. Ik had me voor deze reis op de herfst ingesteld zoals; overhemden met lange mouwen, extra warme T shirts, lange broeken, truien, maar deze heb ik tot nu toe niet echt nodig. Het landschap is afwisselend akkerland met naald – en loofbomen. Het lijkt mij heel veel op Zuid Limburg. Na ongeveer 1 uur buiten de stad gereden te hebben, slaan we linksaf en rijden na een tijdje via onverharde zandwegen, heuveltje op en neer,kuil in en uit, om vervolgens te eindigen in een adembenemend mooi landschap, waar aan de voet van de heuvels het eco vakantie complex bezig is aan het ontstaan. We stappen uit de 4 wheeler car en al zittend in het gras genieten we van de natuur en het uitzicht. Igor vertelt mij dat hier veel klein wild voor komt. Ik geloof hem maar al te graag. We zakken met de auto af naar de ingang van het eco vakantiecomplex. Witte en anders gekleurde woningen, geschikt voor groepen, families met of zonder kinderen, met blauwe daken, gelegen op een heerlijke rustige plek, net iets aan de rand van een origineel Russisch dorpje. In de planning is om hier diverse cursussen te gaan geven zoals schilderen, houtsnijden, leren Russisch koken. Eigenlijk is het een eldorado veel eco en agro natuurzoekers. Geen harde disco muziek, geen lawaai, kortom een lekkere plek te zijn voor hen die de natuur en rust willen vinden in een decoratie van de Russische natuur. In vervlogen tijden waren de Kazakken de bewoners in deze streek. Rond half drie wordt de warme middagmaal gereserveerd (normale tijd voor Russen voor een middagmaal). Vis, gekookte aardappelen, tomatensalade, pannenkoeken, een soort van zoete room voor op de pannenkoeken, zoetigheden en als drank thee en / of zelfgemaakte appelsap. De maaltijd duurt langer dan een Nederlands diner. Op een moment is het weer tijd om te gaan nadat we eerst alles bekeken hebben en gedachten over dit complex met elkaar besproken hebben. Na weer ongeveer 1 uur gereden te hebben komen we terug in de stad. We rijden naar de politiepost voor mijn registratie. Er zijn vele Russen in deze politiepost. Als buitenlander krijg ik voorrang. Helaas kon de politie me niet nu registreren omdat ik buiten mijn paspoort, visum, en een registratie formulier die ik in het vliegtuig gekregen had om, nog weer van alles kopietjes moest maken en dat kan niet op de politiepost. Dus morgen weer terug met alle benodigde papieren. Deze registratie wordt normaal door het hotel gedaan waar u verblijft, maar omdat ik in een privé appartement woon van de gastgever moet hij dit met mij doen. Zo zijn helaas de regels. Indien je dat niet doet deze registratie bij de politie, kan het zijn dat je bij vertrek uit Rusland een boete kan krijgen van circa $ 100,00. Daar heb ik geen trek in. Hierna rijden we naar de harmonie, waarin de concerthal een muziekavond wordt gegeven. Voor vanaf 5 Euro per persoon kan je het 1,5 uur durende modern concert bijwonen. Het concert was swingend en geweldig fijn. Om half negen word ik in mijn appartement afgezet. Omdat ik honger heb en genoeg brood in huis heb, stel ik een broodmaaltijd zelf samen, samen met een kop koude melk smaakt me deze best.Tijd om mijn boek te lezen, naar wat muziek te luisteren en daarna te gaan slapen. Dinsdag 21092010. Om 08.15 uur wordt er aan mij deur geklopt. Igor staat er met verse melk en kaas aan de deur. Na het ontbijt gaan we richting Universiteit. Ik heb al vanaf dat ik in Rusland ben gekomen, geen internet contact gehad met Nederland. Ik heb geprobeerd met Wi Fi maar dat is niet gelukt. De universiteit is een groot gebouw met heel veel leerlingen die in allerlei richtingen studeren. In Voronezh zijn ongeveer 20.000 studenten. Ik ben door Igor gevraagd om met mijn kennis van toerisme en de stad waar ik woon en de foto’s die ik in mijn computer op reis bij me heb over Nederland, een lezing over de Provincie Flevoland te houden. Het een en ander is er vanuit hier van internet geplukt over de moderne stad Almere. Ik ga dus, conform de planning meer over Nederland en Almere vertellen aan studenten die bouwkunde en stadsplanning studeren. Almere als stad is voor hen een droom als komende architect, iets gaan realiseren, van niets een prachtige stad maken. Wat een uitdaging. Graag zouden ze zelf eens Almere willen zien om de architect mogelijkheden die tot nu toe gerealiseerd zijn, zelf te mogen aanschouwen. Er is op dit moment een tentoonstelling gaande met medewerking van de verschillende ex USSR landen inzake architectuur, welke ik natuurlijk bezocht heb. Ik heb heel wat uitdagende ontwerpen hier op deze tentoonstelling gezien. Toen ik mijn lezing over Almere in de klas begon, waren er 40 studenten die luisterden. Binnen 5 minuten kwamen er nog 40 studenten bij. Aan het einde van mijn presentatie kreeg ik een staand applaus van hen. In de middag zijn we voor mijn verblijfspapieren weer naar het politiebureau geweest. De formulieren moesten opnieuw worden ingevuld, de bank moest worden betaald. Het bedrag welke aan de bank betaald moest worden was 0,70 euro cent. Dit bedrag moet naar de vreemdelinge politie worden overgemaakt. Het lijkt er op dat men om werk verlegen zit, al die papieren en stempels. Maar goed ik heb het formulier. In de middag rond 3 uur gaan we terug naar het appartement. Igor zijn moeder heeft een zeer smakelijke maaltijd voor ons gemaakt. Zelf eet ze niet mee. Op tafel staat een volle kom met heerlijke soep met spijzen die ik onder meer van Georgië ook kent, namelijk kinkali. Kinkali is een soort van deeg met daarin vlees, die verwarmd of gestoomd wordt. Echt een lekkernij. Natuurlijk mag de tomatensalade niet ontbreken. Ook staat er een soort van gebakken brood, waar vlees inzit, ook overheerlijk. Koekjes, diverse soorten van fruit en een zeer grote kom met thee met daarin honing, maken de maaltijd compleet. Of ik niet meer eet dan dit, vraagt de vrouw die deze maaltijd voor ons heeft klaargemaakt? Ik bedank haar hartelijk en zoals dat met vrienden gaat, met een hartelijke omhelzing. Ik bedank haar voor haar aanbod. Ik heb een afspraak met Igor om 18.00 uur om een voordracht te houden voor het Russische Presidents programma. Ik ga een lezing houden voor managers van diverse industrietakken over hoe ik bij de PUM ben gekomen en wat de effecten hiervan zijn. We hadden een levendige discussie en men vroeg of ik nog een lezing voor ze kon houden voordat ik terug naar huis vlieg en dat is al over 1 week. Natuurlijk ga ik er op in. Ik heb ze verteld over samen werken, en dat spreekt ze heel erg aan. Niet alleen Igor krijgt mijn CD met mijn kennis over toerisme, maar nu ook alle bezoekers aan deze avond die in het toerisme werkzaam zijn en daar zijn ze allen heel blij mee. Besproken werd ondermeer om een gezamenlijke internetsite te gaan bouwen met ieder zijn eigen specialisatie in toerisme alwaar men elkaar niet bestrijden zal. Samen werken dat was vanavond het credo om Voronezh toeristisch aantrekkelijk te maken. Ik heb mijn serie foto’s in mijn computer over Nederland aan hen laten zien. Natuurlijk weten ze inmiddels dat vrienden elkaar bij afscheid drie maal kussen en dat gebeurde dan mij ook. Foto’s werden gemaakt en na en gedurende de foto shoots werd er koffie en thee ingeschonken. Een vers gebakken tulband werd aangesneden en even later ging er een fles wijn open. Druk werd er geproost en afgesproken werd dat een groep dames mij een avondmaaltijd zal gaan maken die we dan gezamenlijk gaan opeten. Ik dankte hen voor de uitnodiging en wacht rustig af. Het was inmiddels half tien en tijd naar mijn appartement te gaan, met ervaringen rijker. Woensdag 22.09.2010. Vanochtend gezamenlijk ontbijt in mijn tijdelijke appartement te Voronezh met Igor. De maaltijden in Rusland zijn wel heel veel en zeer uitgebreid te noemen. Wanneer je bordje leeg is, ligt het volgende voedsel voor je klaar. Dat is ook in de morgen. Vanochtend was er een soort van condensmelk die gecombineerd wordt met op witte boter lijkende pasta. Deze wordt door middel van een lepel gemengd en daarna smakelijk opgegeten. Ik kreeg natuurlijk ook mij portie en liet mij het smaken. of ik het een tweede maal zelf zou nemen, dat is de vraag. De rest blijft nu in de koelkast staan, welke ook zeer veel aan divers voedsel bevat, zoals bloemkool alwaar gesmolten kaas doorgebakken zit, vleesgerechten, melk en yoghurt, tomaten salade en nog veel meer. Ik heb nog heel wat op te eten voordat ik weg ben. Ik heb Igor regelmatig op de hoogte gehouden dat ik niet veel eet, maar hun gastvrijheid kent geen grenzen, dus eten geblazen, is het motto. Vandaag zijn we de hele dag bezig geweest met mijn toerisme informatie door te geven aan Igor. Regelmatig krijg ik van hem te horen dat mijn informatie meer dan zeer nuttig voor hem is en voor zijn eco project. Zijn project is een rustgevend kleinschalig vakantie park waar eco toerisme van groot belang is. Via internet is dit project zichtbaar onder de naam www.ecotourism4you.ru . Voormalige oude boerenwoningen, gelegen op 1 uurtje rijden vanaf Voronezh in Centraal Rusland, worden geheel opgeknapt met niet alleen het doel om daar zoveel mogelijk toeristen te krijgen om eens goed geld te verdienen, maar dit project is juist opgezet om de lokale bevolking in dit project werkzaam te laten zijn, om zelf hun kostje te kunnen verdienen. Het mini plaatsje is gelegen in een landschap die veel op Zuid Limburg doet denken. De rivier de Don stroomt nabij het complex , zodat er watersport kan worden bedreven. In het wild leven vele kleine – en wat grotere dieren. Men kan er heerlijk wandelen, fietsen. De natuur is afwisselend tussen akkerbouw en rotsformaties. De maaltijden aldaar zijn typisch Russisch, dus veel en overheerlijk. Ik kan u alleen maar adviseren eens op de bovengenoemde site te gaan kijken. Wie weet. Toen we rond 17.00 voor vandaag klaar waren, gingen we naar het appartement waar ik dus tot mijn vertrek zal verblijven. De vrouw van Igor (moeder van 4 kleine kindertjes) was er speciaal vanuit hun huis naar mijn tijdelijk Russisch verblijf gekomen om uitgebreid voor ons te koken. Tongstrelend en veel was de maaltijd. Donderdag 23.09.2010 Mijn gastgever is ook professor op de Universiteit, zoals ik eerder vertelde, en geeft vanochtend 2 lange lesuren over architectuur. Dat geeft mij de kans om eens langer uit te slapen dan normaal. Voor mijn ontbijt heb ik eindelijk toegang tot een lekkere warme douche, dat heb ik in geen dagen gehad. Ontbeten, naar muziek geluisterd op mijn laptop, boek gelezen en toen was het 10.00 uur, het moment dat ik door Igor wordt opgehaald voor mijn trip naar de universiteit waar ik kan internetten. In het appartement waar ik was, is geen internet en geen WI FI en dus kan ik mijn computer daarvoor niet gebruiken. Igor komt terug vanuit zijn leslokaal met de mededeling dat zijn studenten mij willen zien om te vertellen over de structuur van mijn Nederlands stad waar wij wonen. We hebben het een en ander op internet opgezocht en kunnen, tezamen met mijn Nederlandse foto’s , wel het een en ander vertellen over mijn gemeente ondersteund met mijn beelden over mijn stad. Ongeveer 40 studenten kwamen naar mijn les en toen ik net bezig was kwamen er ongeveer nog zo’n 40 personen bij in de klas. Mijn les gaf ik in het Engels en Igor vertaalde dat in het Russisch. Ik ga er van uit dat de studenten ook Engels hebben geleerd en dat bleek ook. Hun probleem is dat men wel Engels geleerd hebben maar nauwelijks met anderen in het Engels kunnen converseren. Men is dus onzeker en dus doet men het niet. In de ochtend werd mij verteld dat om redenen bij mij bekend, ik niet meer in het appartement kan blijven. Ik ga verhuizen naar het huis van mijn gastgevers, en dat is een mooi huis. Na mijn lesgeven zijn we verder gegaan met ons eco toerisme project en we schieten al behoorlijk op. Na het werk zijn we richting zijn huis gegaan alwaar zijn vrouw heerlijk voor ons gekookt heeft. Voordat we aan tafel gingen heb ik met hun 4 kleine kinderen gestoeid tot deze en ik moe werden. Aan tafel hebben we lekker een wijntje zitten drinken na de maaltijd en zijn op tijd naar de slaapkamers gegaan. Vrijdag 24.09.2010 Om 06.30 wekt de wekker me. Ik ben in het huis van Igor en zijn vrouw met 4 kleine kinderen. Twee van de kinderen moeten naar school toe. De familie woont in een buitenwijk van de stad Voronezh. Mooie huizen, sommige zijn nog aanbouw, sommigen in verband met de economische crises is de bouw gestaakt. De wegen zijn nog niet aangelegd, dat komt later pas. Na het ontbijt rijden we naar de stad en belanden in een dagelijkse enorme file. Net op tijd bereiken we de school voor de 2 jongens. We hebben een afspraak buiten de stad. Een vrouw zou met ons meegaan echter die meldt zich ziek. Dan maar met zijn tweetjes op weg naar de skibergen ? van Voronezh. Na een half uurtje rijden zie ik geen bergen maar heuvels die een hoogte hebben in vergelijk met de heuvels in Zuid Limburg en die van de Ardennen. Hier ligt een heuvelachtig terreintje waarin diverse kleine skiliftjes staan. Nu nog staan er alleen nog maar de palen en in de winter, dat is van november tot en met maart, wanneer er genoeg sneeuw ligt, worden de kabels getrokken en er dan wordt er geskied. De entourage is eenvoudig. De toiletten zijn een ramp. Er komt een andere auto aangereden. Hierin zitten de mensen die het project hebben en ze hebben vragen aan mij wat ze met het terrein in de zomer kunnen doen,immers dan levert het geen geld op. IK doe hen diverse voorstellen en na een uurtje, zonder iets te drinken te hebben gekregen, gaan we weg. Onderweg krijgt Igor vele telefoontjes. We zijn uitgenodigd bij een lerares Engels (Irina) die me graag wenst te spreken. Ze verteld me dat er nu 25 privé schooltjes Engels zijn in de stad maar er geen droog brood mee valt te verdienen. Als tip geef ik haar mee om eens contact op nemen met managers en hun staf van toerisme organisaties. Er wordt door velen van hen nauwelijks Engels gesproken op een paar na die ik wel trof. Het volgende telefoontje brengt ons naar een reisbureau die weet dat ik in de stad ben en Marina, eigenaresse van dit reisbureau, biedt me een stadswandeling aan. Ze spreekt perfect Engels. We lopen gezamenlijk op voor een korte stadswandeling in de zon. Marina vertelt 100 uit over de geschiedenis van de stad en over de voor Russen zeer bekende poëten, die voor mij geheel onbekend zijn. We bezoeken ook een Nonnen klooster, een prachtig gebouw met aansluitend een prachtige tuin met graven van 1/2 de jaren 1600. De jongens van Igor moeten uit school gehaald worden om half zes. Dat zijn lange dagen voor de kinderen van 08.30 tot en met 17.30 uur en dat 5 dagen in de week. Vandaag moeten ze wat langer blijven, er is een bijeenkomst tussen de ouders en de lerares (ze verdient nog geen 300 euro per maand / een bibliotheek medewerkster krijgt de helft hiervan als salaris). Ik mocht er bij zitten en heb getracht om dat een tijdje vol te houden. waar de discussie overging, dat weet ik niet, het ging natuurlijk in het Russisch. Wat ik wel kon volgen is dat de kinderen hier het schuinschrift wordt bijgebracht zoals dat mensen van vroegere tijden ook hebben geleerd op school. Het ouderwetse leerpatroon is voor mij zichtbaar. Het treffen tussen de ouders en de lerares duurt tot circa 19.15 uur en daarna naar huis. Het eten wordt voorbereid en voordat de kinderen allemaal onder de wol zijn en gaan is het inmiddels rond 22.00 uur. Tijd voor ons ook om naar bed te gaan. Het was een zware dag voor mij. Zaterdag 25.092010. Ik heb vandaag uitgeslapen tot half negen. De 4 kleine kinderen en hun ouders zijn allang op en zijn boodschappen doen en andere zaken aan het regelen. De zon schijnt. Helaas was men vergeten mijn ontbijt klaar te zetten. Ik heb weer eens een warme douche kunnen nemen. Dat is niet alle dagen mogelijk geweest. De katten in het huis spelen rond me heen. De familie zal tussen 10 en 11 uur weer terug komen en dus heb ik de tijd om dit verslag te tikken en mijn foto’s in de computer te doen. Om 11.00 uur is de familie thuis gekomen, er wordt gewerkt aan het ontbijt. Ik heb nu best honger. De familie eet warme kleverige rijst met daarop warme kip.Als toetje hebben een soort van harde grijze massa, waarvan ik geproefd heb, die lekker zoet is. Vanmiddag hebben we uitgebreid over het eco project gesproken hoe dat in elkaar gaat zitten. Er zijn plannen voor een Wigwam dorp, een Datsja park, volkstuintjes , sport en recreatie, een boerderij waar stadskinderen leren hoe groenten en fruit gekweekt worden. Ook moeten ze te weten komen over de dieren op de boerderij en er komt een plaats waaronder glastuinbouw wordt gedaan. Een Datsja dorp zoals ik hem dat voorstelt, is het ultieme voor Igor. In de omgeving kan men allerlei sporten bedrijven maar ook lekker rustig relaxen in een heerlijk rustige omgeving. In het restaurant kan men vervolgens gaan genieten van Russische maaltijden, waaronder pannenkoeken. Het is een heerlijk zonnige en warme dag en het is eigenlijk zonde om binnen te zitten. We hadden veel plannen om de omgeving te gaan ontdekken, zoals bijvoorbeeld een bezoek aan een museumdorp, die niet ver van Voronezh is gelegen. Toch is er gekozen voor een familiedag. De vader werkt veel en is dus niet altijd thuis met zijn kinderen. In het weekend met hun weggaan zou niet goed zijn. Vanmiddag, toen de zon op zijn warmst was, hebben in het naaldbos, dat vlak achter hun huis is gelegen, lekker en ontspannen gewandeld. Ik heb nog getracht om naar Nederland te bellen met het ingangsnummer 0031 om even met mijn vrouw, die thuis is, te praten. Elke keer als ik 0031 bel vanuit deze plaats lukt het mij niet met thuis contact te krijgen. Later blijkt dat je 00 niet moet gebruiken in Rusland maar gewoon 31 voor Nederland. Ook toen kon ik weer geen contact krijgen. Zondag 26.09.2010 Vanochtend vroeg opgestaan. De familie gaat op zondag naar de kerk en ik ga mee. Hun Russisch Orthodoxe kerk is gelegen in de stad en binnen een 1/2 uurtje zijn we er. Er zijn niet als in Nederland verschillende missen op zondag, maar het lijkt er op dat het 1 lange mis is. Dus toen we binnenkwamen was de dienst allang bezig en je ging gewoon de kerk binnen. De kerk is behoorlijk nieuw en er hangen verschillende schilderijen van Heiligen die voor de Russen van groot belang zijn.Bij het binnenkomen bij de kerk slaat men kruistekens, wanneer weer iets verder de kerk ingaat worden er weer kruistekens geslagen. Er worden gedurende dienst heel wat kruistekens geslagen. Binnen in de kerk wordt er gerestaureerd, de steigers staan in de kerk met de daarbij behorende ladders. De Geestelijken gaan in de dienst voor en er wordt veel gezongen.Ook wordt er geld opgehaald voor armen. Op de verschillende altaars worden gebeden gedaan en weer gezongen en weer kruistekens geslagen. Na 1 uur in de kerk geweest te zijn, gaan we ontspannen met de familie. Het plan is om naar een soort van waterkranen te gaan om daar verkoeling te zoeken. Het is warm, inmiddels is het 23 graden Celsius. Helaas gaat dat voor mij niet door. Ik krijg de mededeling dat een kennis uit Nederland mij een uurtje wilt zien en lekker een biertje met me wenst te drinken. Dat hebben we dan gedaan. Wij met zijn tweetjes en niet met de Russische familie erbij. Even later treffen we ons weer allemaal en gaan we kijken naar de hardloopwedstrijden kijken in deze zonovergoten stad. We slenteren naar de klimwand waar de twee kinderen van Igor deze wand bestijgen. Het is inmiddels half vier. Vanochtend om 7.30 hebben wat gegeten en tot nu toe nog niets. We rijden naar Igor zijn huis voor het late middageten. Igor gaat met zijn vrienden naar de sauna en zal rond 20.00 uur terug zijn. Ik ga voor 2 uurtjes slapen. De laatste week was slopend voor mij. Maandag 27.092010. Ik mag uitslapen. De kinderen worden door Igor per auto naar school gebracht. Igor gaat aansluitend naar zijn Universiteit voor zijn bezigheden. Gaila, Igor zijn vrouw, studeert weer aan de Universiteit, tezamen gaan we met de bus naar de Universiteit, een ritje van, naar zeggen 7 minuten. Met de kinderwagen en twee kinderen gaan we de propvolle kleine bus binnen. Door middel van het inzetten van de kinderwagen krijgen we wat meer plaats. mensen willen zich niet onnodig stoten tegen de kinderwagen. In de bus zitten buiten de chauffeur ook de kaartjesverkoopster. Lekker voorin op een goede stoel. Wij staan geheel achteraan in de bus en er is geen mogelijkheid om de kaartjesvrouw te bereiken. Gaila geeft gewoon aan de mensen die voor haar staan geld door, die het dan weer doorgeven aan de volgende mensen, zodat het uiteindelijk bij de kaartjesverkoopster terecht komt. In omgekeerde volgorde komen de kaartjes en het teveel betaalde bedrag terug bij Gaila. Ik weet niet of dat zo ook overal in Nederland ook zou werken. Ik vertel Galia over onze chipknip kaartjes voor openbaar vervoer en ze vindt het idee geweldig. Niet na 7 minuten maar na 30 minuten hobbelen met de bus staan we in het centrum van de stad. Gaila en ik gaan naar de universiteit, kruisen de hoofdwegen door middel van tunnels. In deze tunnels zijn er diverse soorten van winkeltjes. Bij de universiteit aangekomen , gaan de 2 kinderen naar de kinderopvang. Igor en ik gaan naar de Universiteit bibliotheek om zijn project te vervolmaken. Een snelle hap rond 3 uur is de middagmaaltijd, een beker warme chocolademelk erbij en dan verder met het project. Om 17.30 uur moet Igor zijn 2 andere kinderen uit school halen, dat is ongeveer 20 minuten rijden met de auto. Toen we bij de auto aankwamen, bleek deze niet te starten. Igor had vergeten deze ochtend om zijn autolichten uit te zetten. We probeerden de zware auto aan te duwen, maar dat gaat niet. Er wordt dan gewoon iemand op straat aangesproken om ook te helpen duwen. Ook nu het aanduwen lukt weer niet. Dus dan biedt de helper aan om zijn auto te halen om de auto van Igor aan te slepen. Na menig aantrekken van de auto lukt dat ook niet, en hij stopt zijn pogingen. Wat nu ?, Igor gaat de straat op, vraagt een automobilist om hulp. Deze parkeert zijn auto bij de auto van Igor, beiden halen hun accu er uit. In de auto van Igor wordt de andere accu er even ingezet, de contactsleutel wordt omgedraaid, de motor slaat aan. De motor draait van Igor zijn auto stationair , de accu’s worden weer in beide auto’s op zijn plaats gesleuteld, Igor betaald de gastvrije man 100 Roebel en ieder gaat zijn weg. Dus geen wegenwacht in Rusland, men helpt elkaar. Na de kinderen van school gehaald te hebben, gaan we nog even langs bij een andere , voor mij onbekende man, die een 25 etages hoog 4 sterren kuurhotel gaat opzetten met behulp van Doctor Bernhard, specialist in Israëls hartcentrum. Ik heb even naar het ontwerp en de maquette gekeken, vroeg hem wat ik voor hem kon betekenen, kwam niet echt een antwoord uit. Na een 3/4 uur zijn we weggegaan. We hebben een uitnodiging om bij de familie van Marina (ze heeft een reisorganisatie en ik had haar al eerder gedurende deze reis getroffen) te komen dineren. Marina, haar man en twee dochters hebben een geweldig mooi huis, gelegen aan een bosrand. Er zijn in Rusland niet alleen de oude Stalin flats, maar ook geweldig mooie huizen, zoals ook het huis waar Igor, Gaila en de 4 kindertjes in wonen. Deze zijn zelf gebouwd door middel van hun eigen geld. Bij Marina aangekomen, ziet ze dat ik nu wel echt heel moe ben. Dat is waar, morgen moet ik een thuis dag hebben en lekker uitslapen. Er wordt op zijn Russisch vorstelijk gedineerd. Men heeft alles uit de kast gehaald om mij te plezieren. De dochters studeren muziek. De oudste dochter speelt op de piano van klassieke tot iets moderner muziek en zingt er als een nachtegaal bij zoals het Ave Maria. Rond 22.00 uur ben ik zo moe en wil naar bed. Ik vraag Marina toestemming om te gaan en na uitgebreid op zijn Russisch gekust te zijn, gaan we huiswaarts en direct ga ik naar bed. Dinsdag 28.09.2010 Vanochtend tot half negen uitgeslapen. Vandaag wordt een afrondende en rustige dag. Ik heb dat Igor laten weten, ik wil me voorbereiden op morgen een lange dag. Ik merk dat ik verhoging heb, 1 van de kindertjes van Igor heeft dat ook. Heb ik dit van zijn kind gekregen. Het is niet leuk omdat te hebben, zeker niet wanneer je morgen fris en vrolijk op reis gaat naar huis. Ik hoop wel dat ik me morgen beter voel. In de loop van de dag pak ik mijn koffer in, voor zover dat nog nodig is. Ik heb uit mijn koffer geleefd gedurende mijn verblijf in Rusland, dus veel valt er niet in te pakken. Ik ga vanavond op tijd naar bed. Ik wil uitgerust aan mijn reis beginnen. Afspraken voor vandaag zijn afgezegd. Het is nu genoeg. Ik heb mijn doel bereikt, namelijk Igor is bijzonder tevreden over dat wat ik heb hem geleverd en geleerd. Woensdag 29.09.2010 De koorts is niet over helaas. Ik werd ook nog vanochtend wakker met hevige buikloop. Dat vlak voordat je met 3 verschillende vliegtuigen naar Nederland gaat afreizen. Wat is wijsheid. Na 6 x naar de WC gerend te hebben, heb ik uiteindelijk een pil ingenomen die de buikloop tijdelijk kan stoppen. Met pijn in mijn buik, met enige verhoging in temperatuur, moeten we uiteindelijk wel naar het vliegtuig. Ik hoop maar dat het rustig wordt en blijft in mijn buik. Gelukkig stabiliseert zich mijn pijn in mijn buik. Ik ben er heel erg moe van, maar ja ik wil naar huis. Gedurende mijn 3 verschillende vluchten eet ik niets en drink warme melk. Tot aan huis bleef ik slaperig maar behoefde ik niet te rennen naar het toilet. Gelukkig maar. Moe en voldaan met betrekking tot deze reis, val ik in diepe slaap in mijn eigen bed. Fred Vorstenbosch |
RUSLAND LINKS
Advertenties
• Moskou Hotels
• Baobab - Rusland
• De Jong Intra - Rusland
• Sundowner.nl - Rusland reizen
• iReisbureau.nl: Uw reis op een presenteerblaadje
• Zoover.nl Vakantiebeoordelingen