Het Italiaans is een Romaanse taal en is een directe voortzetting en ontwikkeling van het (vulgair) Latijn. Officieel is Italiaans de taal van Italië en van het Zwitserse kanton Ticino (Tessin), van vier bergdalen in het Zwitserse Graubünden en van de Republiek San Marino. Italiaanse dialecten vindt men op Corsica, aan de Côte d'Azur tot en met Nice, in Monaco en in de stadskernen van Istrië en nog verspreid in het Joegoslavische Dalmatië. Buiten Italië zijn er in Europa ruim 1 miljoen italofonen en in Afrika en Noord- en Zuid-Amerika samen ruim 10 miljoen.
De eerste pogingen tot het scheppen van een geschreven landstaal begonnen met de Siciliaanse dichterschool in de eerste helft 13de eeuw. Door historische en geografische oorzaken, maar vooral door de schrijvers Dante, gevolgd door Petrarca en Boccaccio, heeft het Toscaans, speciaal het Florentijnse idioom daarvan, in de 14de eeuw over alle andere dialecten gezegevierd. Als norm geldt nu de taal van de beschaafde kringen in de Toscaanse steden en die van Rome. De Italiaanse dialecten zijn nog steeds zeer vitaal en men onderscheidt ze o.a. in een Midden- en Zuid-Italiaanse groep waartoe het dialect van Sicilië behoort.
Het echte onvervalste Siciliaanse dialect is alleen nog in de wat geïsoleerde gebieden te horen en is te herkennen aan vele u-klanken b.v.:
Palermo – Palermu
Come dico io – comu dicu
Lo primo – fu lu primu
De naam Sicilia verwijst naar een van de oudste volkeren in de geschiedenis van het eiland, de Siculiërs.
• Palermo Hotels
• Eliza was here: sfeervolle reizen naar Sicilië
• Italië Hotels
Scholten, J. / Sicilië: met de Egadische en Eolische eilanden Bausenhardt, H. / Sicilië Haan-van de Wiel, W.H. de / Sicilië
Van Reemst, 2000
Van Reemst, 2000
Gottmer, 1998