Schrijf uw artikel over TURKIJE
Geschiedenis
De oudste sporen van bewoning zijn in Turkije gevonden aan de Middellandse Zeekust ; in grotten bij Antalya werden 100.000 jaar oude werktuigen gevonden. Rond 2000 v. Chr. trok vanuit Centraal Azië een stam het huidige Turkije binnen; de Hettieten. Zij slaagden erin een groot deel van Klein Azië in handen te krijgen. In de 9e eeuw v. Chr. namen de Oerartiërs de macht van de Hettieten over en bestuurden een gebied dat zich uitstrekte over het gebied van het huidige Armenië, Irak en Turkije.
Rond 1100 v. Chr. kwam in het westen de kolonisatie vanuit het vasteland van Griekenland op gang. Uit de combinatie van de Griekse cultuur en invloeden van de oorspronkelijke bewoners ontstond de hoogstaande Ionische cultuur. In de 6e eeuw v.Chr. veroverden de Perzen het Oerartische rijk, alleen de Griekse kuststeden behielden hun onafhankelijkheid. Na Alexander de Grote die in de 4e eeuw v. Chr. de hele "beschaafde" wereld veroverde, veroverden de Romeinen in de 2e eeuw v. Chr. grote delen van Klein Azië.
In de 2e eeuw na Chr. verplaatst keizer Constantijn zijn hoofdstad van Rome naar de Griekse kolonie Byzantium aan de Bosporus. De stad wordt bekend als Constantinopel, de stad van Constantijn.
Hoewel het westelijke deel van het Romeinse rijk werd veroverd door Germaanse volken werd Constantinopel het centrum van het Byzantijnse rijk, dat nog bijna 1000 jaar zou bestaan.
Rond 1300 stichtte Osman I een dynastie die, na gewonnen oorlogen met o.a. Mongolen en Hongaren, zou uitgroeien tot het machtige Osmaanse rijk.
In 1571 verloren de Turken de Slag bij Lepanto tegen de Spanjaarden en de Venetianen. Dit was het begin van de ondergang van het Osmaanse rijk. Langzaam brokkelde het Osmaanse rijk af tot na de Krimoorlog de Vrede van Parijs getekend werd. De Turken konden hun onafhankelijkheid nog wel behouden maar hadden verder weinig macht meer over. In de 1e WO kozen de Turken de kant van de Duitsers, maar na aanvankelijke successen werd het Osmaanse rijk definitief onder de voet gelopen. De geallieerden verdeelden na de oorlog het Turkse grondgebied. De belangrijkste aantasting van de Turkse eer was het feit dat de Grieken de hele Egeïsche kust en een groot deel van het achterland kregen toebedeeld.
De man die verantwoordelijk was voor de aanvankelijke successen in de 1e WO speelde ook een hoofdrol bij het Turkse verzet tegen de Grieken ; Mustafa Kemal Atatürk.
In 1922 dreven de Turken de Grieken letterlijk de zee in en kwam er een bloedig einde aan de onafhankelijkheidsoorlog. Na onderhandelingen werden in 1923 de grenzen van de huidige republiek Turkije grotendeels vastgelegd. De jaren tussen 1923 en 1938 stonden geheel in het teken van Atatürk. Hij bouwde een staat op naar westers voorbeeld. In 1928 werd de islam als staatsgodsdienst afgeschaft ; de "layiklik" werd ingevoerd, de absolute scheiding tussen moskee en staat. De dood van Atatürk op 10 november 1938 was een grote schok voor Turkije.
In de 2e WO wist Turkije tot enkele weken voor het einde van de oorlog neutraal te blijven. Sinds de jaren '50 werd Turkije voortdurend heen en weer geslingerd tussen democratie en dictatuur en hebben er diverse staatsgrepen plaatsgevonden die gepaard gingen met veel politiek geweld.
In 1980 pleegde generaal Evren een staatsgreep. De rust werd hersteld en het terrorisme op bloedige wijze aangepakt. De democratie werd buiten werking gesteld.
Na het aannemen van een nieuwe grondwet werden er in 1983 weer verkiezingen gehouden, waarbij de Moederlandpartij van Özal de meerderheid behaalde. Deze partij besteedde veel aandacht aan het stimuleren van buitenlandse investeringen. Hiervan profiteerde ook het toerisme sinds het midden van de jaren '80.
Na de dood van Özal in 1993 werd Demirel tot president gekozen en opgevolgd door Tansu Çiller, de eerste vrouwelijke minister-president. Na de verkiezingen in 1995 werd Erbakan de eerste islamitische premier sinds de stichting van de Turkse republiek. Onder druk van het leger werd Erbakan in 1997 tot aftreden gedwongen. Naar aanleiding van deze kwestie is de discussie weer opgelaaid over de overheersende rol van het leger in de Turkse politiek.
Hoewel Turkije zich sinds de jaren '80 heeft ontwikkeld tot een moderne staat naar westers model, bestaan er nog steeds een aantal problemen.
Een ervan is de Koerdische kwestie. De Koerden mogen nauwelijks uiting geven aan hun eigen cultuur. In het oosten van het land os de PKK actief, die streeft naar een autonome Koerdische staat. Sinds 1984 probeert de PKK dit te bereiken met veel geweld. De Turkse overheid beantwoordt het optreden van de Koerden op even gewelddadige wijze. In 1999 werd de Koerdische leider Öcalan gevangen gezet en ter dood veroordeeld.
Ook de mensenrechtensituatie is nog weinig bemoedigend. Nog steeds vinden er martelpraktijken plaats op politiebureaus en in gevangenissen. Deze situatie staat ook het zeer gewenste lidmaatschap van de EU in de weg.
De islamitische Partij voor Recht en Ontwikkeling (AKP), onder leiding van oud-burgemeester Recep Tayyip Erdogan, behaalde bij de parlementsverkiezingen in november 2002 een historische monsterzege. De AKP kreeg 363 van de 550 zetels in het parlement. Dat was net geen tweederde meerderheid, maar de partij kon zonder een coalitiepartner een regering vormen. De centrumlinkse Republikeinse Volkspartij CHP haalde 19,4% van de stemmen, goed voor 178 zetels. Voor alle andere partijen bleek de kiesdrempel van 10% te hoog, zodat de drie partijen die deel uitmaakten van de zittende coalitie van premier Bulent Ecevit - de Democratisch Linkse Partij (DSP), de Moederlandpartij (ANAP), en de Nationalistische Actiepartij (MHP), niet terugkeerden in het parlement. Dat gold ook voor de grootste oppositiepartij, de Partij van het Juiste Pad (DYP) van Tansu Ciller.
In dezelfde maand werd de naam van de nieuwe premier bekend: Abdullah Gül. Gül is de plaatsvervanger van Recep Tayyip Erdogan, die zelf geen bestuursfunctie kon vervullen, omdat hij in 1998 veroordeeld was wegens het aanzetten tot religieuze haat.
In december 2002 sprak de Turkse president Sezer zijn veto uit over een wet die het Erdogan mogelijk moest maken toch zitting te nemen in het parlement. De wet was kort daarvoor door het parlement aangenomen, maar Sezer vond het onjuist om voor slechts één persoon de grondwet te wijzigen.
Toch werd de grondwet uiteindelijk gewijzigd en kon hij zich kandidaat stellen bij een tussentijdse verkiezing in het district Siirt. Erdogan won daar met grote overmacht een parlementszetel.
Op vrijdag 14 maart 2003 werd Tayyip Erdogan benoemd als de nieuwe Turkse premier en presenteerde dezelfde dag nog zijn nieuwe kabinet. Het nieuwe kabinet telde 22 ministers, allen behorende tot de AK-Partij, die bij de verkiezingen eind 2002 de absolute meerderheid in het parlement verwierf. Oud-premier Abdullah Gül werd vice-premier en minister van buitenlandse zaken.
Bij het aantreden van de APK-regering heerste met name in militaire kringen grote scepsis omtrent het democratische en seculiere gehalte van de regering. Desondanks werd de regering het voordeel van de twijfel gegund. De steun voor de AKP nam in maart 2004 nog verder toe. Tijdens de lokale verkiezingen haalde de partij 42% van de stemmen (t.o.v. 34% in november 2002). De topprioriteiten van de AKP zijn democratisering, verdere hervorming van de economie en de toetreding tot de EU.
In de afgelopen jaren zijn in Turkije een groot aantal hervormingen doorgevoerd. O.a. om te kunnen voldoen aan één van de toetredingscriteria van de Unie, de zogenoemde politieke criteria. Deze behelzen o.a. democratie, rechtsorde, mensenrechten en het respect voor en bescherming van minderheden. In oktober 2001 en mei 2004 zijn wijzigingen in de grondwet doorgevoerd, daarnaast zijn in totaal 8 hervormingspakketten door het parlement aangenomen. Turkije heeft een nieuw wetboek van strafrecht aangenomen in oktober 2004. Op 3 oktober 2005 zijn de toetredingsonderhandelingen gestart.
In juli 2007 wint de AKP de verkiezingen en een maand daarna is Abdullah Gül tot president gekozen. In 2008 is er de "hoofddoekenaffaire" vanwege het toestaan van het dragen van hoofddoeken op de universiteit. Er heerst wantrouwen bij met name de militairen over het seculiere karakter van de Turkse staat onder Gül.
TURKIJE LINKS
• Goekope vakantie Turkije? Boek nu voordelig met Ferio vakanties.
• Istanbul Hotels
• Vakantie Turkije info op Reisgraag.nl
• Goedkope zonvakanties naar Turkije boek je hier
• Lastminutes naar Turkije boek je bij Reizenportal.nl
• Zoekvakanties.EU
• Vakantie-turkije.nl: Alles over vakantie in Turkije
• Marmaris hotels
• Turkije Hotels
Alanya Reisforum (N)
Alanya Reisstart (N+E)
Antalya Reisforum (N)
Bodrum Reisforum (N)
Bodrum Reisstart (N+E)
Bodrum-Info.nl (N)
Fotoreportage Istanbul (N)
Foto's Turkije
Foto's Turkije 2
Foto's Turkije 3
Foto's Turkije 4
Foto's Turkije 5
Foto's Turkije 6
Foto's Turkije Kees Hulsen
Gave Plaatsen In Turkije (N)
Istanbul Cityspotters (N)
Istanbul Foto´s
Istanbul Reisforum (N)
Istanbul Reisstart (N+E)
Istanbul Reisverslag en Foto's (N)
Kemer Reisforum (N)
Kusadasi Reisforum (N)
Kusadasi Reisstart (N+E)
Landkaart Turkije
Lokum (N)
Marmaris Reisforum (N)
Photo Locations for Travel and Landscape Photography
Radio Turkije
Recepten Turkije (N)
Reisfotografie (N)
Reisfoto's Turkije
Reisverslag en foto's (N)
Reisverslag Oost Turkije (N)
Reisverslag Turkije (N)
Side Reisforum (N)
Startpagina Antalya (N)
Startpagina Istanbul (N)
Startpagina Izmir (N)
Startpagina Turkije (N)
Starttips Turkije (E+N)
Telefoongids Turkije
Turkije - 1World2Travel (E+N)
Turkije Alle Pagina's (N+E)
Turkije Favorietje (N)
Turkije Forum (N)
Turkije Forumplein (N)
Turkije Foto's eb Reisverslag (N)
Turkije Foto's en Reisverslag (N)
Turkije Geschiedenis (N)
Turkije Holidaysites (N)
Turkije Internerwijzer (N)
Turkije Leuke Start (N)
Turkije Minbuza (N)
Turkije Nu (N)
Turkije Pagina België (N)
Turkije per motor Reisverslag(N)
Turkije Reisbijbel (N)
Turkije Reiservaringen (N)
Turkije Reisfanaten (N)
Turkije Reisfanaten (N)
Turkije Reisforum (N)
Turkije Reisfoto's
Turkije Reisfoto's 2
Turkije Reisstart (N+E)
Turkije Reisverslag
Turkije Reisverslag 2
Turkije Reisverslag en Foto's (N)
Turkije Start België (N)
Turkije Start Nu (N)
Turkije Startnederland (N+E)
Turkije Tavelmarker (N)
Turkije Travelphotos
Turkije Vakantieman (N)
Turkije Vakantiesites (N)
Turkije Verzamelgids (N)
Turkije Zappsite (N)
Turkse recepten
Turkse recepten (2)
Turkse Tia (N)
Vakantie Turkije Jouwpagina (N+E)
Vakantie Turkije Uwstart (N)
Wereldreisgids Turkije (N)
Willgoto Turkije (N)
Hotels in TURKIJE
Bronnen
Brosnahan, T. / Turkey
Lonely Planet, 1999
Graven, R. van den / Reishandboek Turkije
Elmar, 1995
Te gast in Turkije
Informatie Verre Reizen, 1999
Turkije
Het Spectrum, 1998
laatst bijgewerkt juli 2008
Samensteller: Geert Willems