VIETNAM reisverhalen

Reisaanbiedingen VIETNAM VIETNAM Holiday Offers

VIETNAM Interactief (video's, reisverhalen)

Reizigers informeren Reizigers is een nieuwe rubriek op Landenweb. Onze bezoekers kunnen hier die informatie publiceren waarvan zij denken dat ook anderen daar nut van kunnen hebben of plezier aan kunnen beleven. Wij denken aan reisverhalen, foto's, actuele informatie over restaurants, café's, musea. etc. U kunt uw bijdrage voor publicatie beschikbaar stellen via deze link.

•"Verrassend Vietnam - Fred Vorstenbosch"

Verrassend Vietnam - Fred Vorstenbosch
Omdat ik meer dan 3 jaar gewerkt heb in het toerisme en nu gestopt ben met actieve dienst hierin, ben ik me gaan toeleggen op het gaan helpen (door middel van kennisoverdracht) en assisteren aan die toeristische organisaties in 3 e wereldlanden die de PUM (zie www.pum.nl) hierom vragen.
Op die manier reis ik wat over de wereld rond en op 1 van deze reizen kwam ik in VERRASSEND VIETNAM, te weten Hanoi aan.
Ik reisde eerst met Air France naar Parijs om vervolgens met Vietnam Airlines te mogen vliegen naar Hanoi. De service aan boord bij Vietnam Airlines is geweldig, men doet er alles aan om de passagiers van dienst te zijn, althans dat is en was mijn ervaring.
Na dus een lange vlucht vanuit Parijs kwam ik dus op het vliegveld van Hanoi aan en al snel was ik door de paspoort controle. Wat zeker niet snel was, was het verkrijgen van mijn bagage. Na ongeveer 1 uur bij de rondgaande transportband te hebben gestaan, moest ik helaas constateren dat mijn koffer niet was meegekomen. Dan maar achteraan schuiven bij de balie van lost en found om vervolgens een formulier in te vullen en dat was het dan. Gelukkig stond mijn uitnodiger op me te wachten en dus had ik de hoop dat hij er de vaart achter kon zetten zodat ik mijn koffer snel kon krijgen. Buiten mijn kleding zaten er in mijn koffer mijn cursus materiaal waar het de bedoeling was deze de volgende dag mee te kunnen beginnen. Helaas - pindakaas, dat feest ging niet door, hoezeer mijn uitnodiger, nu mijn vriend Mr. Son, zijn best ook voor mij deed. Dus de snikhitte in en op weg (in een auto - een van de weinigen) naar Hanoi. Het eerste wat opvalt, buiten de temperatuur, is dat er zeer weinig tot bijna geen auto’s rijden. Het vervoer, steeds maar luid toeterend bij bijna elke beweging, bestaat voornamelijk uit motors en scooters, bromfietsen en fietsen. Ook veel lopende mensen die hun weg zoeken naar hun einddoel die dag. Ook zie je veel jonge mensen, Vietnam is volgens mij een land met zeer veel jonge mensen.

De chauffeur van de auto doet zijn moeite, om al luid toeterend om door de drukte heen te komen. Na enige tijd arriveren wij in Hanoi en word ik naar een hotel gebracht dat midden in de stad is gelegen. Hanoi is een zeer grote en drukke stad, die volgens Nederlanders (of voor diegene die niet veel reizen) een grote janboel is. Druk, toeteren, druk, toeteren, en nog veel meer herrie van de straat komt je tegemoet in combinatie met de vochtige warmte van de dag.
Ik vertelde dus dat ik mijn bagage niet had meegekregen vanuit Parijs, daar was deze blijven staan. Ik had wel mijn kleine trolley koffer bij me wat basis dingen, maar omdat het zo warm was, werd het inmiddels tijd om eens lekker een douche te gaan nemen en me te gaan voorzien van schone kleding na deze reis. Helaas, ik beschikte dus niet over mijn kofferm dus douchen kon wel, maar schone kleding, dat ging niet lukken.
De directeur van de reisorganisatie FOOTPRINT Vietnam Travel, mister Son
(kantoren in Hanoi en in andere plaatsen in Vietnam).
www.FootprintsVietnam.com
@ mail: footprint@hn.vnn.vn
Vroeg me af ik bang was om achterop zijn motor mee te gaan om wat kleding en andere voor mij nuttige zaken te kopen, zodat ik mij kan omkleden en verfrissen. Gezien de enorme drukte van het verkeer had ik eerst wel mijn bedenkingen, maar ik had geen andere keuze, want auto’s waren er praktisch niet voorhanden en… iedereen reed dus op een motor. Dus ik zette een helm op mijn kop en ging achterop de motor van hem zitten en hij reed met mij achterop zeer rustig en netjes weg, op jacht naar kleding en toiletartikelen. Met mijn Nederlandse XXL maat (Vietnamese maten zijn duidelijk afwijkend - de mensen in Vietnam zijn kleiner en tengerder dan Nederlanders) werd het toch wel moeilijk om passend ondergoed en T shirts te vinden. Toch maar kopen en dan maar knellend ondergoed en T shirts dragen. Hanoi is een prachtige, zeer oude stad, met duizenden winkeltjes en werd mij verteld dat vele straten namen dragen van artikelen die men er verkoopt. Zo heb je de horloge straat, computer straat, motor straat, leer straat, etc. Zo heeft iedere bedrijfstak zijn eigen straten. Dus als je een horloge wenst te kopen, dan ga je natuurlijk naar de horloge straat alwaar je honderden horloge zaakjes, concurrerend naast elkaar treft. Dus maar handelen om het beste (namaak) horloge of computer onderdeel of (namaak) programma’s. En alles, tegen wel zeer concurrerende prijzen. Hanoi is een wir war van allerlei kleine en grote straten alwaar de mensen op motors, scooters, bromfietsen en fietsen voort jakkeren. Er wordt overal handel gedreven. De fietsenmaakster zittend op de straat verdient haar geld al banden plakkend. Op de fiets kan je meer dan fietsen, de fiets kan je ook als kledingrek gebruiken en zo worden er jurken, jumpers, BH tjes, etc aangetroffen al hangend aan de fiets, dienend voor de verkoop. Wat kleding kan, kan je natuurlijk ook met andere dingen doen. De scooter is er niet alleen voor het vervoeren van personen, maar je kan er natuurlijk ook zakken cement, kratten drank, grafstenen, etc. mee veervoeren.
De straat oversteken lijkt een gevaarlijke bezigheid, namelijk alle vervoermiddelen rijden af en aan, luid toeterend, je het gevoel gevend dat je haast niet over kan steken. Het advies is: beginnen met oversteken, dat is dan duidelijk zichtbaar voor het overige verkeer, en gewoon doorlopen, dan gebeurd er ook niet. Dat heb ik dus maar gedaan.
Mijn hotel ligt dus midden in het centrum en de dag begint al vroeg in Hanoi. Wat gebeurt er s’ochtends al voor 06.00 uur. Plotseling begint er uit allerlei microfoons scherpe stemmen, met nieuws, te schallen, dit schijnt een overblijfsel te zijn uit de oude tijd om de mensen die niet over een TV (bijna iedereen heeft een TV) of radio beschikken te informeren. Na gedoucht te hebben ga ik naar een van de zeer vele eethuisjes om te ontbijten. Dat kan een Frans, Amerikaans, Vietnamees ontbijt zijn, dus je kan nar eigen smaak eten en drinken. Ook kan je natuurlijk naar e BEERGARDEN gaan. Een plaats waar 95% van de mannen heen om een pilsje te hijsen en vervolgens te gaan eten. Wat dacht je van gegrilde hond, of slakken, of andere Vietnamese lekkernijen. Je hoeft het niet te eten, jan kan het eten. Toen ik vroeg waarom ze honden op het diner hadden staan, kreeg ik het antwoord: jullie hebben varkens boerderijen, wij hebben honden boerderijen en de volgende positieve opmerking kwam mar ook een vraag…. Als je naar varkens bij jullie op de boerderij kijkt, rollen ze in hun eigen uitwerpselen, vinden het schijnbaar prettig om in de modder te verkeren, bedoelen jullie dat dit lekker is. Nou ja, over eten, geloof en politiek is het beter in het buitenland om er niet over te discussiëren, althans wil je vrienden blijven. Hanoi is een oude stad met zeer veel cultuur, zoals tempels, oude huizen en gebruiken. Een van de gebruiken is de ochtend gymnastiek voor iedereen voor 05.00 uur leer Thai Chi oefeningen doen. Na mijn werk voor de PUM had ik voldoende vrije tijd om eens lekker door de smalle straatjes te gaan slenteren, wel goed onthoudend in welke straten ik gelopen had, zodat ik eenvoudig mijn weg terug kon vinden naar mijn hotel (wel een visitekaartje van je hotel meenemen voor de zekerheid - altijd makkelijk als je verdwaald. Meerdere avonden was ik in een Vietnamese kroeg te vinden, de plaats waar de mannen bij elkaar komen om bijvoorbeeld te socialiseren en een pilsje te drinken. Voor de prijs hoef je het niet te laten. Voor 00,2 cent kreeg je een halve liter pils, dit getapt werd uit een vat van 1600 liter. Dus heb je dorst….kom naar Hanoi. Vredig werd de peacepipe doorgegeven en van gelurkt.
Op mijn vrije dag zijn we naar Halong Bay gegaan, nu wel met de auto. Dit is de place to be. De drukte komt je in de haven, voorzien van veel geluid en schuifelende toeristen, die op zoek zijn naar hun houten schip, tegemoet, maar eenmaal aan boord van de boot ervaar je de SOUND OF SILENCE, al varend tussen de duizenden eilanden, op een diepblauwe zee.
Er valt zoveel te vertellen over vrolijk Vietnam, waarom ga je er niet zelf heen en kijk even op de website www.footprintsvietnam.com
Oh ja, de 2 e dag van mijn verblijf is mijn koffer afgeleverd in mijn hotel.