WIT-RUSLAND - Economie en Toerisme

WIT-RUSLAND Interactief (video's, reisverhalen)

Schrijf uw artikel over WIT-RUSLAND

Economie en Toerisme

Economie

De economie wordt nog steeds, zoals in de Sovjetperiode, centraal aangestuurd. Sinds de onafhankelijkheid heeft het land te lijden van een hoge inflatie en na een periode van diepe recessie in de jaren 1990-1995, is er sprake van economische groei (geschat op 6,4% in 2004).

De export naar de Russische Federatie is zeer belangrijk voor Wit-Rusland en deze goede economische betrekkingen hebben er voor gezorgd dat de economische situatie niet zo slecht is als in andere voormalige Sovjet-staten. Een nadeel van deze situatie is dat een economische crisis in Rusland direct grote gevolgen heeft voor de economie van Wit-Rusland. Wit-Rusland is verder totaal afhankelijk van het Russische aardgas en olie; Litouwen levert een groot deel van de elektriciteit.

De economische hervormingen zijn na het aantreden van president Loekasjenko grotendeels teruggedraaid of nauwelijks in gang gezet. In het nieuwe hervormingsprogramma van Loekasjenko zijn de uitgangspunten economische groei, sociale maatregelen en financiële stabiliteit. Er ligt veel nadruk op hervormingen in de landbouwsector, maar ook in deze sector is de invloed van de overheid groot.
De conservatieve economische politiek van Wit-Rusland heeft er voor gezorgd dat instanties als het IMF en de Wereldbank er niets voor voelen om te investeren in de economie van het land. Buitenlandse investeerders investeerden in 2002 slechts 16 miljoen dollar, terwijl de regering voor dat jaar gehoopt had op 400 miljoen dollar. Het gemiddelde inkomen lag in 2002 op 95 dollar, maar een groot deel van de bevolking haalt dat niet eens.

Zo ver het oog reikt strekken zich de tarwevelden uit in Wit-Rusland, als onderdeel van de graangordel van Oost-Europa, die verder nog door Polen, Hongarije, Oekraïne en Moldavië loopt. Men verbouwt er veel tarwe en gewassen die industrieel worden verwerkt, en er zijn boomgaarden.
Wit-Rusland behield zijn grote staatsboerderijen, maar deze zijn geen garantie dat het land in zijn eigen voedselbehoefte kan voorzien. De productie van de Wit-Russische collectieve boerderijen of kolchozen daalt namelijk als gevolg van de ondermijnende invloed van particuliere lapjes grond. Naast tarwe worden er veel suikerbieten, aardappelen en vlas verbouwd, naast kleinere hoeveelheden haver, gierst, tabak en hennep. De agrarische sector zorgt voor 20% van het bruto binnenlands product (bbp) en ca. de helft van de werkende bevolking werkt in deze sector.
Het zuiden van Wit-Rusland, een van de vruchtbaarste streken van het land, heeft ernstig te lijden gehad van de nucleaire ramp bij Chernobyl in Oekraïne (1986). Door de wind werden honderden kilometers in Wit-Rusland besmet, ca. 20% van het gehele landbouwareaal. De bosbouw, een andere vitale industrie, werd ook hard getroffen: 15% van het bosareaal is niet meer te gebruiken.

De industrie zorgt voor ca. 40% van het bbp. Belangrijk zijn de mineralen en chemische fabrieken in steden als Salihorsk en Hrodna met hun kunstmestfabrieken en olieraffinaderijen in Novopolatsk en Mazyr. Een belangrijke energiebron is turf, dat veel voorkomt in de Pripet-moerassen. Verder wordt er veel kalium gewonnen dat geëxporteerd wordt naar het buitenland. Er zijn koper, nikkel, lood en nog wat andere metalen gevonden, maar deze zijn nog niet te exploiteren.

Wit-Rusland ligt centraal in het Europese transportsysteem. De rivieren hebben hierin altijd een belangrijke rol gespeeld, met de Zwarte Zee in het zuiden en de Baltische Zee in het noorden. Ook de spoorwegen vormen een belangrijk onderdeel in het transportsysteem van Wit-Rusland.