ZUID-AFRIKA reisverhalen

Reisaanbiedingen ZUID-AFRIKA SOUTH AFRICA Holiday Offers

ZUID-AFRIKA Interactief (video's, reisverhalen)

Reizigers informeren Reizigers is een nieuwe rubriek op Landenweb. Onze bezoekers kunnen hier die informatie publiceren waarvan zij denken dat ook anderen daar nut van kunnen hebben of plezier aan kunnen beleven. Wij denken aan reisverhalen, foto's, actuele informatie over restaurants, café's, musea. etc. U kunt uw bijdrage voor publicatie beschikbaar stellen via deze link.

•"Reisverslag Zuid Afrika - Remco en Marianne"

Reisverslag Zuid Afrika - Remco en Marianne
Dag 1: 24 september 2005 Amsterdam – Johannesburg
Vandaag is het dan eindelijk zover. Onze reis naar Zuid-Afrika gaat beginnen.
We zijn al vroeg wakker en pakken de laatste spulletjes in. Onze grote hond Tim is gisterenavond al opgehaald door Remco zijn vader en onze Jack Russel brengen we vandaag naar mijn ouders. Onze drie katten Simba, Snoetje en Hummel blijven thuis bij onze vriendin Meyke die op ons huisje past. Nog even ons paard gedag zeggen en dan onderweg naar Schiphol.

Rond 15:15 uur zijn we op Schiphol en we kunnen gelijk inchecken. Onze vlucht naar Frankfurt vertrekt om 18:25 uur, dus we zijn ruim op tijd. We vertrekken op tijd en hebben in Frankfurt een uur om over te stappen.
In Frankfurt blijkt dit best krap te zijn. We landen aan het eind van pier A en ons vliegtuig naar Johannesburg vertrekt vanaf pier B. Om van A naar B te komen zijn we een half uur onderweg.

Ook vanaf Frankfurt vertrekken we mooi op tijd. We vliegen met een vrij nieuwe Airbus, echt een geweldig vliegtuig.
SAA is echt een geweldige maatschappij. Het eten is goed en we kunnen kiezen uit 15 films. Genoeg om de vlucht van 11 uur door te komen. Het slapen wil helaas niet lukken. Ik heb last van mijn stuitje (van de val van mijn paard vorige week) en gedurende de hele vlucht liggen er 2 mannen schuin achter ons te snurken alsof ze een heel bos omzagen!

Dag 2: 25 september 2005 Johannesburg – Pretoria That’s It Guesthouse
Rond 7:20 uur landen we in Johannesburg. We moeten nog even een uur in de rij staan voor de douane, want er zijn een aantal andere vliegtuigen geland. Normaal schijnt het hier niet zo druk te zijn. Hierna verloopt alles vlot.
We worden opgewacht door Fred die ons na uitgebreide uitleg naar onze huurauto vergezeld en ons nog een stukje voorrijdt richting Pretoria.
Rond 11:30 uur komen we aan bij That’s it guesthouse. Een heel gezellig huisje met slechts 5 kamers en een lekkere tuin met zwembad en een gezellig zitje. We krijgen wat drinken en zitten een uurtje te genieten van de rust en de vogeltjes in de tuin.
Na een uurtje vertrekken we naar het voortrekkers museum. Echt een gigantisch groot gebouw, waarin de hele geschiedenis van de voortrekkers wordt uitgelegd. Hier blijven we een paar uur rond wandelen en daarna gaan we weer richting ons guesthouse.
De schoondochter van de eigenaresse raadt ons restaurant Eastwood’s aan, ongeveer 5 minuten lopen. We besluiten hier te gaan eten en er is ons niks te veel beloofd. Remco heeft een gigantische T-Bone en ik geniet van een vegetarische pasta. We drinken allebei een Castle biertje en ook dat smaakt prima. Voor het eten zijn we slechts zo’n 15 euro kwijt. Na het eten gaan we gelijk slapen, we zijn best moe van de reis en willen bovendien morgen vroeg vertrekken voor de lange rit van morgen, volgens de routebeschrijving van Zuid-Afrika online zo’n 420 kilometer.

Dag 3: 26 september 2005 Pretoria – Hoedspruit Edeni Game Reserve
Om 7:00 uur zitten we aan het ontbijt. We krijgen een heerlijk gebakken eitje met spek en worstjes en uiteraard rooibosthee en koffie en een heerlijk vers vruchtensapje.
Rond 8:30 uur vertrekken we richting Edeni via de N1. Bij Pietersburg gaan we de R71 op.
Onderweg komen we veel sloppenwijken tegen. Echt vreselijk om te zien hoe de mensen hier leven. Wat ons opvalt is dat alle mensen die langs de kant van de weg lopen zo tevreden kijken en vrolijk naar ons zwaaien. Wat een verschil met Nederland, waar veel mensen niet tevreden zijn met de dingen die ze WEL hebben. We rijden door de Magoebaskloof, echt een prachtige route. Onderweg stoppen we voor een lunch bij Eagles view, een mooie accommodatie met een prachtige tuin. Wat een rust hier!! Remco werkt een Big Filet burger naar binnen en ik eet een overheerlijke sandwich met kaas en avocado. Na de lunch vervolgen we onze weg en voor Tzaneen nemen we de R36 richting Blydenburg en na ongeveer 60 kilometer bereiken we rond 14:30 uur Edeni.
Er staat een overheerlijke lunch voor ons klaar “oeps”, daar hadden we niet op gerekend.
We willen de mensen niet teleurstellen, want wat er voor ons klaar staat is echt heerlijk, dus we lunchen voor de tweede keer. Een heerlijke koude pasta en veel vers fruit, dat krijgen we nog wel naar binnen.
Na de lunch worden we naar onze tent gebracht, ongeveer 20 minuten rijden vanaf de Riverlodge. We lopen echter wat vertraging op, want onderweg komen we een gigantische mannetjes olifant tegen, die voor ons heerlijk op zijn gemak van de bomen staat te eten.
We blijven op 100 meter afstand wachten tot hij besluit om verder te gaan, waarna wij ook onze weg vervolgen. Verder zien we nog een paar wrattenzwijnen en een aantal impala’s.
Om 15:30 uur bereiken we de bushlodge. Dit is een tentenkamp met 14 tenten, waar wij de komende 2 nachten de enige gasten zijn. Dit vinden wij uiteraard helemaal niet vervelend!!! De enige die hier verder nog slaapt is Justin, onze geweldige “gastheer”.
Om 16:00 uur worden we opgehaald door onze ranger John en spoorzoeker Jafta. Ook de moeder van John en haar vriendin vergezellen ons op de eerste safari.
Na 10 minuten komen we als eerste een grote kudde impala’s en koedoes tegen. We zien ook een waterbok, die heerlijk op zijn gemak staat te eten. John vertelt ons dat hun huid veel olie bevat, dat door de huid heen hun vlees intrekt, waardoor het vlees een hele vieze smaak krijgt en dus voor roofdieren niet aantrekkelijk is.
Een kwartier later ontmoeten we een grote kudde olifanten met verschillende kleintjes, waarvan de laatste op 13 augustus is geboren. Echt nog een heel klein lief schattig olifantje!!!
We blijven ze ongeveer 15 minuten bewonderen en vervolgen onze weg. We zien nog veel impala’s en koedoes en na een half uur ontdekken we Lex en Luthor, 2 mannetjes leeuwen die zo af en toe nog naar de grote groep toe gaan, waarvan Zero de leider is. We zijn erg onder de indruk van de 2 mannen. Echt fantastisch om ze 2 meter van de auto te zien liggen. Ze kijken je ook recht in je ogen, het lijkt wel of ze dwars door je heen kijken.
Als we weer verder gaan, komen we nog een witte neushoorn tegen. Wat een gigantisch dier! We blijven 10 minuten staan om hem eens goed te bewonderen en gaan verder naar de drinkplaats voor de zonsondergang.
Hier zien we een aantal nijlpaarden die net met hun ogen en oren boven het water uit komen.
We stappen uit om wat te drinken en als het echt donker begint te worden gaan we langzaam terug voor het avondeten. We proberen onderweg nog een luipaard te vinden die net 2 kleintjes heeft. Een van de rangers heeft vanmiddag de kleintjes gehoord en een andere ranger heeft ze ‘s-middags gezien. Helaas laat ze zich niet zien.
Wel zien we in de bomen twee hele grote ogen die ons aanstaren. Een bushbaby, oftewel een “nachtapie”. Wat een schatje!!!
We keren terug voor het eten bij de Riverlodge. John eet gezellig met ons mee samen met zijn moeder en haar vriendin. Er staat een heerlijk uitgebreid buffet voor ons klaar, met veel verschillende groentes en fruit en gebakken aardappeltjes, zoete aardappels en heel veel vlees, waaronder “draadjesvlees” van koedoe.
Na het eten brengt John ons naar de bushlodge, waar Justin op ons wacht. Hij vertelt ons dat Zero de hele middag rond het kamp heeft gezworven. Helaas ontdekken we hem nu niet.
We nemen nog een heerlijk koud windhoekbiertje mee naar onze tent die we vinden dankzij de olielampjes langs het pad. Er is nog geen electriciteit in het kamp. Op dit moment wordt het aangelegd en ze verwachten dat het ongeveer nog 4 weken zal duren. Wij vinden het helemaal niet erg om het zonder electriciteit te moeten doen!! Voor onze tent genieten we van ons biertje en de jungle geluiden om ons heen met als enige verlichting een olielampje op tafel. Het is bijna zonde om te gaan slapen, maar Justin komt ons morgen om 5:30 uur wekken. Als we in bed liggen horen we Zero brullen. Het geluid komt steeds dichterbij. Op een gegeven moment zit hij vlak naast onze tent. Dit geluid zullen we nooit vergeten, wat een belevenis. Het trilt echt letterlijk door in je hele lijf! Hij vervolgt zijn weg rond het kamp en we gaan er nog even uit om te kijken, maar het is veel te donker buiten.
De rest van de nacht blijft hij rond ons kamp zwerven. De volgende dag vertelt Justin ons dat hij op zoek is naar 2 leeuwinnen uit zijn groep, die binnenkort welpjes krijgen en daarom de groep tijdelijk hebben verlaten.

Dag 4: 27 september 2005 Hoedspruit Edeni bushlodge
Om 5:15 uur zijn we wakker. Wat een genot om hier te ontwaken. Om 5:30 uur komt Justin ons roepen. Er staat thee en koffie voor ons klaar. Om 6:00 uur komen John en Jafta ons halen voor de ochtendsafari. Na een kwartier komen we een grote kudde olifanten tegen. We stoppen op ongeveer 100 meter afstand, waar ze de weg oversteken. Een van de olifanten besluit toch maar de weg op te lopen en de rest volgt. Ze komen recht op ons af. John vraagt Jafta, die op een stoeltje voor de auto zit om de sporen beter te ontdekken, de auto in te komen. We moeten zo stil mogelijk blijven zitten. Ze komen echt vlak langs de auto. Dit doet iets met je, wat een ervaring!! Een van de olifanten blijft nog even bij de auto staan en dreigt een beetje door met zijn oren te wapperen, maar loopt vervolgens met de groep mee verder. Het kleinste olifantje wordt door de rest beschermend in het midden meegenomen.
Als de hele kudde gepasseerd is rijden we verder en komen een groep gnoes tegen en zien weer heel veel impala’s, wrattenzwijnen en koedoes. Na een half uur ontdekken we Lex en Luthor weer in de bush en John rijdt heel voorzichtig de bush in, zodat we ze van dichtbij kunnen aanschouwen. Na 5 minuten komt Zero aanwandelen. Echt niet normaal zo groot!!
Die vind je hier echt niet in de dierentuin, hahaha. Hij gaat op zijn gemak zo’n 5 meter bij de jeep vandaan liggen en laat zich uitgebreid bewonderen. Wat een gigantisch dier! En zo relaxed. Maar ja, hij is dan ook de enige echte koning! Na een tijdje staat hij op en loopt naar Lex en Luthor voor een knuffel. Als we weer langzaam wegrijden probeert Luthor ons nog even te imponeren door dreigend op te staan. John zet de auto een paar keer stil, waarop hij weer gaat liggen en na een paar keer vindt hij het allemaal wel best en laat ons langs hem rijden.
We komen bij een drinkplaats waar 2 cheetahs aan het drinken zijn. Het zijn Mrs. Jackson en haar 18 maanden oude dochter. Ze zijn erg op hun hoede en drinken heel nerveus af en toe een paar slokjes water. Wat een prachtige dieren zijn het toch!!
Aan de overkant van het water loopt een kleine jakhals, die ook heel voorzichtig een paar slokjes water neemt.
Onderweg stoppen we voor een kopje thee met koek en Ramundo, de spoorzoeker van de andere jeep, laat ons zien hoe je van een bepaalde tak touwen maken. Jafta bindt het touwtje om mijn arm en ik heb een prachtige armband!
Als we weer verder rijden komen we een aantal zebra’s tegen met een kleintje en drie giraffen. In het water ontdekken we een krokodil (een stuk groter dan de alligators die we in de everglades hebben gezien) en aan de overkant staat nog een giraf.
Om 9:00 uur zijn we terug voor het ontbijt en rond 9:15 uur brengt John ons terug naar de bushlodge waar we ons tot 16:00 uur “moeten” vermaken. We pakken een boek en gaan in het uitkijktorentje ieder op ons eigen “bed” liggen met uitzicht op de drinkplaats. De hele dag door zien we hier dieren die komen drinken. Impala’s, waterbokken, gnoes en een troep bavianen die de impala’s nog even flink lopen te treiteren.
Om 13:30 uur krijgen we een overheerlijke lunch en daarna gaan we nog even uitbuiken in de uitkijktoren.
Om 16:00 uur de volgende gamedrive. John is niet lekker, dus dit keer gaan we met Jean Carlo en Ramundo. Wederom zien we een kudde olifanten, giraffen, een neushoorn en natuurlijk veel impala’s, maar helaas geen leeuwen deze middag. Wel komen we de 2 cheetahs weer tegen, die in de schaduw liggen te hijgen. Het is vandaag erg warm, een graadje of 42. Met zonsondergang stoppen we weer bij de nijlpaarden voor een drankje en daarna zoeken we nog even naar de luipaard. Ook vanavond laat ze zich helaas niet vinden.
Vanavond eten we bij Hoyo Hoyo, ook een tentenkamp, maar met veel meer tenten en een stuk drukker! Tijdens het eten vertelt Jean Carlo dat hij een tijdje terug door een spin is gebeten en drie dagen in het ziekenhuis heeft gelegen. Op dit soort verhalen zit ik dus niet te wachten, hahaha! Maar ja, dan moet ik ook maar niet naar spinnen vragen. Na het eten worden we naar de bushlodge gebracht waar we gezellig met Justin een paar biertjes drinken in het uitkijktorentje. Justin heeft geweldige verhalen. Vooral over Zero. Zero heeft ook een broer Felix die nu naar een ander reservaat is gebracht, omdat ze samen een beetje te veel “uitvraten”. Wat een verhalen, echt geweldig!!! Om de verhalen nog wat kracht bij te zetten dondert en bliksemt het de hele avond, maar helaas valt er geen regen. We vroegen ook nog hoe het nu zit met de electrische omheining om het kamp, terwijl er geen electra is. De bedrading is dus puur voor de “show” om de gasten gerust te stellen. Tsja, dat hadden we al wel begrepen, haha. Voor degenen die hier nog naar toe gaan, wees gerust, inmiddels zal de electriciteit wel werken.
Ook heeft Justin een keer de schrik van zijn leven gehad toen hij ’s-nachts alleen in de bushlodge zat. Hij hoorde stemmen in de tent waar de koelkast staat en dacht dat het een paar medewerkers waren die wat te drinken pakten, dus hij ging naar beneden en stond oog in oog met een paar stopers. Gelukkig schrokken de stropers nog meer van Justin en namen ze de benen. Om een uur of 0:30 gaan we slapen, want we mogen morgen weer vroeg op. De hele nacht blijft het stormen. Wat heerlijk om hier in je tentje te slapen met alleen de geluiden van de natuur om je heen.

Dag 5: 28 september 2005 Hoedspruit – Timbavati Timbavati Safari Lodge
Om 5:30 zitten we aan ons kopje thee / koffie en om 6:00 worden we door Jean Carlo en Ramundo opgehaald voor onze laatste game drive.
Onderweg komen we o.a. veel giraffen en zebra’s tegen en twee grote mannetjes olifanten.
Na de stop vinden we een drie jonge leeuwen van een maand of 18. Een leeuw en twee leeuwinnen.
Daarna rijden we naar de buffels van de eigenaar. Deze staan achter een hek In Zuid-Afrika heerst tbc onder de buffels en er zijn heel veel zieke buffels. De buffels die hier gehouden worden zijn allemaal gezond en leveren tussen de 150.000 en 200.000 rand per stuk op. Dat is grofweg tussen de 20.000 en 30.000 duizend euro.
We ontbijten weer in Hoyo Hoyo en gaan na het ontbijt voor de laatste keer naar de bushlodge om te pakken. Onderweg komen we nog een paar wrattenzwijnen tegen. Een moeder met drie kleintjes, waarvan er 2 met elkaar aan het stoeien zijn. Ze zijn echt zo grappig om te zien!
Om 12:00 uur vertrekken we. We zullen het hier missen. Echt een paradijsje op aarde.
Vandaag is de route kort, zo’n 100 kilometer.
We worden onderweg nog even “opgehouden”, omdat we worden aangehouden door een hele aardige agente. Je mag op de snelwegen 120, maar soms moet je ineens heel snel naar 100, 80, 60. We werden geflitst waar we 60 mochten, terwijl we 79 reden. Remco loopt met de agente mee en een andere agent laat hem de video zien, waarop te zien is dat hij aan komt rijden. Vervolgens laat hij de tabel zien, waarop staat dat hij 300 rand moet betalen. Hij slaat zijn bonnenboekje open en Remco trekt zijn portemonnee. Remco heeft alleen briefjes van 200 en vraagt aan de agent of hij kan wisselen. De agent zegt dat 200 rand wel goed is en slaat vervolgens zijn bonnenboekje dicht en stopt de 200 rand in zijn zak.
Rond 13:30 uur komen we aan bij de Timbavati Safari Lodge, net buiten Timbavati, dat aan het Kruger grenst.
We krijgen de sleutel van onze rondavel, een schattig rond hutje waar wat wrattenzwijnen omheen lopen. We laden de bagage uit en gaan een tosti eten.
Na een half uurtje ontmoeten we Jan en Joyce, die ook net zijn aangekomen.
Om 16:00 uur worden we met zijn vieren opgehaald voor een game drive. We zien eerst wat zebra’s en een aantal giraffen en komen na een tijdje een groep buffels tegen. We hebben een hele “stoere” ranger, die ons vraagt of we de buffels van dichtbij willen zien. Hij stapt vervolgens uit de auto en vraagt ons ook uit te stappen en heeeel stil achter hem aan te lopen. Vervolgens pakt hij zijn geweer en loopt al stampend en krakend (alle buffels verjagend) de struiken in. Rem en ik kijken elkaar lachend aan en blijven lekker bij de auto staan. Wat een poppenkast! We zijn op Edeni wel anders “gewend”.
We gaan verder richting een drinkplaats met nijlpaarden waar we uitstappen voor een drankje. Het begint al heel koud te worden, het waait ook behoorlijk. We zijn erg blij dat we onze jassen aan hebben!
Op de terugweg zien we nog wat genetkatten in het donker.
We zijn blij als we weer terug zijn en moeten vanwege de harde wind binnen eten.
We genieten samen met Jan en Joyce van een heerlijk buffet en gaan na het eten lekker slapen.

Dag 6: 29 september 2005 Timbavati Safari Lodge
Vandaag gaan we samen met Jan en Joyce de hele dag naar het kruger park. We worden om 5:15 uur opgehaald door onze gids Elli. Om 6:00 uur gaat de gate open en Elli regelt de toegangskaarten. Terwijl we wachten komen we John tegen die met iemand uit Edeni ook een dagtocht gaat maken.
Als we een kwartiertje aan het rijden zijn komen we een hyena tegen. Veel mensen vinden dit dier niet mooi, maar wij vinden hem prachtig! We genieten uitgebreid en rijden na 10 minuten verder op zoek naar andere dieren. We komen wat impala’s tegen en na een uurtje zien we een cheetah. Mijn dag kan dus nu al niet meer stuk. We volgen haar een kwartiertje en ontdekken ook nog een steenbokje, een heel mooi diertje met prachtige grote ogen.
Om 9:00 uur stoppen we voor het ontbijt bij een heel mooi viewpoint. Het is te merken dat hier vaker mensen komen om wat te eten, want er zitten een aantal brutale vogels die nog net niet op je hoofd gaan zitten, waaronder een hornbill (weet de Nederlandse benaming niet). We noemen hem uiteraard Zazu! De gelijkenis is verbazingwekkend, haha.
Na het ontbijt gaan we verder en komen heel veel giraffen, koedoes, gnoes en impala’s tegen. Vlak langs de weg ligt een groepje oude mannetjes buffels. Ellli vertelt ons dat deze heel gevaarlijk zijn. Het zijn oude mannetjes die uit de groep verstoten zijn en elkaar opgezocht hebben om hun oude dagen te slijten. Ze zijn vaak heel chagrijnig en absoluut onberekenbaar.
Vanuit het niets zonder waarschuwing kunnen ze in de aanval gaan.
We zien ook veel nijlpaarden en krokodillen in verschillende poelen.
Om 11:00 uur stoppen we bij het bezoekerscentrum om onze lunch te halen.
Hier kom ik John weer tegen die leeuwen heeft gezien.
Onderweg zien we nog verschillende dieren en om 13:00 uur stoppen we voor de lunch.
Je kan hier een stuk naar boven lopen, waar je een prachtig uitzicht hebt. We eten onze broodjes boven op en gaan weer verder.
Om een uur of 15:00 uur rijden we op een verlaten weggetje en aan het eind van de weg ontdekt Jan onder een boom een jonge leeuw. We blijven staan kijken hoe hij onder de boom ligt en na een tijdje staat hij op en loopt naar het water om te drinken. Hij heeft een hele dikke buik, waarschijnlijk heeft hij net gegeten. Als hij is uitgedronken loopt hij heel langzaam weg en roept heel zachtjes.
We gaan weer verder en na een uur zien we in de verte een hele grote groep olifanten.
Ook komen we nog een bijna zwarte giraf tegen. Elli vertelt ons dat de mannetjes altijd donkerder zijn dan de vrouwtjes en dat giraffen als ze ouder worden ook steeds donkerder worden. Maar deze is wel heel donker, dat heeft Elli ook nooit eerder gezien.
We zien ook twee mannetjes die met de nekken tegen elkaar aan het bepalen zijn wie van de twee het sterkst is, maar een van de twee geeft al vrij snel op.
Om 18:00 uur zijn we weer terug bij Timbavati en we drinken gezellig met Elli en Jan en Joyce een biertje.
Vandaag kunnen we gelukkig buiten eten. We zitten gezellig aan tafel met Jan en Joyce en ook Arjen en Ruud die net zijn aangekomen, komen bij ons aan tafel zitten. Zij rijden ongeveer dezelfde route als wij, alleen zijn ze in Kaapstad begonnen. We delen onze ervaringen. Arjen en Ruud hebben geen binnenlandse vlucht gemaakt, maar hebben de route van Port Elizabeth naar Durban met de auto afgelegd. Ze vertellen ons dat we niet veel zullen missen tussen Durban en Port Elizabeth, alleen veel slechte wegen en niks nieuws.
Verder vertellen ze ons nog dat ze het in Durban ook niet echt leuk hebben gehad. Ze zaten in hetzelfde hotel als wij en dat is absoluut in de slechtste wijk van Durban. Vanaf hun balkon op de derde etage konden ze ’s-avonds en ’s-nachts de berovingen “live” volgen.
Als Remco even gaat plassen in het restaurant, komt hij midden in een feestje van de lokale bevolking en raakt even aan de praat met onze kok. Deze nodigt hem vervolgens uit om vooral na het eten even binnen te komen. Na het eten gaan we even een kijkje nemen. Het blijkt een afscheidsfeestje van mensen die een tijdje in een ziekenhuis in de buurt hebben gewerkt. Als we binnenkomen worden we warm onthaald en ik krijg gelijk een “tule” om mijn middel en moet mee dansen. Remco moet vooral veel foto’s maken en krijgt postadressen om de foto’s op te sturen. Na een tijdje komen ook Jan en Joyce binnen.
Na het feestje drinken we nog een biertje aan de bar en om een uur of 1:30 uur ploffen we moe maar voldaan op onze matrasjes neer.

Dag 7: 30 september 2005 Timbavati – Hazyview Ant & Elephant
Om 7:30 uur zitten we aan het ontbijt en rond 8:00 checken we uit. We willen vandaag via de panoramaroute naar Hazyview, dus hebben een kilometer of 300 af te leggen. We rijden via de R36 richting Lydenburg en vlak na de J.G. Strijdom tunnel stoppen we langs de kant van de weg om een paar mooie maskers te kopen. Na de Abel Erasmus Pass gaan we de R532 op richting Blyde River Canyon. Hier treffen we een groep bavianen midden op de weg. We wachten even tot ze zijn overgestoken en stoppen nog een aantal keer bij verschillende viewpoints om van het uitzicht te genieten. We wandelen richting de Mac Mac watervallen waar ook weer wat kraampjes staan waar we nog wat houtsnijwerk kopen.
Bij God’s Window genieten we nog even van het uitzicht en schieten nog wat mooie plaatjes.
Rond 13:30 uur arriveren we bij Ant & Elephant. We krijgen een heerlijke grote kamer met koelkast, waarin een fles witte wijn en vier biertjes voor ons koud staan.
Remco gaat even op bed liggen en valt als een blok in slaap. Ik loop wat rond en plof daarna heerlijk neer in een hangstoel bij de “pool”, waar ik me de rest van de middag vermaak met informatieboekjes over het kruger park. Ook hier is het heerlijk rustig. De andere gasten zijn er allemaal op uit, dus we hebben het rijk alleen.
Om een uur of 6 gaan we naar het restaurant om te eten. De menukaart is hier echt enorm. Het lijkt wel een boekwerk. Remco geniet van zijn slakjes en werkt vervolgens een T-Bone van 600 gram naar binnen. Ik houd het vandaag bij gefrituurde kaasjes en als hoofdgerecht een vegetarische pasta. Dit alles wordt gegeten onder het genot van een heerlijk wit wijntje.
Om 20:30 uur gaan we naar bed. Nog even gelezen en daarna als een blok in slaap gevallen.

Dag 8: 1 oktober 2005 Hazyview – Kruger Pretoriuskop – Hazyview Gecko Lodge
Vandaag hoeven we maar 25 kilometer af te leggen naar onze volgende slaapplaats in het Kruger Nationaal Park, dus we doen lekker rustig aan. Na het ontbijt knuffelen we nog wat met de 6 katten die hier rond lopen en een hele leuke teckel. De eigenaren hadden ook twee jonge beagles, maar die zijn een paar weken geleden gestolen.
We vertrekken rond 10:00 uur richting Kruger en stoppen onderweg nog even om te tanken en een paar flessen water te kopen. Om 11:00 uur arriveren we bij de Numbi gate. We kunnen vanaf 12:00 uur inchecken, dus rijden eerst nog wat rond in het Kruger Park. Aan deze kant van het park is veel brand geweest, dus weinig eten en weinig dieren. We zien een paar groepen bavianen, impala’s, zebra’s, gnoes, een steenbokje en een duiker (een soort hertje) en zowaar een olifant en een paar giraffen. In de verte ontdekken we nog een kleine groep buffels. We moeten nu echt gaan inchecken, zodat we vanmiddag richting skukutza en lower sabi kunnen. Hier schijnen veel drinkplaatsen te zijn, dus een goede kans om dieren te spotten en de beste kans om een luipaard te zien.
Om 13:00 uur komen we aan bij Pretoriuskop. Ze kunnen onze reservering niet vinden!!!! Na een half uur zoeken door 3 mensen blijkt dat we echt niet verwacht worden. We zoeken het telefoonnummer van onze contactpersoon in Kaapstad en zij proberen iets anders te zoeken in het park. Alles blijkt vol. Logisch, want een slaapplaats in het Kruger Park moet erg lang van te voren gereserveerd worden. Dit is natuurlijk voor veel mensen de meest geliefde plek van Zuid-Afrika. Om 14:30 uur heeft onze contactpersoon een andere slaapplek gevonden voorbij Hazyview. Hij heeft geregeld dat we hier een gratis diner en een fles wijn krijgen. Hij belooft ons ook nog een upgrade bij ons volgende verblijf. We zullen het moeten accepteren, maar staan niet bepaald te juichen! Het hoogtepunt van onze vakantie, slapen in het Kruger Park met het vooruitzicht om de hele middag en zeker de volgende ochtend in het Kruger rond te rijden, gaat niet door. We zijn echt heel erg teleurgesteld, eten nog maar een tosti bij Pretoriuskop en besluiten het Kruger maar weer te verlaten, omdat we niet precies weten waar de logde is waar we moeten slapen. Na een kwartier zijn we bij de gate en moeten ons afmelden en alsnog de toegangsprijs van 120 rand per persoon voldoen, die we anders bij het uitchecken morgenmiddag hadden moeten betalen. We voelen ons echt ellendig. We hebben maar 2 uur rond kunnen rijden in het Kruger en vervolgens zijn we drie uur van onze tijd kwijt aan het wachten op een vervangende slaapplek en het terugrijden naar de uitgang. Deze dag hadden we ons heel anders voorgesteld. De dag waar we zo naar uit hebben gekeken.
Boos en zwaar teleurgesteld verlaten we het park en gaan op weg naar de Gecko lodge. Om 16:30 uur komen we aan. Het ziet er wel heel gezellig uit, dus we besluiten er het beste van te maken, maar het is erg moeilijk om de stemming te veranderen. De kamers zijn niet erg groot en er staan 2 eenpersoonsbedjes in. Ach, we kunnen slapen. We gaan maar even aan het barretje zitten en drinken een paar biertjes en gaan daarna naar de kamer om ons even op te frissen. De douche heeft zo ongeveer de kracht van een hogedrukspuit, dus schoon zijn we in ieder geval!
Om 19:30 uur gaan we eten. We krijgen van Tom de eigenaar een heerlijke fles droge witte wijn aangeboden en ook het eten is overheerlijk. Vooraf krijgen we een salade met garnalen, inktvis en ansjovis en als hoofdgerecht een heerlijk mals biefstukje. Nog een chocolade mousse na en onze buikjes zijn goed gevuld. We tafelen nog wat na en gaan om 21:00 uur slapen.

Dag 9: 2 oktober 2005 Hazyview – Swaziland Mlilwane Wildlife Sanctuary
Ik ben al om 5:15 uur wakker en kan niet meer slapen. Ik heb een slecht humeur, want ik had in het Kruger wakker willen worden om om 6:00 uur in de auto te stappen en te genieten van onze game drive. Rem wordt een half uurtje na mij wakker en we gaan er uit. Remco maakt wat foto’s van de omgeving. Op zich is het een heel leuk plekje met een hele aardige gastheer, die zich wel 10 keer verontschuldigd heeft voor het feit dat we niet in het Kruger konden slapen. Alsof hij er wat aan kan doen.
We ontbijten om 7:15 uur en om 8:00 uur checken we uit en gaan richting Swaziland.
Om 10:30 uur zijn we bij de grens en om 11:00 uur zijn alle formulieren ingevuld en hebben we er 2 stempels bij in onze paspoorten. De wegen zijn niet zo goed als in Zuid-Afrika en de mensen hier rijden ook een stuk minder. Af en toe komen we echt malloten tegen op de weg!!
Ze zijn wel aan de wegen bezig, dus we worden regelmatig over de meest vreselijke zandweggetjes omgeleid.
Om 13:00 uur bereiken we de poort van Mlilwane en via een zandweggetje komen we bij ons kamp. Geen upgrade zoals beloofd. We krijgen een beehive, waarvan er 15 in een cirkel staan. Gelukkig zijn we de enige in ons “kampje”, dat is dan wel weer lekker. Helaas geen klamboe, dus we pakken onze eigen klamboe en bevestigen deze met een touwtje aan het plafond.
Vervolgens gaan we naar het restaurantje met uitkijk op de hypopool. We zien geen nijlpaarden, wel twee enorme krokodillen en een heleboel vogels.
We wandelen nog wat rond op het terrein en genieten van de wrattenzwijnen en struisvogels die hier vlak langs je heen wandelen.
Als Remco even wat koude biertjes aan het halen is bij het kampwinkeltje komt er een vrouwtje naar me toe die kleding voor ons kan wassen. Dat komt wel goed uit, want er is al behoorlijk wat stoffig en vies geworden.
Onder het genot van een windhoekje kijken we wat hier allemaal te doen is. Je kan hier prachtige tochten per paard maken van een uur tot een halve dag. Helaas heb ik dankzij mijn eigen paard, die mij zonodig nog even een week voor de vakantie moest lanceren, nog te veel last van mijn stuitje, maar je kan hier gelukkig ook met de auto mooie ritjes maken.
Rond 16:30 uur voelen we wat spetters en horen door de bomen heel hard de wind aankomen.
De bomen beginnen te kraken en grote takken breken af. Dit duurt 10 minuten en de lucht klaart weer op. Het is weer rustig en heel helder.
Om 17:30 uur gaan we eten in het restaurant. Het eten is hier niet echt geweldig. We kunnen kiezen uit rund, kip of varken met rijst. We kiezen allebei voor de “beef” en Remco is erg blij met mijn portie vlees.
Al voor het eten ontdek ik een megaspin en al gauw zie ik dat hij hier niet in zijn eentje is. Het stikt ervan. We vragen wat voor spin het is, maar onze serveerster weet het niet. Wel weet ze ons te vertellen dat hij erg giftig is. Ik zit hier niet meer echt op mijn gemak, maar weet het uit te houden tot Remco zijn bord leeg heeft en ook zijn koffie heeft genuttigd.
Als we om 20:30 uur in onze beehive aankomen ben ik extra blij met onze klamboe!!
We lezen nog wat en vallen weer heerlijk in slaap.

Dag 10: 3 oktober 2005 Swaziland Mlilwane
We worden pas om 7:00 uur wakker, dat is voor ons echt uitslapen hier, hahaha.
Om 7:30 uur wordt onze was gehaald en om 8:00 uur gaan we ontbijten. Remco besteld een gebakken eitje en ik eet een boterhammetje en wat yoghurt. De yoghurt smaakt niet echt lekker. Hij is al lauw en smaakt niet echt fris.
Na het ontbijt lopen we even langs de paarden en gaan vervolgens een stukje rijden.
Onderweg zien we veel impala’s, koedoes, wrattenzwijnen en ook een paar blesbokken. Die zijn echt prachtig!
Om 12:30 uur zijn we terug en gaan even lekker bij het zwembad zitten. We zijn de enige en dat vinden we helemaal niet erg. Er lopen alleen een paar wrattenzwijntjes rond het zwembad, maar dat vinden we wel gezellig.
Om 15:00 uur gaan we richting beehive en om 15:30 uur wordt de was gebracht. Het ziet er weer schoon uit, maar ruikt nog wel erg muf. Remco gaat een paar biertjes halen en ik ga even liggen, want ik voel me niet zo lekker. Na een half uur begint de ellende. Ik loop aan alle kanten leeg. Zou de yoghurt verkeerd gevallen zijn? Om 1:00 val ik eindelijk in slaap en kan tot 5:00 uur af en toe wat slapen.

Dag 11: 4 oktober 2005 Swaziland – Hluhluwe Emdoneni
Om 6:00 uur staan we op en ik voel me behoorlijk gammel. Gelukkig zit er niks meer in mijn maag, dus er komt ook niks meer uit. We slaan het ontbijt over en vertrekken om 6:45 uur. Ondanks mijn slappe gevoel heb ik wel heel veel zin in de komende dagen. We slapen de komende drie nachten in Emdoneni, waar ze een wildlife project hebben voor katachtigen, waaronder cheetahs!
Het is nog lekker rustig op de weg en om 9:45 uur zijn we de grens over. We zijn weer “thuis”. Al om 11:00 uur komen we aan bij Emdoneni en we kunnen gelijk inchecken. Ik ben gaan slapen tot 15:00 uur, dat had ik even nodig. Remco heeft heerlijk in de schaduw zitten lezen. Nog wat slapjes, maar een stuk beter gaan we wat wandelen langs de cheetahs en raken aan de praat met Amanda. Zij verzorgt de katachtigen en de bar en natuurlijk gaat het gesprek over de katten en met name de cheetahs.
Het is hier heerlijk rustig, maar dat is van korte duur.
Om 16:00 uur komt er een hele bus met ongeveer 20 Hollanders aan van Marco Polo reizen, daar zaten we echt op te wachten!
Om 16:30 uur worden alle katten gevoerd en bij de servals en bij Skye de cheetah mogen we mee naar binnen. Amanda vraagt Remco en mij om naast haar te komen zitten, terwijl zij bij Skye zit. Een aantal mensen van de groep vragen of ze ook mogen gaan zitten, maar helaas voor hun keurt Amanda dat niet goed.
Als Skye zijn kippetje opheeft laat Amanda hem de emmer met bloed leegdrinken en begint hem zachtjes te aaien. Het heeft lang geduurd voor hij dit toestond en hij staat het nu 2 weken toe. Het is echt geweldig om zo dicht naast een cheetah te zitten.
Als alle katten eten hebben gaan we richting de bar om wat te drinken en raken aan de praat met Marijn en Margrith, een stel uit de bus. Als ze onze verhalen zo horen, balen ze vreselijk dat ze voor een groepsreis gekozen hebben.
Om 19:00 uur schuiven we aan tafel en daarna genieten we van een kopje koffie en rooibosthee. Ik taai om 20:30 af en Remco laat de onze film zien aan Margrith en Marijn en nog een paar Hollanders. Om 21:30 uur komt Rem ook naar bed. Ik ben dan al in een soort van coma!

Dag 12: 5 oktober 2005 Emdoneni
Om 6:00 uur worden we wakker. Het is weer heerlijk rustig, de bus is weg op tour.
We wandelen naar de cheetahs en zitten ongeveer een uur bij Skye en Shera en Nandi. We maken wat prachtige foto’s en wandelen om een uur of 8 terug. We kletsen nog even heerlijk met Amanda over “haar” katten en bewonderen de drie kleine caracals nog even. Ze zijn door de moeder verstoten, dus Amanda moet ze met de fles groot brengen. Helaas kunnen ze hierdoor niet meer uitgezet worden in het wild, maar Amanda is echt een geweldige “moeder”. Ze zijn geboren op 4 augustus en zijn nu dus ongeveer 9 weken.
Om 8:30 uur gaan we ontbijten. Het is vandaag koud en het stormt en de stroom valt uit. Dus we hebben geen toast. Gelukkig is er heel veel fruit en genoeg andere lekkere dingen. De yoghurt sla ik vandaag maar even over, haha.
We vertrekken om 9:30 uur richting Hluhluwe/Umfolozi nationaal park via Hluhluwe zelf om eerst even te pinnen en wat water voor onderweg te kopen.
Als we door de gate zijn zien we gelijk heel veel giraffen en zebra’s. Het is hier een stuk heuvelachtiger en groener dan in het Kruger nationaal park.
We nemen een zandweggetje en komen bij een hele steile heuvel, waar bovenop een tractor bezig is. Oeps, we moeten op de steile heuvel stil staan om op de tractor te wachten en glippen weg. De tractor gooit snel alle kuilen weer dicht met los zand en wenkt ons. Vol gas en al slippend en glijend komen we boven aan de heuvel, waar we door het losse zand ploegen. Wat je met een gewone toyota corolla al niet kan doen!
Onderweg komen we veel witte neushoorns tegen en natuurlijk ook veel impala’s. Verder zien we veel buffels.
We stoppen voor de lunch op Hilltop, waar je normaal heerlijk buiten kan zitten om met onder het genot van een prachtig uitzicht te genieten van de lunch. Vandaag is het echter heel koud, een graadje of 16 en er staat een hele harde wind. Het motregent zelfs een beetje. Het laatste vinden we niet erg, het is hier zo droog geweest. Het land schreeuwt om water.
We rijden verder richting Umfolozi en zien nog wat neushoorns, waarvan er eentje vlak voor ons besluit de weg over te steken. Daarna komen we vlak langs de weg nog drie hele grote buffels tegen. Daar rijden we maar heel voorzichtig voorbij.
Op de terugweg nog veel giraffen en zebra’s en om 15:30 uur zijn we weer thuis en gaan wat drinken. Om 16:30 uur gaan we weer mee met Amanda om de katten te voeren. Het is vandaag gelukkig minder druk. Als we terugkomen heeft onze barman Bheki heerlijk de open haard aangestoken en we genieten van de warmte van het vuur. Om 19:00 uur gaan we eten en daarna zitten we nog wat te genieten bij de open haard. Om 22:00 uur zoeken we ons bedje op. Wat heerlijk dat we hier morgen ook nog de hele dag hebben. We zouden hier wel een jaar kunnen zitten!!!

Dag 13: 6 oktober 2005 Emdoneni
Om 6:30 uur zijn we wakker en om 7:00 uur wandelen we weer richting de katten. De caracals zijn met elkaar aan het knokken, de servals lopen kopjes te geven en de cheetahs liggen heerlijk te rusten. Om 8:00 uur schuiven we aan voor het ontbijt. Als de bus vertrokken is, genieten we samen van de rust en kijken met Amanda hoe de drie kleine caracals aan het spelen zijn. Dit is echt genieten. Ik heb het mannetje nog even geknuffeld en daarna kregen ze melk.
Remco heeft de voorband verwisseld (door ons gestunt in Hluhluwe had de velg een klein deukje opgelopen) en ik heb heerlijk met Amanda bij de servals gezeten. Een van de Servals, Shengan, laat zich altijd aaien door de toeristen als ze eten krijgt, maar Sam wil hier niks van weten. Sam is een Serval die als huisdier gedumpt is, omdat de mensen erachter kwamen dat het toch niet echt een geschikt huisdier is. Helaas hadden ze toen al wel zijn voornagels eruit laten trekken en hem laten castreren. Sam is het vertrouwen in de mensen kwijt. Hij is gelukkig in Emdoneni terecht gekomen, waar hij het erg naar zijn zin heeft. Vanmorgen was hij heel erg knuffelig naar Amanda toe. Amanda is de enige die hij vertrouwt. Hij bleef haar maar kopjes geven en dook op een gegeven moment zelfs met zijn hele kop in haar blouse. We hebben vreselijk om hem gelachen. Hij liep ook vreselijk te kwijlen. Sam is echt geweldig!
Het is vandaag wederom koud, 18 – 20 graden en het waait weer behoorlijk. Ook blijft het de hele dag motregenen.
We besluiten vandaag niet te veel te doen en lekker te genieten van de rust in Emdoneni. We lezen wat in ons heerlijke huisje en rijden nog even naar Hluhluwe om onze auto te laten wassen. Voor 25 rand wordt de auto heel grondig gewassen. Dat was ook hard nodig, wat een stof en zand kwam er vanaf.
Als we terugkomen drinken we een windhoekje in de bar en daarna gaan we weer met Amanda mee om de katten te voeren. Vandaag zijn er maar 2 andere stellen bij, lekker rustig dus. Als we bij Skye komen vraagt Amanda mij weer naast haar te komen zitten, terwijl hij zijn kippetje opeet. Als ze hem uit de emmer laat drinken en hem aait, mag ik hem ook aaien. Wauw, dit is echt waanzinnig. Af en toe komt zijn kop uit de emmer en blaast hij even, maar vervolgens drinkt hij weer verder en ga ik verder met aaien. Dan staat hij op en wandelt rustig weg. Wat een ervaring. Dit zal ik nooit vergeten!
Als we bij het barretje aankomen staat de open haard weer lekker aan en ik wil wel een Amarula proeven. Dat is echt heel lekker en je wordt er nog warm van ook.
Om 19:00 uur gaan we eten en daarna genieten we verder bij de open haard. Als rond 21:30 uur de andere gasten gaan slapen, blijven wij heerlijk met Amanda hangen tot een uur of 23:00. Morgen moeten we helaas richting Durban en we zullen met heel veel moeite Amanda en deze geweldige plek verlaten. We hebben Amanda en de katten in ons hart gesloten!

Dag 14: 7 oktober 2005 Emdoneni – Durban Tropicana hotel
Om 6:30 uur zijn we wakker en doen lekker rustig aan. Om 8:00 uur gaan we ontbijten en daarna lopen we met Amanda naar de katten. Eerst gaan we naar de wilde katten. Een van de drie kleintjes heeft ontstoken oogjes en Amanda maakt ze zorgvuldig schoon. Zodra hij weer kan zien, gaat hij vrolijk met zijn zusje spelen. Het derde kleintje is al sinds gisteren nergens te bekennen en Amanda is erg ongerust. We zoeken het hele terrein af, maar helaas zonder resultaat.
We gaan naar de Servals om afscheid te nemen en mogen Shengan nog even aaien. Vervolgens ga ik met Amanda bij Sam zitten en Sam staat me toe hem te aaien. Hij geeft me kopjes en ruikt aan mijn hand. Amanda vindt het ook geweldig. Ik ben de eerste vreemde die Sam toestaat hem te aaien. Hij is echt heerlijk ontspannen en geniet van onze knuffels.
Helaas is het tijd om te vertrekken en afscheid te nemen van Amanda. Amanda en ik houden het allebei niet droog. Wat een schat van een vrouw. We spreken af contact te houden en dat gaan we zeker doen!
Om 10:30 verlaten we Emdoneni, wetend dat we hier nog eens terug zullen komen!
We hebben zo’n 260 kilometer voor de boeg en stoppen na 180 kilometer om even wat te eten en onze benen te strekken. Om 13:30 uur arriveren we in Durban en we zijn blij als we in onze kamer zijn. Met de verhalen van Arjen en Ruud in ons achterhoofd zijn we misschien wat bevooroordeeld, maar het voelt niet als een fijne stad. De man die ons helpt de koffers naar onze kamer te brengen waarschuwt ons niet de stad in te gaan en als we dan toch perse naar buiten willen alleen aan de voorkant van het hotel te blijven. Op het strand is het REDELIJK veilig, maar we moeten vooral niet te veel geld op zak hebben en zeker geen camera’s enz. meenemen. We zitten een half uurtje op de kamer en kijken vanaf 10 hoog uit op de Indische Oceaan. We willen toch even naar buiten en lopen aan de overkant een stukje de markt over. Daar kopen we nog 3 maskers en gaan weer terug naar het hotel. In de bar drinken we een biertje en als ik even naar het toilet ga, kom ik een supersize kakkerlak tegen. De hele dag blijven we met heimwee terug denken aan Amanda en de katten en het geweldige plekje in Emdoneni. Af en toe heb ik moeite om het droog te houden (en ik ben echt niet zo’n emotionele doos, hahaha).
We bekijken het restaurant en de bistro, maar die zien er niet echt gezellig uit en er zit verder ook niemand te eten. We besluiten even naar het Holliday Inn te lopen, naast ons hotel. Als we daar aan komen ontmoeten we iemand uit de Marco Polo bus die buiten een sigaretje staat te roken. De bus is hier al een nacht eerder aangekomen en ze zijn vandaag naar het casino geweest. Al gauw komen er meer mensen uit de bus buiten een sigaretje roken en we krijgen in geuren en kleuren te horen hoe er vannacht iemand aan de overkant van het hotel bij het zwembad vermoord is. De plas bloed is ook nog duidelijk zichtbaar. De lintjes zijn inmiddels al gebroken.
We lopen even mee naar binnen om een biertje te drinken en na een paar minuten komt er nog een stel van de groep aanlopen. Ze zijn zojuist 200 meter voor het hotel beroofd. Echt een lekkere stad dus! We willen andere mensen die een soortgelijke reis gaan maken dan ook adviseren om zeker niet in dit gedeelte van Durban te overnachten. Niet dat je het niet zal overleven, maar het is gewoon zonde van je dag. Je kan nergens echt naar toe (tenzij je naar Zuid-Afrika wilt om casino’s te bezoeken) en voor Durban zijn genoeg mooie plekken waar je kan overnachten.
Na ons biertje gaan we maar weer terug naar het hotel, want het is al schemerig. We eten wat in de bar, gefrituurde inktvis en garnalen met patat en zoeken vervolgens onze kamer op.

Dag 15: 8 oktober 2005 Durban – Port Elizabeth Humewood Hotel
Om 7:00 uur worden we wakker en kijken vanuit ons raam hoe een paar zwervers op het gras voor het strand ontwaken en zien een paar surfers in de machtige golven. De plas bloed voor het zwembad ligt er ook nog steeds.
Om 8:00 uur gaan we ontbijten en om 9:00 begeven we ons richting de luchthaven, blij dat we Durban verlaten.
Om 9:30 uur leveren we onze auto in en melden nog even dat er een deuk in de velg zit.
Na een uur kunnen we inchecken en na het inchecken komen we Jan en Joyce, die we in Timbavati ontmoet hebben, weer tegen. Zij vliegen vandaag ook naar Port Elizabeth en vertrekken een kwartiertje eerder dan wij. We wisselen onze verhalen uit en nemen weer afscheid. Om 13:00 uur vertrekt ons vliegtuig netjes op tijd en om 14:15 uur landen we in P.E.
Hier verloopt alles ook lekker snel. Binnen 10 minuten hebben we de koffer en we kunnen onze auto ophalen. Weer een zilvergrijze toyota corolla. Rond 15:30 uur arriveren we bij ons hotel. We checken in, brengen de bagage naar de kamer en lopen wat door P.E. We drinken in ons hotel een biertje en daar staat de tv aan, want er is een belangrijke rugbywedstrijd. De Cheetahs tegen de Natal Sharks. Uiteraard zijn we voor de Cheetahs, maar we ontdekken al snel dat de rest van de mensen om ons heen voor de Sharks zijn. Niet te hard juichen dus, haha. De Cheetahs winnen met 17-3!! Daarna begint er een voetbalwedstrijd. Engeland tegen Oostenrijk. Wij hebben genoeg tv gekeken en gaan om 18:00 uur naar onze kamer om ons even op te frissen. We genieten van de heerlijke warme douche (in Durban hadden we koud water!). Om 18:30 uur is er een buffet in het hotel en we besluiten lekker hier te eten.
We blijken de enige niet 65 plussers en enige niet engelsen te zijn in de eetzaal en op de achtergrond klinkt de stem van Louis Armstrong.
Het eten ziet er allemaal erg lekker uit en het smaakt ook heerlijk. Heel veel verse groenten, veel verse vis en heerlijk vlees en als toetje neemt Remco nog een groot bord ijs en pudding.
Na het eten gaan we naar onze kamer en bekijken alvast de route voor morgen. Het is een mooie route met een paar mooie stops waar je heerlijk kan wandelen, dus we willen vroeg vertrekken.
Rond 23:00 uur wordt Remco ziek en blijft de hele nacht “leeglopen”. Om 1:00 uur ’s-nachts komen de 65 plussers met een hoop kabaal uit de kroeg en om 3:00 uur komt de laatste thuis. Hij blijft 15 minuten op een deur staan bonken om vervolgens toch maar binnen te worden gelaten. Om 5:00 uur worden we weer gewekt door een groep jongeren, die al rennend en voetballend door de gang lopen. Ik heb het echt helemaal gehad en stuif naar buiten om ze vriendelijk te verzoeken vooral wat zachter te doen. Het werkt, maar inmiddels begint het verkeer weer op gang te komen (onze kamer grenst aan een doorgaande weg), dus van slapen komt niet veel meer.

Dag 16: 9 oktober 2005 Port Elizabeth – Knysna Lagoona Inn
Vandaag slaan we het ontbijt over. Remco voelt zich niet echt lekker, dus we besluiten om in een keer door te rijden naar Knysna. We vertrekken om 8:00 uur en komen via een mooie route om 11:00 uur in Knysna aan. Onderweg worden we nog twee keer aangehouden door de politie, die ons vraagt of we vlees bij ons hebben. Dat hebben we niet, dus we mogen doorrijden. In Knysna blijkt onze kamer nog niet klaar te zijn, dus we rijden nog maar even een stukje door Knysna. Het ziet er allemaal erg leuk uit hier. Ik begin inmiddels ook behoorlijk trek te krijgen, dus we stoppen bij The Heads waar ik een heerlijk broodje met kaas en tomaat eet. Om 12:00 uur zijn we terug bij ons guesthouse en de kamer is klaar. Rem duikt gelijk zijn bed in en ik ga heerlijk met een boek bij het zwembad zitten. Het is lekker zonnig en een graadje of 25. Om 16:00 uur wordt Remco wakker en hij voelt zich gelukkig weer iets beter. We gaan naar de Waterfront, een klein en heel gezellig haventje. We lopen wat rond en gaan eten bij een italiaans restaurantje. Rond 18:00 uur zijn we terug en gaan lekker op bed liggen. We zijn allebei behoorlijk moe, want we hebben de vorige nacht geen oog dicht gedaan. Voor het eerst in de vakantie zetten we de tv aan en vinden een Zuid-Afrikaanse variant op National Geographic. Het programma gaat over haaien. Remco valt direct als een blok in slaap en na een uurtje kan ik mijn ogen ook niet meer open houden.

Dag 17: 10 oktober 2005 Knysna
Om 6:30 uur worden we wakker, heerlijk het klokje rond geslapen. Om 7:15 uur zitten we aan het ontbijt. We willen vandaag naar Plettenberg Bay om te varen op zoek naar dolfijnen en walvissen. Allison reserveert voor ons en om 9:15 uur worden we verwacht in Plettenberg Bay. Om 9:30 uur vertrekt de boot. Er is geen haven, dus de boot wordt op een bijzondere manier te water gelaten. Een jeep rijdt vol gas tot aan het water over het strand en duwt de boot tot deze in het water beland. Weer eens wat anders dan een achtbaan, echt een leuke attractie! Na vijf minuten zwemt een groep dolfijnen rond onze boot. Geweldig. We blijven even dobberen en ze blijven rond de boot zwemmen en er onder door. Na een tijdje varen we verder en gaan op zoek naar de walvissen. Na 10 minuten zien we 2 grote walvissen en verderop komen we nog een moeder met haar kalf tegen. Daar varen we met een grote boog omheen. Moeders met kalfjes mogen niet dicht benaderd worden. Een stuk verder treffen we nog zes walvissen aan vlak voor de kust. Een vrouwtje met vijf mannetjes Vlak bij onze boot. Echt heel indrukwekkend om de dieren van zo dicht bij te zien. De beste tijd om walvissen te zien is van juli tot en met november. Door het warme water komen ze hier rond deze tijd om te paren en te jongen.
Om 11:30 keren we weer terug en varen met een rotgang het strand op. Nog leuker dan het water in. De boot gaat echt vol gas richting strand. Je denkt echt dat je gaat crashen! En dan belanden we met een flinke schuiver op het strand en sleept de jeep ons verder het strand op, zodat we onze voeten droog houden. (Deze trip is niet echt geschikt voor mensen die snel zeeziek zijn!!).
We wandelen over het strand en ploffen neer bij Moby Dick, een gezellig restaurantje met een terras aan het strand. We zien nog wat boten met een rotgang het strand opvaren. Erg leuk om te zien en nog leuker om zelf mee te maken!
Om 14:30 uur vertrekken we weer richting Knysna en lezen en relaxen even op ons balkonnetje met uitzicht op de lagune.Om 16:00 uur gaan we weer richting haventje en wandelen nog even lekker rond en drinken een windhoekje op een terrasje.
Daarna gaan we richting The Heads en genieten aan het water van een overheerlijke maaltijd. Remco bestelt de linefish of the day, een overheerlijke musselcracker en ik geniet van mijn vegetarische pasta met mozarella en flink veel pepertjes.
Terug bij het guesthouse drinken we nog een biertje waarna we heerlijk gaan slapen.

Dag 18: 11 oktober 2005 Knysna – Oudtshoorn La Plume Guesthouse
Om 6:00 uur worden we wakker en organiseren de koffers nog maar even. Om 7:15 uur gaan we ontbijten en bij het ontbijt zien we Miriam en Jasper, die we in Emdoneni ook gezien hebben. We kletsen gezellig wat bij en vertrekken rond 8:00 uur richting Oudtshoorn. We kiezen een alternatieve route via de R331, die niet verhard blijkt te zijn. We rijden door een stuk regenwoud en rijden langs een paar prachtige afgronden. Het is echt een hele mooie route, waar je bijna niemand tegenkomt, maar niet echt vlot. Bijna 3 uur en 65 kilometer verder nemen we de N9 en vervolgens de N12 richting Oudtshoorn.
Om 12:30 uur komen we aan bij La Plume Guesthouse, zo’n 16 kilometer buiten Oudtshoorn. Wat een toplocatie! Echt een prachtig guesthouse. We krijgen een wijntje omdat onze kamer nog niet klaar is en genieten van de rust op “de stoep”. Na een half uurtje is onze kamer klaar. Echt een prachtige kamer, lekker schoon en knus.
We beginnen trek te krijgen en gaan richting centrum voor de lunch. We rijden de hele hoofdstraat door en besluiten om toch maar vooraan in het straatje wat te eten, want daar zag het er wel heel gezellig uit.
We parkeren onze auto en horen onze namen. Heel toevallig zitten Jan en Joyce op het terrasje. We schuiven bij ze aan en wisselen weer verhalen uit. Het is wederom supergezellig!
Om 16:00 uur gaan we weer terug naar het guesthouse en genieten aan het zwembad van het lekkere weer en de mooie omgeving. Het is hier echt fantastisch.
Om 19:00 uur worden we verwacht voor het eten. Vooraf kunnen we kiezen uit struisvogelcarpaccio of minestronesoep. Geen moeilijke keus. Doe de carpaccio maar. Daarna struisvogelbiefstuk, echt het lekkerste stukje vlees wat we ooit hebben gegeten!!!
Na het eten genieten we van onze koffie en thee op de stoep en daarna nemen we nog een lekker wijntje. Onze ober Corlu vermaakt ons de hele avond met geweldige verhalen. We liggen echt helemaal in een deuk. We adviseren hem stand up comedian te worden. Om 23:00 uur gaan we naar bed. We hebben weer een heerlijke dag achter de rug!

Dag 19: 12 oktober 2005 Oudtshoorn
Om 7:30 uur zitten we aan het ontbijt en daarna genieten we van onze thee / koffie op de stoep.
Om 8:45 uur komen we aan bij de Cango Wildlife Ranch http://www.cango.co.za/ waar ze fokprogramma’s hebben voor verschillende katachtigen en wilde honden enz. Het is een stuk kleiner dan we hadden verwacht en het doet een beetje denken aan een dierentuin. Om 9:00 uur start de rondleiding, gelukkig met nog maar 4 andere mensen. Eerst komen we langs de krokodillen en vervolgens gaan we naar de cheetahs, leeuwen, witte tijgers en een jaguar.
Ik vraag waarom ze hier witte tijgers fokken, die kunnen nooit meer uitgezet worden en bovendien komen ze (samen met de jaguar) niet uit Zuid-Afrika. Onze gids legt uit dat dit nou eenmaal mensen trekt en dat levert weer geld op, wat ze zo hard nodig hebben. Een logische verklaring.
De dieren die hier gefokt worden, worden niet meer uitgezet in het wild. De gids legt uit dat ze samenwerken met dierentuinen over de hele wereld, om zo dieren met goede genen te behouden en inteelt tegen te gaan. Bovendien hoeven er geen dieren meer uit het wild te worden gehaald om naar een dierentuin te worden gebracht. Een heel goed project dus, maar wij zien de dieren toch liever in het wild. Voor 80 rand mag je de jonge cheetahs aaien en voor 300 rand de witte tijgertjes. Het geld wordt natuurlijk weer allemaal gebruikt voor het project. Het is voor een goed doel, dus Remco en ik besluiten de cheetahs nog even te aaien.
Ze zijn echt schattig en spinnen als een gek, maar zodra ze te close worden, moeten we opstaan en weglopen. Een van de cheetahs wil mij steeds likken en ook dan moet ik me terugtrekken. Het is een leuke ervaring, maar niet zo bijzonder als mijn eerdere ervaringen in Emdoneni.
Om 11:00 uur vertrekken we. Het is inmiddels erg druk geworden en er zijn nu rondleidingen met gemiddeld 30 mensen. Mocht je hier naar toe willen, zorg dus dat je vroeg bent!
Bij de Cango grotten aangekomen kunnen we kiezen uit twee tours. De gewone tour van ongeveer een uur en de adventure tour van ruim 1,5 uur, waarbij je door hele smalle gangen moet kruipen. Er staat aangegeven dat de adventure tour alleen geschikt is voor slanke mensen. De adventure tour spreekt ons meer aan, maar met dat vervelende stuitje van mij zal dat nog niet gaan lukken, dus gaan we voor de gewone tour. De grotten zijn prachtig en de tour is best leuk, maar wel erg druk. Onderweg worden we gepasseerd door een klein groepje voor de adventure tour. Ach, je kan niet alles hebben. Volgende keer beter.
Terug in Oudtshoorn lunchen we weer bij Friedl’s en rond 15:30 uur zijn we terug bij La Plume. Rem gaat even slapen en ik trek het flesje wijn open dat ons al vanaf Ant & Elephant vergezeld.
’s-Avonds eten we in de fijne keuken. Remco neemt als voorafje gegrillde struisvogel, springbok en krokodil en als hoofdgerecht ook een flink stuk vlees. Ik ga wederom voor een vegetarische pasta, maar proef wel een stukje krokodil en springbok. Tijdens het eten zien we Jan en Joyce weer binnenkomen en na het eten maken we nog gezellig een praatje.
Na het eten nog even lekker met Corlu op de stoep gezeten en weer vreselijk gelachen!

Dag 20: 13 oktober 2005 Oudtshoorn – Swellendam The Old Mill Guest Cottage
Vandaag rijden we via de R62 en de R324 naar Swellendam. Een hele mooie route. Onderweg stoppen we een paar keer voor een paar foto’s en om 11:30 uur arriveren we bij The Old Mill Guest Cottage. De kamer is nog niet klaar en we krijgen een wit wijntje aangeboden. In plaats van een glaasje wijn komt de hele fles op tafel. We zitten heerlijk buiten op het terrasje en om 12:00 uur komen Jan en Joyce aanrijden. We komen elkaar echt overal tegen, hahaha. Ze stappen uit en komen gezellig bij ons zitten. Ze helpen ons de fles wijn leeg te drinken en we lunchen met zijn vieren heerlijk in het zonnetje. Om 15:30 uur gaan Jan en Joyce op zoek naar een slaapplaats en wij gaan even het stadje in. We spreken af elkaar in Kaapstad zaterdagavond in The Green Dolphin te zien, maar zullen elkaar vast al wel eerder weer tegen komen. Swellendam is het 1 na oudste stadje van Zuid-Afrika. Dat klinkt leuk, maar er is werkelijk niks te beleven. We kunnen ook niet echt leuke restaurantjes ontdekken en eten
’s-avonds dus maar in The Old Mill, dat ook aangeschreven staat als een goed restaurant. Het eten is wel lekker, maar niet echt bijzonder en naar verhouding duurder dan de meeste andere restaurantjes waar we tot nu toe gegeten hebben.
We drinken nog een frisje en gaan daarna lekker slapen.

Dag 21: 14 oktober 2005 Swellendam – Stellenbosch Knorhoek Guesthouse
Na het ontbijt vertrekken we om 8:30 uur naar Stellenbosch. We nemen een stukje N2 en rijden vervolgens via de R43 richting Hermanus. Rond 10:30 uur komen we aan in Hermanus en parkeren de auto. We lopen wat langs de rotsen en zitten vervolgens wel 2 uur op een rots te genieten van de walvissen langs de kust. Hermanus is een van de 12 beste plekken ter wereld om vanaf te kust walvissen te spotten en dat blijkt! We kijken een hele tijd naar een moeder en haar jong die aan het spelen zijn.
We lopen het centrum in en vinden een internetcafétje, waar we even snel onze weblog bijwerken en wandelen daarna nog wat rond. Een heel gezellig plaatsje, wel toeristisch, maar er zijn ook nog genoeg stille strandjes te ontdekken. Als we dit van te voren hadden geweten, waren we zeker niet in Swellendam blijven slapen, maar waren we hier naar toe gereden.
We vervolgen onze weg via de R43 langs de kust. Dit is echt een van de mooiste zo niet de mooiste routes die we tot nu toe hebben gereden. Bij Gordon’s Bay eten we wat aan het haventje. Ik bestel de inktvisringen en Remco gaat voor de inktvissteak. We hebben nog nooit zulke lekkere malse inktvis gegeten. Na het eten vervolgen we de prachtige route richting Stellenbosch.
Om 17:00 uur arriveren we bij Knorhoek (de plek waar leeuwen knorren) en krijgen een wijntje aangeboden. Remco besteld een droge witte en ik ga deze keer voor een rood wijntje. Ze zijn hier niet bepaald zuinig met het vullen van de glazen!
Het is hier ook helemaal geweldig, een prachtige locatie, mooie kamers en er lopen gezellig wat honden en katten rond.
’s-Avonds gaan we naar het gezellige centrum van Stellenbosch, waar we eten bij het wijnhuis. Een heel gezellig restaurant, met een overheerlijke menu kaart en een gigantische wijnkaart. Na het eten drinken we op ons terrasje nog een wijntje (we zitten tenslotte in Stellenbosch) en vallen vervolgens heerlijk in slaap.

Dag 22: 15 oktober 2005 Stellenbosch – Kaapstad Chamel Guesthouse
Na het ontbijt kopen we vier flessen rode wijn en twee flesse witte en we vertrekken rond 9:30 naar Kaapstad waar we om 10:30 uur aankomen. De kamer is al klaar en onze gastvrouw Annelize heeft een berichtje voor ons van Jan en Joyce. Die zijn gisteren al aangekomen en toen ze op hun balkonnetje zaten zagen ze dat ons guesthouse naast dat van hun lag. Ze hebben vanavond om 20:00 uur een tafel voor 4 besproken bij The Green Dolphin. Het is vandaag een heldere dag, dus we besluiten de tafelberg op te gaan. We wandelen wat rond en gaan eerst even wat drinken voor we verder wandelen. Hoe kan het ook anders, we zijn nog geen half uur op de tafelberg en we komen Jan en Joyce tegen. We kletsen weer even bij en spreken af om rond een uur of vijf samen gezellig een wijntje open te trekken. We wandelen nog een paar uur rond op de tafelberg en genieten van het prachtige uitzicht over kaapstad. Hoe verder we wandelen des te minder mensen we tegen komen, heerlijk!
Om 17:00 uur zijn we terug bij ons guesthouse en al snel komen Jan en Joyce een wijntje drinken. Ook Miriam en Jasper komen we hier weer tegen en we zitten gezellig met zijn zessen onze verhalen te delen. Miriam en Jasper gaan ook gezellig mee naar de Green Dolphin, waar we tijdens en na het eten genieten van de live jazz muziek.
Na een supergezellige avond wandelen we om een uur of 1:00 terug naar ons guesthouse.

Dag 23: 16 oktober 2005 Kaapstad
Om 8:30 uur zitten we aan het ontbijt en om 9:00 uur vertrekken we richting Kaap de goed hoop. Dit is nog zo’n 70 kilometer vanaf Kaapstad, dus we zullen ons wel een hele dag vermaken. We gaan eerst het nationaal park in en rijden naar Cape Point, waar we de auto kunnen parkeren en helemaal naar boven klimmen, waar de oude vuurtoren staat. Er hangen veel wolken, dus het uitzicht wordt wat belemmerd, maar het is evengoed erg mooi. En het heeft ook wel wat om zo tussen de wolken in te wandelen. Vanaf Cape Point rijden we naar kaap de goede hoop en komen onderweg veel bavianen tegen die het hele verkeer ophouden, door uitgebreid midden op de weg lopen. Bij kaap de goede hoop stappen we weer uit en we waaien zowat uit ons hemd. De wolken zitten hier vlak boven het water en het is aardig fris. We rijden nog wat rond in het park en gaan vervolgens nog even terug naar Boulders Beach om de pinquins te zien. Er zitten er heel veel. De meesten zitten heerlijk op de rotsen en sommigen lopen over het strand te wandelen en zo af en toe komt er eentje aanzwemmen of duikt juist het water weer in. Wat een heerlijke beesten om naar te kijken. Ze zijn echt zo grappig. Op de terugweg struikelen we nog bijna over een “dassie”, ook een schattig diertje, dat ons echt met een hele brutale kop staat aan te kijken.
We rijden verder en stoppen nog een keer bij Chapmans Peak om van het uitzicht te genieten. Via Kommetjie en Houtbay keren we terug en rijden naar The Waterfront om een terrasje te pakken in het zonnetje. We vinden een gezellig terrasje en daar zitten toevallig Miriam en Jasper ook. We drinken gezellig wat met zijn vieren en gaan daarna eten bij Belthazar http://www.belthazar.co.za/award.html Om 20:00 uur rijden we terug naar Chamel en als we onze auto parkeren, komen Jan en Joyce ook net aanrijden. Er “sneuvelen” nog 2 flesjes rode wijn, waarna we onze laatste nacht in Zuid-Afrika ingaan.

Dag 24: 17 oktober 2005
Vandaag moeten we om 15:00 uur onze auto inleveren en we willen voor die tijd nog graag naar Robben Island. Gisteren al geprobeerd om kaartjes te halen, maar toen was de computer stuk, dus we vertrekken na het ontbijt om 8:30 uur richting waterfront. Helaas is de eerst volgende mogelijkheid om naar Robben Island te varen pas om 12:00 uur en ben je minimaal 3,5 uur kwijt om alles op Robben Island te zien. Dat gaan we niet redden, dus struinen we nog even lekker rond en kopen bij een CD winkel nog wat Zuid-Afrikaanse CD’s. Als we wat trek beginnen te krijgen, gaan we op zoek naar een gezellig terrasje voor de lunch. Daar zijn er hier genoeg van, maar heel toevallig kiezen we het terrasje uit waar Jan en Joyce ook net zijn neergestreken. We lunchen gezellig met zijn vieren en na de lunch keren we terug naar het guesthouse om onze bagage op te halen. Om 14:30 uur vertrekken we richting vliegveld en leveren om 15:00 uur de auto in. We kunnen gelijk inchecken en de man achter de incheckbalie vraagt ons waarom we zo omslachtig via Londen naar Amsterdam reizen, terwijl de vlucht via Frankfurt al om 17:15 uur vertrekt en op Frankfurt de aansluiting ook veel beter is geregeld. We vertellen hem dat we eerst ook zo zouden terugvliegen, maar via onze reisagent vernomen hadden dat de vlucht via Frankfurt gecancelled was. Hij vond het allemaal belachelijk en wij waren ook niet echt blij nu we hoorden dat de vlucht via Frankfurt nog wel degelijk ging! Dan zouden we morgenochtend om een uur of 9:00 aankomen op Schiphol en nu mogen we nog fijn eerst 5 uur rondhangen op Londen Heathrow, om vervolgens pas om 13:00 uur op Schiphol aan te komen. Maar goed, het is niet anders, dus we hangen op het vliegveld rond tot we om 19:00 uur het vliegtuig in kunnen dat om 19:25 uur vertrekt naar Londen. Gelukkig hebben ze een leuke loungebar op het vliegveld, dat maakt het wachten een stuk aangenamer.

De vakantie is echt voorbij gevlogen en we willen eigenlijk nog helemaal niet naar huis. Vandaag nemen we afscheid van Zuid-Afrika en begrijpen nu wat alle mensen die hier al geweest zijn bedoelen met het gevoel dat je hier krijgt.
Zuid-Afrika is in ons gaan zitten en we zullen zeker terugkeren naar dit fantastische land!