OMAN - Economie en Toerisme

Reisaanbiedingen OMAN OMAN Holiday Offers

OMAN Interactief (video's, reisverhalen)

Economie en Toerisme

Algemeen

Oman heeft een vrijemarkteconomie waarin de overheid geen grote rol speelt. Het is voornamelijk een agrarisch land. Een groot deel (37%) van de werkzame bevolking vindt zijn bestaan in landbouw en visserij. Deze sector draagt overigens maar voor 3% bij in het bruto nationaal product.
Vóór 1970 was Oman economisch geïsoleerd van de rest van de wereld en waren de meeste inkomsten afkomstig van de export van dadels, limoenen en vis. Veel geld om zaken als infrastructuur, onderwijs en gezondheidszorg te verbeteren was er dan ook niet.
Dat veranderde drastisch na 1970 toen de inkomsten uit de olieverkoop binnenstroomden. Doordat de olievoorraden niet zo heel erg groot zijn, wordt er driftig gezocht naar andere bronnen van inkomsten zoals aardgas, landbouw, visserij, nieuwe industrieën en toerisme. Tevens probeerde de regering het klimaat voor buitenlandse investeringen te verbeteren, om de verwachte daling van de olie- opbrengsten op te vangen.
De staatsinkomsten van Oman zijn nu nog voor 75% afhankelijk van de aardolie- en aardgasverkopen. Oman heeft zelf maar één olieraffinaderij. Door de snelle ontwikkeling van de economie ontstond er al snel een tekort aan arbeidskrachten. Deze werden massaal uit het buitenland gehaald. Door betere scholing staan er nu vele Omani’s te trappelen om aan het arbeidsproces deel te nemen. Ook vrouwen beginnen aan het arbeidsproces deel te nemen. Geprobeerd wordt nu om het aantal buitenlandse arbeiders sterk terug te dringen; dit proces wordt “omanisering” genoemd. Jaarlijks wordt per bedrijfstak vastgesteld hoeveel buitenlanders maximaal in zo’n bedrijfstak mogen werken.

Olie en aardgas

In augustus 1967 werd de eerste olie geëxporteerd. Sinds 1970 zijn er vele nieuwe olievelden ontdekt, en in 1996 werden er 853.000 vaten per dag geproduceerd van 93 velden. De oliereserves zijn niet erg groot en waarschijnlijk nog maar 20 jaar te exploiteren. Geprobeerd wordt nu om in de zee nieuwe velden te ontdekken. Er wordt met name geëxporteerd naar Japan, Zuid- Korea en China. In de jaren 1970- 1980 is een aantal nieuwe zeehavens aangelegd zoals Mina Qabus, Mina Raysut en Mina al Fahal, waar olietankers van elk tonnage binnen kunnen varen.
Tijdens het zoeken naar de aardolie werden er flinke gasbellen ontdekt. De reserves bedragen minstens 27 triljoen kubieke voet. Het Oman Liquefied Natural Gas Project levert een capaciteit op van 6,2 miljoen ton en is daarmee een van de grootste ontwikkelingsprojecten ter wereld. Dankzij de snelle economische groei kon in 1995 een begin worden gemaakt met de bouw van installaties voor vloeibaar aardgas en petrochemie.

Industrie, mijnbouw en handel

Ook de industrie werd pas na 1970 belangrijk voor de economie van Oman. Door de grote infrastructurele projecten en bouwprojecten groeide met name de bouwsector in het begin van de jaren zeventig erg hard. In 1983 werd het eerste echte industriegebied gevestigd in Rusayl. Op dit moment staan daar meer dan 100 fabrieken o.a. voor meubels, cement, textiel en zelfs een dadelfabriek. Nadien werden er nog een reeks nieuwe industriegebieden aangelegd, aangemoedigd door de renteloze leningen en subsidies die aan bedrijven en investeerders gegeven werd.

Oman is rijk aan mineralen en de mijnbouw zou tot een belangrijke economische sector kunnen uitgroeien. Al 5000 jaar geleden werd er koper gewonnen en recent zijn er weer nieuwe koperertsreserves ontdekt. In hetzelfde gebied (Yanqul) wordt ook goud en zilver gewonnen. Chroom wordt vooral naar Japan en China geëxporteerd.
Verder zijn er o.a. nog voorraden steenkool, gips, kalksteen, ijzer, nikkel en mangaan. De vroeger florerende indigoververijen zijn bijna allemaal verdwenen door de komst van veel goedkopere synthetische verven. De traditionele botenbouw gebeurt nog steeds in Oman. De werven van Sur zijn befaamd. Op deze werven worden “dhows” gebouwd, verschillende soorten Arabische schepen.

Als handelscentrum was Oman al van vroeger uit belangrijk voor de koper- en wierookexport. Oman is 's werelds enige leverancier van wierook. Ook de handel in Arabische volbloedpaarden maakte Oman beroemd. Op dit moment wordt er vooral aardolie, aardgas, koper, vis en landbouwproducten geëxporteerd. Geïmporteerd worden vooral voedingsmiddelen, vrachtauto’s en machines. Oman exporteerde in 1999 voor $7,2 miljard naar voornamelijk Japan, China, Thailand, Zuid-Korea en de Verenigde Staten. Oman importeerde in 1999 voor $5,4 miljard uit voornamelijk Japan, Groot- Brittannië, de Verenigde Staten en Duitsland.

Landbouw, veeteelt en visserij

Lange tijd waren de visserij en de landbouw de enige bron van inkomsten voor Oman. In de landbouw zijn nu ongeveer 200.000 mensen werkzaam, terwijl bijna 800.000 mensen in min of meerdere mate zelf land bezitten. In totaal is er 100.000 ha geschikt voor landbouw en op dit moment is 60% daarvan daadwerkelijk in gebruik. In de vruchtbare Batinah-vlakte worden veel limoenen verbouwd en staan ca. 10 miljoen dadelpalmen. Dadels (opbrengst ca. 160.000 ton per jaar) zijn vooral voor binnenlands gebruik. Van de dadels wordt bijna alles gebruikt: dadels, pitten, hout, takken en vezels.
Tevens groeien hier o.a. nog mango’s, aardbeien, uien, tarwe, luzerne, tabak, aubergines en pepers. Rond het hoge bergmassief Jebel Akhdar verbouwd men rozen voor het beroemde rozenwater. In het zuidelijke Dhofar vinden we o.a. kokospalmen, wierook-, bananen- en papajabomen.
Oman steekt zeer veel geld in moderne landbouwtechnieken om de kwantiteit en de kwaliteit van de producten te verhogen en te verbeteren. Dat betreft bijvoorbeeld irrigatietechnieken, proefboerderijen en bebossingspojecten gericht tegen erosie. Ook worden de boeren ondersteund door landbouwbanken met leningen en subsidies. Men wil hierdoor zo min mogelijk afhankelijk zijn van het buitenland wat voedsel betreft. Ondanks de moderne irrigatietechnieken wordt al vele eeuwen lang gebruikt gemaakt van de “aflaj”, een netwerk van meer dan 4000 boven- en ondergrondse irrigatiekanalen.
Veehouderij wordt bedreven door de nomadische stammen in het binnenland en in Dhofar. Ook de veeteelt wordt gemoderniseerd (b.v. k.i.-machines) en ook aan het welzijn van de dieren wordt veel aandacht besteed. Veeteelt betreft schapen, runderen, geiten en kamelen, samen ongeveer 700.000 stuks. Dat betekent dat Oman een leidende positie wat veeteelt betreft heeft op het Arabisch schiereiland. De vleesproductie is vooral bestemd voor de binnenlandse markt, maar nog niet voldoende om aan de totale binnenlandse vraag te voldoen.

De visserij is na de olie- export de belangrijkste bron van inkomsten voor Oman. Ook hier wordt weer geweldig veel geïnvesteerd om door moderniseren deze bedrijfstak uit te bouwen. Per jaar wordt er ongeveer 150.000 ton vis gevangen. In eigen land wordt veel verkocht, en men exporteert vooral naar de Golfstaten, de Verenigde Staten, Japan, Australië en Groot- Brittannië.

Toerisme en verkeer

Tot 1970 werd Oman alleen door zakenlui bezocht. Daarna werden in eerste instantie alleen groepen toegelaten, later ook individuele reizigers. In 1987 kwamen er nog minder dan 1000 toeristen, in 1996 al meer dan 350.000 die in totaal $108 miljoen uitgaven. In 1970 was er maar één hotel, nu al meer dan tachtig. Vanaf het begin van de ontwikkeling van de toeristenindustrie wordt er scherp op het milieu gelet.
Oman heeft op dit moment zes luchthavens en een eigen luchtvaartmaatschappij: Oman Air. Ook neemt Oman deel aan Gulf Air dat verder in handen is van Abu Dhabi, Qatar en Bahrein. In 1970 was er nog maar 10 kilometer geasfalteerde weg; op dit moment zijn er al bijna 7000 kilometer geasfalteerde wegen in Oman. De meeste plaatsen zijn met elkaar verbonden door asfaltwegen. Een uitgebreid busnetwerk zorgt voor het personenvervoer tussen dorpen en steden. Tussen de grote steden rijden snelbussen. Er rijden geen treinen.