De Spaanse bevolking heeft sinds het einde van Reconquista (± 1500) een vrij heterogene achtergrond. Door volksverhuizingen en het samensmelten van verschillende bevolkingsgroepen is sinds de prehistorie het mediterrane type ontstaan, het meest voorkomende in Spanje. De vroege voorouders van deze mensen zijn o.a. Iberiërs, Feniciërs, Romeinen, Sueven, Alanen, Visigoten, Berbers, Kelten, Liguriërs en Vandalen.
Uitzonderingen vormen de bewoners van de Baskische provincies en het oostelijk deel van Asturië, waar een alpine type het meeste voorkomt.
Op dit moment onderscheidt men de volgende bevolkingsgroepen: Castilianen (72,3%), Catalanen (18%), Galiciërs (6%), Basken (1,5%), zigeuners of gitanos, (1,3%).
De groei van de bevolking in cijfers ziet er zo uit:
1797 10.541.000
1860 15.645.000
1900 18.830.000
1950 28.172.000
1970 34.042.000
1995 39.600.000
2000 40.000.000
Het geboortecijfer bedroeg in 2001 9,26%, de gemiddelde jaarlijkse bevolkingsgroei in de periode 1985-1995 0,2% (2001 0,1%). De bevolkingsgroei in de Europese Unie was in 1999 2,6 per 1000 inwoners, waarvan 0,7% natuurlijke aanwas en 1,9 voor migratie; voor Spanje waren deze cijfers 0,0% en 0,9%. Door de hoge geboortecijfers voor 1980 en de zeer lage na erna veroudert de Spaanse bevolking veel sneller dan in andere westerse landen. Op dit moment is al meer dan 17% van de bevolking 65 jaar of ouder (Nederland 13,72%). Als deze ontwikkelingen zich doorzetten dan heeft Spanje in 2050 nog slechts 30 miljoen inwoners.
De bevolkingsopbouw in 1999 was als volgt:
0-15 jaar 5.966.000
15-30 jaar 9.172.000
30-45 jaar 8.971.000
45-60 jaar 6.787.000
60-75 jaar 5.749.000
75+ 2.750.000
De bevolking van Spanje is zeer ongelijk verdeeld over het land. Gemiddeld wonen in Spanje ca. 78 inwoners per km2. Spanje is daarmee een van de dunst bevolkte landen van de Europese Unie, na Ierland, Zweden en Finland. Door de enorme trek naar de steden sinds 1950 woont ca. 77% van de bevolking in steden. Het dichtst bevolkte gebied ligt rond de hoofdstad Madrid met ca. 625 inwoners per km2. Rond Madrid liggen vier regio's die gemiddeld minder dan 30 inwoners per km2 hebben: Castilla Leon, Extremadura, Castilla La Mancha en Aragón.
Het ontwikkeling van het aantal inwoners dat in steden woont van meer dan 100.000 inwoners is als volgt:
1905 9%
1950 24%
1970 37%
1985 42%
1998 52%
Globaal woont een kwart van de bevolking in het binnenland en driekwart van de bevolking in de kustprovincies. De vier dichtst bevolkte provincies zijn Madrid, Barcelona, Vizcaya en Guipúzcoa. In veertig van de vijftig provincies loopt het inwoneraantal achteruit. De bevolking van de provincie Teruel daalde van 265.000 in 1910 tot het schrijnende aantal van maar 136.500 in 1999.
De grootste steden van Spanje zijn (inwoneraantal ca. 1999):
Madrid 2.882.000
Barcelona 1.506.000
Valencia 739.000
Sevilla 702.000
Vanaf de zestiende eeuw is Spanje een emigratieland; zo zijn miljoenen Spanjaarden in de loop der eeuwen geëmigreerd naar Spaans-Amerika. Deze emigratiegolf duurde tot ca. 1930. Vanaf 1960 nam de emigratie weer toe. Nu waren het de gastarbeiders die in Europa gingen werken, o.a. in Nederland. In 2000 woonden er nog ongeveer 2,5 miljoen Spanjaarden in het buitenland.
Als immigratieland kwam Spanje vanaf 1980 in beeld en vooral Portugezen Zuid-Amerikanen en Noord-Afrikanen trokken al dan niet illegaal Spanje binnen. Het aantal legale buitenlanders neemt de laatste jaren sterk toe:
1991 396.000
1995 489.000
1998 720.000
Het aantal illegalen wordt op 250.000 geschat. De problemen met illegale buitenlanders nemen hand over hand toe vooral in de provincie Andalusië en op de Canarische Eilanden waar dagelijks veelal Afrikanen door mensensmokkelaars het land binnengesmokkeld worden. Velen halen niet eens de kust en verdrinken doordat hun gammele bootjes zinken.
In Spanje wonen ongeveer 500.000 zigeuners. De helft daarvan zijn de zogenaamde "béticos" uit Andalusië. Een andere grote groep zijn de "Catalanes" uit Catalonië. Deze groepen zijn over het algemeen het beste geïntegreerd in de Spaanse samenleving.
De Spaanse bevolking heeft sinds het einde van Reconquista (± 1500) een vrij heterogene achtergrond. Door volksverhuizingen en het samensmelten van verschillende bevolkingsgroepen is sinds de prehistorie het mediterrane type ontstaan, het meest voorkomende in Spanje. De vroege voorouders van deze mensen zijn o.a. Iberiërs, Feniciërs, Romeinen, Sueven, Alanen, Visigoten, Berbers, Kelten, Liguriërs en Vandalen.
Win een Egyptereis
Hotels
Bijzondere Vakanties
Natuurvakanties
Zonvakanties: tip
Goedkope vliegtickets
Aanbiedingen
Strandvakanties
Wildlife Reizen
Vakantiehuisjes
Namasté Azie Reizen